Wielkanoc

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielkanocne jaja

Wielkanoc – najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, obchodzone przez wszystkie wyznania chrześcijańskie.

Wielkanoc w literaturze[edytuj]

  • Była to swawola powszechna w całym kraju tak między pospólstwem, jako też między dystyngowanym. W poniedziałek wielkanocny mężczyźni oblewali wodą kobiety, a we wtorek i w inne następujące dni kobiety mężczyzn, uzurpując sobie tego prawa aż do Zielonych Świątek, ale nie praktykując dłużej jak do kilku dni.
  • I marzył wśród Wieczerzy Ostatniej Rozpaczy,
    By, nie mogąc łez zleczyć, choćby ten prostaczy,
    Najprostszy pozostawić dar chleba i wina.
  • Od jeziora do księżyca
    Od wieczora aż do świtu
    – Wielka Noc.
  • Przyszedłem po dyngusie,
    leży placek na obrusie,
    tata kraje, mama daje,
    proszę o malowane jaje.
    • przyśpiewka z Pomorza, śpiewana w lany poniedziałek
  • W czas zmartwychwstania Boża moc
    Trafi na opór nagłych zdarzeń.
    Nie wszystko stanie się w tę noc
    Według niebieskich wyobrażeń.
  • W przeddzień swego zmartwychwstania, w przeddzień żywota
    Bóg, leżąc w mogile, żmudne liczy chwile,
    A przykuła go do ziemi ciała ciężkota.
  • W Wielkanocny dzień do domu
    przyszły białe bazie w gości,
    by pisankom po kryjomu
    kolorów zazdrościć.
  • Wdzięczy się jak prosię na Wielkanoc.
    • Opis: powiedzenie

Inne cytaty[edytuj]

  • Ani w Nowym Testamencie, ani w pismach Ojców apostolskich nie ma żadnej wzmianki o obchodzeniu Wielkanocy. Pogląd, że jakiś okres miałby być szczególnie święty, był obcy pierwszym chrześcijanom.
    • Źródło: The Encyclopædia Britannica, 1910, t. 8, s. 828.
  • Chrześcijaństwo wyparło szereg pogańskich świąt wiosennych, ale zachowało wiele zwyczajów świątecznych, nadając im odmienną symbolikę.
  • Co oznacza sam wyraz Easter [ang. „Wielkanoc”]? Nie jest to nazwa chrześcijańska. Od razu rzuca się w oczy jej chaldejskie pochodzenie. Easter to nic innego jak Asztarte, jeden z tytułów Beltis, królowej nieba, której imię, (...) znalezione przez Layarda na pomnikach asyryjskich, brzmiało Isztar.(...) Takie są dzieje Wielkanocy. Popularne zwyczaje związane dziś z tym świętem wystarczająco potwierdzają historyczne świadectwo jego babilońskiego pochodzenia. Gorące, oznaczone krzyżem bułki w Wielki Piątek oraz kraszanki na Paschę, czyli Wielkanoc, były częścią składową zarówno obrzędów chaldejskich, jak i dzisiejszych.
    • Autor: Alexander Hislop, Dwa Babilony (ang. The Two Babylons), Nowy Jork 1943, ss. 103, 107, 108.
  • Do świąt wielkanocnych przeniknęły liczne pogańskie zwyczaje obchodzone dla uczczenia powrotu wiosny. Jajko jest symbolem odradzania się życia wczesną wiosną.(...) Zając to symbol pogański, który zawsze był wyobrażeniem płodności.
    • Źródło: The Catholic Encyclopedia, 1913, t. 5, s. 227.
  • Śmigus-dyngus to pozostałość starego pogańskiego, akwatycznego kultu płodnościowego, którego właściwy sens dostrzec można już tylko w szczególnej satysfakcji, jaką daje chłopcom spryskanie wodą osób płci odmiennej, zwłaszcza młodych.

Zobacz też[edytuj]