Yasunari Kawabata

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yasunari Kawabata

Yasunari Kawabata (1899–1972) – japoński prozaik i poeta.

Śpiące piękności[edytuj]

(Yasunari Kawabata, PIW, Warszawa 1987, ISBN 8306013484)

  • Ciało kobiety wiedzie mężczyznę ku najdalszym regionom piekieł.
  • (…) dla starych – śmierć,
    dla młodych – miłość,
    śmierć zdarza się tylko jeden raz,
    miłość wielokrotnie się powtórzy.
  • Każdy nieludzki świat dzięki przyzwyczajeniu przekształca się w świat ludzki. Wszystkie zło pozostaje ukryte w jego mroku.
    • Opis: przemyślenia starca Eguchiego.
  • Niewykluczone, że kryteria zła, zatarte przez zwyczaje i porządki społeczne, uległy stępieniu.
    • Opis: przemyślenia starca Eguchiego.

Tysiąc żurawi[edytuj]

(Yasunari Kawabata, PIW, Warszawa 1987, ISBN 8306013484)

  • Czy można samemu ocenić to, co się samemu zrobiło? Nawet patrząc z boku na to, co ktoś inny robi, trudno jest zdecydować, czy dzieje się to przez przypadek czy nie. Czy Bóg albo los wybacza ludziom też przez przypadek?
    • Opis: z listu Fumiko adresowanego do Kikujiego.
  • Jedynacy mają skłonność do życia w samotności, nie chcą potem z nikim współdziałać. Zamykają się sami w sobie i chyba mają trudności w utrzymaniu stosunków z innymi ludźmi.
  • Każdy grzech i przekleństwo mają jednak swoje granice.
  • Nie można używać tak przesadnych słów jak „niedostępna”, bo może na tym świecie nie ma takich kobiet.
  • Śmierć przekracza wszelkie rozumienie.
  • To tylko kobieta ma dar wybaczania nawet największym grzesznikom. A może jest to tylko sentymentalizm lub apatia, w każdym razie na pewno w ten czy inny sposób kobieta zbawia mężczyznę.