William Gibson

William Gibson

William Gibson (ur. 1948) – amerykański pisarz, twórca literackiego gatunku cyberpunk.

• Ciemność. Syk klimatyzatora. Miękkość bawełnianej pościeli. Telefon pod poduszką. Odgłosy ulicznego ruchu stłumione przez wypełnione gazem okna.

Opuszcza go całe napięcie i strach..

• • Źródło: Światło wirtualne

• Cyberprzestrzeń. Mimowolna halucynacja doświadczana każdego dnia [...] Graficzny obraz danych, wyabstrahowanych z banków każdego komputera ludzkiej domeny. Niewyobrażalna złożoność. Linie światła sięgającego nie-przestrzeni umysłu, roje i konstelacje danych. Jak światła miasta, milknące w oddali...
  • Źródło: Neuromancer

• O przyszłości nie da się nic nowego powiedzieć. Przyszłość jest teraz, tylko nierówno rozłożona.
  • Zobacz też: przyszłość

• Podobno przyrządzała własne nowotwory dla ludzi którzy weszli jej w drogę; barokowe indywidualne odmiany, zabijające przez cale lata. Wiele rzeczy opowiadano o Chrom, a żadna nie dodawała odwagi..
  • Źródło: Wypalić Chrom

• Przypominał rekombinowaną DNA z eksperymentu, którego celem było wyhodowanie człowieka do szybkościowego rycia tuneli.
  • Źródło: Wypalić chrom

• To zabawne, Sandii, jak czasem wydajesz mi się nierzeczywista. Fox powiedział kiedyś, że jesteś ektoplazmą, duchem przywoływanym przez ekstrema ekonomii. Upiorem nowego wieku, materializującym się w tysiącach łóżek świata Hyattów, świata Hiltonów.
  • Źródło: Hotel New Rose

• Ugięła kolana, bose stopy nacisnęły spłaszczony zbiornik gazu, a Zabójczy Podest zafalował w odpowiedzi. Wydawał dźwięk, jakby świat się kończył, jakby liny podtrzymujące

niebiosa pękały i zwijały się na niebie.

• • Źródło: Johnny Mnemonic

• Włamywacz naruszający wszechobecny elektroniczny system nerwowy ludzkości, popychający dane i kredyt w ciasnej matrycy, monochromatycznej nonprzestrzeni, gdzie jedynymi gwiazdami są gęste skupiska informacji, a wysoko nad nimi płoną korporacyjne galaktyki i zimne ramiona spiralne systemów wojskowych..
  • Źródło: Wypalić Chrom

• Wyobrażasz sobie, że słyszysz w samym środku rozszeptanej ciszy nocy Nieba rozpad paradygmatów, cichutki brzęk skorup teorii rozsypujących się na lśniący pył, gdy jakiś bank mózgów ulega redukcji do najlapidarniejszego z historycznych przypisów, a to wszystko w czasie, którego twój uszkodzony podróżnik potrzebuje do mruknięcia pod nosem jakiegoś podsłuchanego fragmentu.
  • Źródło: W głębi lądu