Wojciech Kuczok

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Wojciech Kuczok (ur. 1972) – prozaik, poeta, scenarzysta, krytyk filmowy.

[edytuj] Projekcje Kuczoka dla Zwierciadła

Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.

• Kino poza tym, że bywa sztuką, zawsze jest widowiskiem, które się pośród fleszy i hałasów, w żywiole tłumnych emocji i na pierwszych stronach dzienników odnajduje bez trudu.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 5/1939, maj 2008

• Krytyk filmowy w moim pojęciu jest człowiekiem pióra, który z tekstem filmowym próbuje dialogować, stara się werbalizować te intuicje, które reżyser filmowy obrazami zasugerował. Krytyk to ten, kto uwalnia filmowca od obowiązku mówienia na głos, to ten, kto człowiekowi obrazu wyjmuje słowa z ust; to ten wreszcie, na którego opinię twórca czeka z przejęciem po to, by dowiedzieć się, jaki film tak naprawdę nakręcił.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 5/1939, maj 2008

• Prawdziwa krytyka cnót się nie boi.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 5/1939, maj 2008

• Z psychopatologii widza multikinowego przejąłem zgubny nawyk spóźniania się na seans co najmniej kwadrans, żeby nie oglądać reklam.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 5/1939, maj 2008

• Jak to możliwe, że w Polsce, w której coraz pewniej czuje się gejowska literatura, najlepszy teatr robią geje, w modzie jest ujawnianie homoseksualnej orientacji przez osoby publiczne – kino gejowskie wcale nie istnieje, a wątek homoerotyczny bywa poruszany chyłkiem, cichaczem średnio raz na dekadę? Ano tak właśnie, że każdy kiniarz i producent w tym kraju drży na brzmienie słowa „niszowość”, a w kraju srawa i prawiedliwości są tematy, które z mety na niszowość skazują.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 7/1941, lipiec 2008

• Nie było dotąd w naszym kinie szczęśliwie zakochanej pary gejów – jakby to szczęście dwojga mężczyzn było najwyższą nieprzyzwoitością, nieopanowaną transgresją, najwyższym tabu. Najwyraźniej rodzimy widz powinien taki morał z filmów czerpać, że geje zawsze są żałości, a przynajmniej nieszczęśliwi.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 7/1941, lipiec 2008

• Tragikomiczność i epizodyczność – oto warunki niezbędne do tego, by postać geja w polskim kinie pojawić się mogła.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 7/1941, lipiec 2008

• Górskie porażki smakują bardziej niż tryumfy życia codziennego. Smakują ekstremalnie.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 8/1942, sierpień 2008

• Ja bez Tatr po prostu nie mogę, jestem nimi opętany, zakopianinę musze tankować regularnie, żeby silnik we mnie musiał pracować.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 8/1942, sierpień 2008

• Przeżywanie Tatr, jeśli świadome i głębokie, jest zawsze podszyte grozą, żaden stopień doświadczenia górskiego odebrać jej nie powinien, nie tylko z powodu śmiertelnych niebezpieczeństw, czyhających po równo na żółtodziobów i rutyniarzy, ale z powodu braku smaku: kto się Tatr nie boi, nie zrozumie, jak smakują szczęśliwe powroty.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 8/1942, sierpień 2008

[edytuj] Gnój

• Miał tak twarde dłonie, że kiedy przytulał swoje dzieci, zostawiał im siniaki

• im bardziej umierał, tym bardziej odżywał

• byłem słuchem swojego pokolenia, tylko słuchem, bo głosu nikt mi nie udzielił.

• czas jej dodawał odwagi, lecz i ujmował nadziei

• nigdy nikomu nie powiem „za moich czasów”, bo żaden czas nie był mój, nawet kiedy go miałem.

• Jak najwięcej wydajności przy jak najmniejszej obecności – oto, czego się od nas żąda.

• Nie mieli pomysłu na starość, tak jak wcześniej nie mieli pomysłów na życie.

[edytuj] Inne

• Ludzie lubią czytać romanse z happy endami, a ja bardzo lubię wprawiać ludzi w dobry nastrój.
  • Źródło: tom’kultury, nr 18(41), 19 września–2 października 2008