Wniebowzięci

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Wniebowzięci – polski film z 1973 w reżyserii Andrzeja Kondratiuka.

• – A pan panie sierżancie, pan gra w toto-lotka?
  – Gram, ale nie mam szczęścia.

• – Człowiek musi sobie od czasu do czasu polatać.
  • Opis: jedna z ostatnich scen filmu.

• – Do widzenia. Wszystkiego najlepszego. A gdyby co, to zawiadom pan rodzinę.
  • Postać: Lutek.

• – Ech ty głupaku, głupaku...
  – Dobra, dobra lecimy.
  – Lećcie do... diabła.

• – My z kolegą, często wędrujemy w powietrzu samolotami. A pani? Jak się czuje, pani Regino, w powietrzu?
  – Całkiem, nie powiem. Całkiem możliwie.
  • Opis: rozmowa Lutka i Reginy.

• – No i jak tam było w tym niebie? Coście tam robili?
  – Panie, ludzkim głosem nie można na to odpowiedzieć. Panie, trzeba tam być i zobaczyć. Potęga!
  – Potęga! No mówię panu!
  – Potęga, panie! Jak pragnę Boga! Piękny jest nasz kraj z lotu ptaka!
  – Życie jest piękne! Niestety trzeba umieć z niego korzystać! Trzeba było polecieć z nami, a nie pilnować koni. No dobra, to my lecimy.
  • Opis: Rozmowa Strusia z Kozłowskim i Lutkiem.

• – Panie Struś, nie wiem jak on, ale ja to wszystko przefruwam, co do grosza.
  • Postać: Arkaszka

• – Popłyniemy innym razem.

• – Co za cholerny człowiek!!!

• – Niech sobie podfruwajki nie myślą, że mają do czynienia z frajerami.

• – Zapamiętaj sobie, że wojsko wiąże ludzi na całe życie.

• – Tylu fajnych chłopaków zmarnowało się przez kobiety...

• – A gdzie panienki były, jak myśmy pukali z winem?
  • Postać: Lutek