William Wharton

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

William Wharton (1925–2008) – amerykański pisarz.

• Byłbyś wiele szczęśliwszy, gdybyś potrafił akceptować rzeczy takimi, jakie są, i starał się korzystać z nich do maksimum

• Gdy zaufania brak, duszę przeżera rdza.

• Gdzieś muszą być granice. Czas i tak każdemu dołoży, pamiętaj o tym.

• Jak niesione wiatrem nasiona dmuchawców ludzie dryfują bez celu, by spocząć w ziemi.

• Jestem przekonany o jednym. Nie można pokochać nikogo, dopóki nie pokocha się samego siebie.

• Jeśli będziemy patrzeć daleko w przyszłość, sparaliżuje nas strach.

• Kiedy ma się wroga w środku, ma on nad nami przewagę. Przed samym sobą nie można uciec, a ja boję się nawet próbować.

• Kochać kogoś to przede wszystkim pozwalać komuś na to, żeby był, jaki jest.

• Mam takie uczucie, jakbyśmy w ogóle nie mieli nic do gadania we własnym życiu: jesteśmy po prosu modelami tego, czym powinniśmy być.

• Mężczyzna bez kobiety jest jak dom bez okien.

• Mężczyźni mają takie głupie życie, ciągle bronią swej bezcennej nietykalności, śmiesznego terytorium. Najczęściej obawiają się, że ktoś mógłby odkryć pustkę panującą w środku. Żyją jak gdyby w dekoracjach filmowych, które zwiedzać można w studiach filmowych wytwórni Universal, budują piękne fasady, za którymi rozpościera się pustka, istnieje jedynie front dla turystów.

• Mężczyźni są dla kobiet jak miejsca na parkingu.

• Miłość jest mieszanką podziwu, szacunku i namiętności.

• Myślenie: proces przetwarzania poznania w wiedzę.

• Naprawdę widzimy więcej, niż istnieje w rzeczywistości. Widzimy poprzez nasze uczucia, a nie tylko oczami.

• Nie ma takiej absurdalnej rzeczy, której by człowiek nie zrobił, próbując nadać życiu jakiś sens.

• Nikt nie wie więcej niż musi wiedzieć. Wszyscy jesteśmy zamknięci w grobach grawitacji.

• Odmień swoje życie nie tylko z wiosną, ale również w środku zimy pomaluj oblodzone szybki.

• Prawdziwy pechowiec nigdy nie ma pecha.

• Śnij w kręgach. Tańcz w ciszy. Wsłuchaj się w wewnętrzny rytm życia. Tonąc w niegaszonym wapnie, łaknij. Nie ustawaj w walce, nie zatrzymuj w tańcu, bo nie usłyszysz muzyki.

• To okropne, jak im się łatwo udaje przerobić człowieka, żeby był taki sam jak inni.

• W świetle prawdziwego znaczenia wszystko, co ważne, staje się trywialne, tak jak całe życie wydaje się niczym wobec śmierci.

• Wybudowaliśmy dla siebie klatkę – cywilizację – gdyż byliśmy zdolni do myślenia, a teraz musimy myśleć, ponieważ jesteśmy zamknięci w klatce. Wiem, że na zewnątrz jest świat prawdziwy; trzeba tylko wydostać się z klatki.

• Wydaję mi się, że lekceważąc sny, większość z nas cenzuruje niejako znaczną część swojego życia.

• Życie to ciągła zmiana, a jeśli nie lubi się zmian, to nie lubi się życia.

[edytuj] Ptasiek

• Nie ma takiej absurdalnej rzeczy, której by człowiek nie zrobił, próbując nadać życiu sens.

• Ptaki tak samo jak ludzie, od tak dawna żyją w klatkach, że pozapominały masę rzeczy, które powinny im przychodzić naturalnie.

• Upodabniamy się do tych, z którymi walczymy. Jak kanibale, którzy zjadają kawałek ciała przeciwnika, aby wchłonąć w siebie jego odwagę.

• – No, a co później?
  – Nic później, Al. Dalszy ciąg życia.
  – I to wszystko?
  – Jak to: wszystko?
  – Tak to się kończy?
  – Niezupełnie, Al. Za łatwo by było. Jeszcze nikomu się tak nie udało.
  
  Ale próbować warto.

[edytuj] Spóźnieni kochankowie

• Zaskakujące, jak bardzo myśl może wpłynąć na sposób postrzegania świata.

• Dopiero gdy utraci się jeden z posiadanych darów, zaczyna się doceniać i dostrzegać pozostałe.

• Życie jest zbyt krótkie, zbyt ważne, by je zmarnować.

[edytuj] Tato

• Nie wiem, co ten cały sztuczny chów ma wspólnego z życiem. Na co człowiekowi świstek z napisem, że studiował, lizał dupy profesorom i opierdalał się przez cztery, sześć czy osiem lat?