Włodzimierz Lenin

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Lenin, 1919

Włodzimierz Lenin (właśc. Władimir Iljicz Uljanow; 1870–1924) – rosyjski polityk, teoretyk i ideolog komunizmu.

Cytaty z dzieł Lenina[edytuj]

Ekonomika i polityka w epoce dyktatury proletariatu (1919)[edytuj]

  • Socjalizm – to zniesienie klas.
  • Teoretycznie nie ulega wątpliwości, że między kapitalizmem i komunizmem rozciąga się pewien okres przejściowy. Okres ten nie może nie łączyć w sobie cech lub właściwości obu tych ustrojów gospodarki społecznej. Ten okres przejściowy nie może nie być okresem walki między umierającym kapitalizmem a rodzącym się komunizmem – albo innymi słowy: między pokonanym, lecz nie unicestwionym kapitalizmem a komunizmem już narodzonym, ale jeszcze zupełnie słabym.

Zadania rewolucji[edytuj]

(w: Dzieła wybrane, t. 3)

  • Głównym warunkiem demokratycznego pokoju jest wyrzeczenie się aneksyj (zaborów) – nie w tym niesłusznym sensie, że wszystkim państwom zwraca się to, co utraciły, lecz w tym jedynym słusznym sensie, że każda narodowość, bez żadnego wyjątku, i w Europie, i w koloniach, uzyskuje wolność i możność samodzielnego zadecydowania, czy tworzy państwo odrębne, czy też wchodzi w skład jakiegoś innego państwa.
    • Źródło: s. 8
  • Jedynie ten rząd [rząd radziecki] może utworzyć komisję w celu przeprowadzenia wyczerpującego i publicznego dochodzenia w sprawie korniłowców, jak również we wszystkich innych, choćby wytoczonych przez burżuazję sprawach – i partia bolszewików ze swej strony wezwała by robotników do zupełnego posłuszeństwa tylko takiej komisji i do współdziałania z nią.
    • Źródło: s. 13
  • Niezbędna jest bezzwłoczna nacjonalizacja banków i instytucji ubezpieczeniowych, jak również ważniejszych gałęzi przemysłu (…) wraz z bezwarunkowym zniesieniem tajemnicy handlowej i z ustanowieniem stałego nadzoru ze strony robotników i chłopów nad znikomą garstką kapitalistów bogacących się na dostawach skarbowych i uchylających od obowiązku składania sprawozdań i od sprawiedliwego opodatkowania ich zysków i majątków.
  • Żeby przezwyciężyć opór kapitalistów wobec programu Rad, wystarczy nadzór ze strony robotników i chłopów nad wyzyskiwaczami i takie kary wobec opornych, jak konfiskata całego majątku połączona z krótkotrwałym aresztem.
    • Źródło: s. 14

Zadania związków młodzieży (1920)[edytuj]

  • A czym są w ogóle klasy? Tym, co pozwala jednej części społeczeństwa przywłaszczać sobie cudzą pracę.
  • Ale czy istnieje moralność komunistyczna? Czy istnieją nakazy moralności komunistycznej? Oczywiście tak. Często przedstawia się sprawę w ten sposób, że nie mamy swojej moralności, i bardzo często burżuazja oskarża nas o to, że my, komuniści, negujemy wszelką moralność. To zabieg polegający na manipulowaniu pojęciami, to sypanie piasku w oczy robotnikom i chłopom.
  • Jedna z największych bied i plag, jakie pozostały nam po dawnym społeczeństwie kapitalistycznym – to całkowita przepaść między książką a praktyką życia, mieliśmy bowiem książki, w których wszystko było przedstawione w jak najlepszym świetle, a książki te w większości wypadków były najohydniejszym, najobłudniejszym łgarstwem które w fałszywych barwach malowało nam społeczeństwo kapitalistyczne.
  • Komunista – to słowo łacińskie. Communis – znaczy wspólny. Społeczeństwo komunistyczne oznacza, że wszystko jest wspólne: ziemia, fabryki, wspólna praca – oto czym jest komunizm.
  • Moralność komunistyczna – to taka moralność, która służy tej walce, która jednoczy ludzi pracy przeciwko wszelkiemu wyzyskowi, przeciwko wszelkiej drobnej własności, albowiem drobna własność oddaje w ręce jednej osoby to, co stworzone zostało pracą całego społeczeństwa.

Inne[edytuj]

  • Bolszewizm wyrósł, ukształtował się i zahartował w długoletniej walce przeciwko drobnomieszczańskiej rewolucyjności, która trąci anarchizmem.
    • Źródło: Dzieła, Warszawa 1955
  • Błędem jest brać pod uwagę tylko ludzi wybieranych, tylko organizatorów, administratorów i in. Bądź co bądź ci wybitniejsi ludzie stanowią mniejszość. Trzeba brać pod uwagę szeregowców, masy.
    • Źródło: Raz jeszcze o związkach zawodowych, o chwili bieżącej oraz o błędach towarzyszy Trockiego i Bucharina, 1921
  • Do polityki i do partyj zastosować można – z odpowiednimi zmianami – to, co dotyczy poszczególnych ludzi. Nie ten jest mądry, kto nie popełnia błędów. Takich ludzi nie ma i być nie może. Mądry jest ten, kto popełnia błędy nie bardzo istotne i kto potrafi je łatwo i szybko naprawiać.
    • Źródło: Dziecięca choroba „lewicowości” w komunizmie, Książka i Wiedza, Warszawa 1949, s. 22.
  • „Jakobini” XX wieku nie skazaliby na gilotynę tych kapitalistów – podążać za dobrym przykładem nie znaczy kopiować go. Wystarczyłoby aresztować od pięćdziesięciu do stu magnatów finansowych i grubych ryb, głównych rycerzy defraudacji i kradzieży za pomocą banków. Wystarczyłoby aresztować ich na kilka tygodni, aby ujawnić ich oszustwa i pokazać wszystkim wyzyskiwanym ludziom „kto potrzebuje wojny”. Po ukazaniu oszustw bankowych magnatów, moglibyśmy ich wypuścić, aby banki, kapitalistyczne syndykaty i wszyscy ich zleceniobiorcy „pracowali” dla rządu pod kontrolą robotników.
    • Źródło: Wrogowie ludu, 1917
  • Klasa robotnicza nie może urzeczywistnić swego ogólnoświatowego celu rewolucyjnego nie prowadząc bezlitosnej walki z tym renegactwem, brakiem charakteru, wysługiwaniem się oportunizmowi i bezprzykładnym teoretycznym wulgaryzowaniem marksizmu. Kautskizm to nie przypadek, lecz społeczny wytwór przeciwieństw II Międzynarodówki, połączenia wierności marksizmowi w słowach z podporządkowaniem się oportunizmowi w czynach.
    • Źródło: Socjalizm a wojna, 1915
  • Nasz kodeks moralny jest absolutnie nowy. (…) nam wszystko wolno, ponieważ jako pierwsi na świecie wyciągamy miecz nie w celu zniewolenia, lecz w imię wolności i wyzwolenia spod ucisku.
    • Źródło: Krasnyj miecz, 18 sierpnia 1919, cyt. za: Roman Bäcker, Policja polityczna w: Totalitaryzm. Geneza. Istota. Upadek, Toruń 1992
    • Zobacz też: wolność
  • Oczyszczać partię uwzględniając wskazania bezpartyjnych ludzi pracy – to wielka rzecz. Da nam to poważne wyniki. Uczyni to partię awangardą klasy znacznie silniejszą niż poprzednio, awangardą mocniej związaną z klasą, awangardą mającą większe możliwości prowadzenia klasy do zwycięstwa wśród mnóstwa trudności i niebezpieczeństw.
    • Źródło: O czystce partii, 1921
  • Państwo – aparat do systematycznego stosowania gwałtu i podporządkowywania ludzi gwałtowi.
    • Źródło: O państwie, 1924
  • Państwo jest silne wówczas, kiedy masy o wszystkim wiedzą, o wszystkim mogą wydać sąd i wszystko czynią świadomie.
    • Źródło: Dzieła, t. 26, Warszawa 1956, s. 257, cyt. za: Marian Niezgoda, Andrzej Szumakowicz, Masowy przekaz a komunikacja społeczna, „Zeszyty Prasoznawcze” nr I (95), r. XXIV, Kraków 1983
  • Państwo to specjalna organizacja siły, przemocy w celu uciskania jakiejś klasy.
    • Źródło: Państwo i rewolucja, 1917
  • Religia to rodzaj duchowego alkoholu, w którym niewolnicy kapitału topią swoje człowieczeństwo i pragnienie lepszego życia.
    • Źródło: Socjalizm a religia
  • Rewolucja burżuazyjna – to taka rewolucja, która nie wychodzi poza ramy burżuazyjnego, czyli kapitalistycznego ustroju społeczno-ekonomicznego. Rewolucja burżuazyjna wyraża potrzeby rozwoju kapitalizmu, nie tylko nie burząc jego podstaw, lecz przeciwnie, rozszerzając je i pogłębiając.
    • Źródło: Dwie taktyki socjaldemokracji w rewolucji demokratycznej, Dzieła wybrane, tom 1, Moskwa 1948, s. 575.
  • Rozwija się przy tym i u nas, jak we wszystkich innych krajach, reklama przedwyborcza, absolutnie nie przebierająca w środkach. Wszystkie partie burżuazyjne, czyli takie, które bronią ekonomicznych przywilejów kapitalistów, reklamują się zupełnie tak samo, jak poszczególni kapitaliści reklamują swe towary.
    • Źródło: Partie polityczne w Rosji w: Dzieła wybrane, tom 1, Moskwa 1948, strona 760; wydrukowano w gazecie „Niewskaja Zwiezda”, 10 maja 1912
  • Stany Zjednoczone świata (a nie Europy) są tą formą państwową zjednoczenia i wolności narodów, którą wiążemy z socjalizmem – dopóki całkowite zwycięstwo komunizmu nie doprowadzi do ostatecznego zniknięcia wszelakiego, a więc również demokratycznego, państwa.
    • Źródło: O prawie narodów do samookreślenia, Dzieła wybrane w: tom 1, Moskwa 1948, s. 808.
  • Tylko ten nie popełnia błędów, kto nic nie robi.
    • Źródło: O znaczeniu wojującego materializmu, 1922
  • Wyobrażam sobie, że kiedy odniesiemy zwycięstwo w skali światowej, zbudujemy ze złota ustępy publiczne na ulicach kilku największych miast świata. Byłby to „najsprawiedliwszy”, najbardziej pouczający i poglądowo zademonstrowany sposób użycia złota dla tych pokoleń, które nie zapomniały, że w walce o złoto wymordowano dziesięć milionów ludzi i okaleczono trzydzieści milionów w „wielkiej wyzwoleńczej” wojnie lat 1914–1918, w wojnie, która rozstrzygnąć miała doniosły problem: który pokój jest gorszy – brzeski czy wersalski; w walce o to złoto czyni się na pewno przygotowania do wymordowania dwudziestu milionów ludzi i okaleczenia sześćdziesięciu milionów w wojnie, która wybuchnie gdzieś około 1925 czy 1928 roku i toczyć się będzie między Japonią i Ameryką, albo między Anglią i Ameryką, albo też między innymi mocarstwami
    • Źródło: O znaczeniu złota obecnie i po całkowitym zwycięstwie socjalizmu w: Dzieła, t. 33, Warszawa 1957, s. 105.

Cytaty z listów[edytuj]

  • Dokąd teraz, w obecnej chwili, zmierza nasza polityka? Do zbudowania trzonu partii nie na płaskich frazesach trockistów i spółki, lecz na rzeczywistym zbliżeniu ideowym plechanowców i bolszewików. Czy coś z tego wyjdzie, nie wiem. Jeśli nie – z powrotem do Bolszewickiego Ośrodka Kierowniczego. Jeśli nie wyjdzie – będzie to spory krok naprzód.
    • Źródło: list do L.B. Kamieniewa wysłany z Paryża do Wiednia 6 kwietnia 1910
  • Jeśli nasza partia nie poczyni kroków, by temu przeszkodzić, rozłam może nastąpić niespodziewanie.
    • Źródło: List do zjazdu, grudzień 1922–styczeń 1923
  • Sąd nie powinien uchylać się od stosowania terroru; takie zapewnienie byłoby oszukiwaniem siebie lub innych – powinien natomiast uzasadnić i zalegalizować go pryncypialnie, jasno, bez fałszu i bez upiększania.

Inne cytaty[edytuj]

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

A[edytuj]

  • Abstrakcyjnej prawdy nie ma. Prawda jest zawsze konkretna.
    • Źródło: Historia doktryn politycznych, PWN, Warszawa 1972, s. 192.
  • Albo wesz zwycięży rewolucję, albo rewolucja zwycięży wesz.
  • Anarchia – to wytwór rozpaczy.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998

B[edytuj]

  • Bądźcie wzorowo bezlitośni.
    • Opis: do podwładnych.

C[edytuj]

  • Cała władza w ręce Rad!
    • Opis: słowa te stały się niejako mottem przewodnim „demokracji Rad”.
    • Źródło: Peter Kenez, Odkłamana historia Związku Radzieckiego, wyd. Bellona, 2008, s. 39.
  • Całe społeczeństwo będzie jednym biurem i jedną fabryką z równą normą pracy i płacy.
    • Opis: w 1917.
    • Źródło: „Rocznik lubelski”, tom 13, Wydawn. Lubelskie, 1970, s. 16.
  • Celem terroryzmu jest szerzenie terroryzmu.
    • Źródło: Jarosław Gronert, Astrologia od początku, Pabianice 2007, s. 234.
  • Co robić?
    • Źródło: tytuł manifestu z 1902
  • Czy potrafimy „przypisać” wszystkie komórki miejskie do wiejskich w tym celu, aby każda komórka robotnicza, „przypisana” do odpowiedniej komórki wiejskiej, starała się systematycznie o wszelką okazje, o wszelką sposobność, by zaspokoić tę czy inną kulturalną potrzebę swojej współkomórki?
    • Źródło: „Prawda” nr 2, 4 stycznia 1923
    • Zobacz też: kultura
  • Czy ujmiemy w ręce świat niespławiony w krwi aż do krańca?

D[edytuj]

  • Demagogiem można stać się na skutek samej tylko naiwności politycznej.
    • Źródło: „Najwyższy czas!”, tom 20, wydania 1–17, Oficyna Liberałów, 2009, s. XLIV.

F[edytuj]

  • Forma naszego komunistycznego społeczeństwa została przez nas stworzona tylko dlatego, aby walczyć przeciw wpływom jakiejkolwiek religii na świadomość klasy robotniczej. Marksizm powinien być materialistyczny. Mówiąc inaczej, powinien być wrogiem religii. Komuniści – to nieprzejednani wrogowie fanatyzmu religijnego i ceremonii religijnych. Komunizm został stworzony po to, aby wypowiedzieć religii walkę.

I[edytuj]

  • Im silniejszą Polska będzie, tym bardziej nienawidzić jej będą Niemcy, a my potrafimy posługiwać się tą ich niezniszczalną nienawiścią. Przeciwko Polsce możemy zawsze zjednoczyć cały naród rosyjski i nawet sprzymierzyć się z Niemcami.
    • Opis: na Kongresie III Międzynarodówki Komunistycznej, po klęsce Armii Czerwonej w Polsce, wrzesień 1920 roku.
    • Źródło: „Wprost”, wydania 1–8, Agencja Wydawniczo-Reklamowa „Wprost”, 2008, s. 92.

J[edytuj]

  • Jest niemożliwym egzystować w społeczeństwie i jednocześnie być wolnym od niego.

K[edytuj]

  • Kapitaliści sprzedadzą nam sznurek, na którym ich powiesimy.
    • Źródło: Tadeusz Gospodarek, Aspekty złożoności i filozofii nauki w zarządzaniu, 2012, s. 175.
  • Każda kucharka powinna nauczyć się rządzić państwem.
    • Źródło: Leszek Kołakowski, Czas ciekawy, czas niespokojny, oprac. Zbigniew Mentzel, wyd. Znak, 2007, s. 116.
  • Każdy co dziesiąty winny pasożytnictwa zostanie rozstrzelany na miejscu... Musimy wzmóc siłę terroru... rozstrzeliwać i wywozić... zapoczątkować bezlitosny, masowy terror przeciw kułakom, popom i białogwardzistom...
  • Każdy kompromis jest zgniły.
  • Klasy to takie grupy ludzi, z których jedna może sobie przywłaszczać pracę innej z powodu różnicy miejsca zajmowanego przez nią w określonym systemie gospodarki społecznej.
    • Źródło: Henryk Markiewicz, O marksistowskiej teorii literatury. Szkice, Zakład Narodowy im Ossolińskich, 1952, s. 31.
  • Komunizm – to władza radziecka plus elektryfikacja całego kraju.
    • Коммунизм, это власть советов плюс электрификация всей страны. (ros.)
    • Źródło: „Życie gospodarcze”, Polskie Wydawn. Gospodarcze, 1952, s. 1172.

L[edytuj]

  • Lepiej mniej, ale lepiej.
    • Źródło: Wokół Konstytucji. Pisma Wybrane. Księga jubileuszowa prof. Wojciecha Sokolewicza, Wolters Kluwer Polska, 2011, s. 19.

M[edytuj]

  • Mądry idealizm jest bliższy mądremu materializmowi niż głupi materializm.
    • Źródło: Leszek Kołakowski, Główne nurty marksizmu, Alternatywy, 1981, s. 475.
  • Musimy... łamać wszelki opór z taką brutalnością, żeby nie zapomniano o niej przez kilka dziesięcioleci.
  • Muzyka może być środkiem do szybkiego zniszczenia społeczeństwa.

N[edytuj]

  • Należy umieć bezbłędnie określić, jakie są w odniesieniu do danej kwestii, w danej chwili nastroje mas, jakie są ich rzeczywiste dążenia; potrzeby i myśli.
    • Źródło: Antoni Szczuciński, Idea i doświadczenie. Czytając Lenina, KAW, 1985, s. 34.
  • Niech umierają z głodu.
    • Opis: reakcja na chłopskie wystąpienia przeciwko polityce rządu Lenina z powodu głodu i niedostatku
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 9788324715480, s. 200.
  • Nie ma i nie może być rewolucji bez kontrrewolucji.

P[edytuj]

  • Partia jedynie wtedy zasługuje na miano rewolucyjnej, jeśli faktycznie kieruje ruchem rewolucyjnej klasy.
    • Źródło: Antoni Szczuciński, Idea i doświadczenie…, op. cit., s. 41.
  • Partia ma obowiązek stosować wszelkie środki dla przezwyciężenia mętnych poglądów.
    • Źródło: Roman Bäcker, Partia nowego typu, w: Totalitaryzm. Geneza. Istota. Upadek, Toruń 1992.
  • Pertraktacje – to początek transakcji. Transakcje – to sfinalizowana pertraktacja.
  • Piotr Wielki przerąbał okno od zachodu i wpuścił do stęchłej Rosji powiew świeżego powietrza, teraz my otworzymy do Europy okno od wschodu, a z niego wyrwie się niszczący huragan.
    • Źródło: Ferdynand Antoni Ossendowski, Lenin, Alfa, 1930, s. 95.
  • Polskę zajmiemy i tak, gdy nadejdzie pora. (…) Przeciwko Polsce możemy zjednoczyć się z Niemcami. (…) Niemcy są naszymi pomocnikami i naturalnymi sprzymierzeńcami (…). Oni pragną rewanżu, a my rewolucji. Chwilowo interesy nasze są wspólne. Rozdzielą się one i Niemcy staną się naszymi wrogami w dniu, kiedy zechcemy się przekonać, czy na zgliszczach starej Europy powstanie nowa hegemonia germańska, czy też komunistyczny związek europejski.
    • Opis: w roku 1920 do Jules’a Humberta-Droza, członka kierownictwa III Międzynarodówki.
    • Źródło: Andrzej Nowak, Historie politycznych tradycji. Piłsudski, Putin i inni, Wydawn. Arcana, 2007, s. 247.
  • Po pierwsze – uczyć się, po drugie – uczyć się i po trzecie – uczyć się.
  • Powinniśmy wytępić w sobie wszelkie ślady zbytku.
  • Praca uczyniła z nas tę siłę, która jednoczy wszystkich pracujących.
    • Źródło: Nic, co ludzkie… Aforyzmy, sentencje i przysłowia, oprac. Henryk Jurand, LSW, 1982, s. 64.

R[edytuj]

  • Rewolucja bez plutonów egzekucyjnych jest pozbawiona sensu.
    • Opis: cytat przypisywany.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara, Wydawn. Magnum, 2004, s. 84.
  • Rewolucja to nie przechadzka po Newskim Prospekcie.
    • Źródło: „Przekrój”, wydania 19–26, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 2002, s. 14.
  • Rosyjscy idioci.
    • Opis: ulubiona obelga Włodzimierza Lenina
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 9788324715480, s. 198.

S[edytuj]

  • Strzec tradycji – nie znaczy to bynajmniej ograniczać się tradycją.
    • Źródło: Mieczysław Michalik, Patriotyzm. Tradycja i współczesność, MON, 1979, s. 147.
  • Szliśmy fałszywą drogą. Rosji potrzebna była ofiara dziesięciu Franciszków z Asyżu. Dopiero teraz zaczyna się przelew krwi…

T[edytuj]

  • Ten kucharz zgotuje tylko pieprzne dania.
    • Opis: o Stalinie po wymienieniu Stalina jako kandydata na sekretarza generalnego partii w 1922; cytat przypisywany.
    • Źródło: Ryszard Wojna, Leksykon XX wieku, Książka i Wiedza, 2000, s. 99.
  • Towarzysz Stalin, zostawszy pierwszym sekretarzem, skupił w swoich rękach bezgraniczną władzę.
    • Źródło: Jarosław Gronert, Astrologia od początku, Pabianice 2007, s. 33.

W[edytuj]

  • W rewolucji rzecz wcale nie idzie o Rosję – pluję na Rosję. Rosja jest tylko stadium w drodze do rewolucji światowej, do światowej władzy.
  • Wolność to właściwie rozumiana konieczność.

Z[edytuj]

  • Za jawny rozłam można nienawidzić, za ukryty – trudno nie pogardzać.
  • Zaufanie jest dobre, ale kontrola lepsza (alternatywnie: kontrola podstawą zaufania)
  • Ze wszystkich sztuk najważniejszy jest dla nas film.
    • Inna wersja: Kino to najważniejsza ze sztuk.
    • Źródło: Jan Trzynadlowski, Film, sztuka i ideologia, Wydawn. Uniwersytetu Wrocławskiego, 1981, s. 18.
    • Zobacz też: kino
  • Zmiany [świadomości] wytwarza faktycznie doświadczenie mas, nigdy zaś sama propaganda.
  • Z politycznego punktu widzenia jest arcyważne, aby dobić Polskę.
    • Opis: 12 sierpnia 1920 przed bitwą warszawską.
    • Źródło: Andrzej Nowak, Czas nowoczesnych patriotów, „Nasz Dziennik”, 10–11 listopada 2010
  • Związki zawodowe – mechanizm transmisyjny między partią komunistyczną a masami.
    • Źródło: Grigorij Piotrowicz Aleksiejew, Związki zawodowe w okresie rozwiniętego budownictwa komunizmu, Wydawn. Związkowe CRZZ, 1965, s. 18.

O Włodzimierzu Leninie[edytuj]

  • Bywałem w tym leninowskim mieszkaniu wiele razy. (…) muszę powiedzieć (…), że i całe życie Leninów, i on sam, Lenin, osobiście wywarł na mnie bardzo korzystne wrażenie. Życie było nad wyraz skromne: gdy zostawałem na herbacie, podawano zazwyczaj do tej herbaty chleb i nic więcej. Całe życie było poświęcone pracy nad artykułami i nad kierownictwem ruchem rewolucyjnym w Rosji. Atmosfera, powiedziałbym, ascezy i naprężonych interesów duchowych była we wszystkim.
  • Dlaczego my, ludzie pozbawieni wszystkiego, żyjący w trudnych warunkach, potrafimy odnosić sukcesy w naszej walce? Dzięki Leninowi, który pokazał nam jak być rewolucjonistą i patriotą. Lenin był, jest i będzie największym przywódcą wyzwolenia narodów na całym świecie.
  • Jestem szczęśliwy, że już jakieś sześć lat temu, kiedy rozpowszechniane przez prasę angielską oszczerstwa o Leninie prześcignęły nawet potwarze rzucane na Washingtona w roku 1780 – w dedykacji, jaką umieściłem na jednej z moich książek, którą posłałem Leninowi, powitałem w nim największego męża stanu Europy… Nie wątpię, że przyjdzie dzień, kiedy w Londynie obok posągu Wellingtona stanie posąg Lenina…
  • Lenin był bezwzględnym, fanatycznym, a jednocześnie pragmatycznym politykiem marksistowskim, twórcą krwawego „sowieckiego eksperymentu”, któru od samego początku opierał się na brutalnych represjach i zabójstwach przeciwników politycznych, w których wyniku śmierć poniosły miliony niewinnych ludzi. Lenin przez długi czas był przedstawiany w pozytywnym świetle przez komunistyczną propagandę, a także cieszył się poważaniem wśród naiwnych przedstawicieli zachodnich kół liberalnych, dziś jednak wiemy, że to właśnie on stosował terror i krwawe prześladowania, a także że był równie brutalny i bezwzględny, co inteligentny i oczytany. Nie ulega jednak wątpliwości, że był jednym z politycznych tytanów XX w. i gdyby nie jego osobiste zaangażowanie, w 1917 nie doszłoby do wybuchu bolszewickiej rewolucji październikowej.
  • Lenin chciał ująć władzę w ręce swej partii, by zbudować w Rosji ustrój socjalistyczny. Była to koncepcja zupełnie nowa, nie znajdujemy jej u Marksa. Wedle Marksa, żadna forma ustrojowa nie ginie, dopóki się nie rozwiną wszystkie siły wytwórcze, które się w niej mogą pomieścić; nowe, wyższe stosunki produkcyjne nie pojawiają się nigdy, dopóki warunki materialnej ich egzystencji nie wylęgną się w łonie dawnego społeczeństwa. Wedle Marksa, socjalizm będzie mógł nadejść dopiero wtedy, gdy w systemie kapitalistycznym nie będzie już miejsca dla dalszych sił produkcyjnych. I na odwrót, gdy dojrzeją po temu warunki materialne, socjalizm nadejdzie niezawodnie. Lenin odwrócił tezę Marksa do góry nogami, dowodząc, że trzeba najpierw obalić społeczeństwo stare i zbudować społeczeństwo nowe, aby stworzyć warunki materialne dla socjalistycznych stosunków produkcji.
  • Lenin dużo mówił i pisał, nawet bardzo dużo. Cytatami z Lenina można podeprzeć wszystko, czego dusza zapragnie.
  • Lenina zazwyczaj ludzie sobie wyobrażają jako ponurego i tragicznego fanatyka. Oczywista, że był fanatykiem, ale ponurym – nigdy. W obcowaniu z ludźmi był raczej człowiekiem wesołym, pełnym uśmiechu i żywości.
  • Na ziemi żyło dwóch wielkich geniuszy – Budda i Lenin.
    • Autor: Peldżidijdin Genden
    • Źródło: Baabar, Historia Mongolii, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2005, s. 393.
  • Niepozorny z wyglądu, lecz obdarzony wyjątkowo silną osobowością, (...) był niskim i przysadzistym mężczyzną, przedwcześnie wyłysiałym, z wydatnym, szerokim czołem i wyrazistymi, lekko skośnymi oczami. Posiadał cechy geniusza – jego śmiech był niezwykle zaraźliwy – jednak jego życie podporządkowane było całkowicie fanatycznemu oddaniu rewolucji, której poświęcał całą swą inteligencję, bezlitosny zmysł pragmatyczny oraz agresywny zapał i energię.
  • Obie podstawowe doktryny Lenina: doktryna scentralizowanej, dyktatorskiej władzy państwowej, posługującej się „partią nowego typu”, czyli monopartią oraz doktryna budowania nowoczesnych środków produkcji metodami, jakimi kapitaliści prywatni budowali zakłady przemysłowe w XIX stuleciu, wiążą się z sobą ściśle, jedna bez drugiej istnieć by nie mogła. W żadnym razie nie należy ich określać mianem marksizmu ani też mianem socjalizmu, należy je określać jako leninizm albo komunizm albo sowietyzm.
  • Są ludzie, których znaczenie nie daje się wypowiedzieć ludzkim językiem, którzy, jak gdyby poruszając jakąś dźwignię, naginali historię w swoją stronę… Lenin w polityce jest wielkim, lecz jednocześnie realnym, ziemskim, prawdziwym człowiekiem.
  • W rzeczywistości leninizm nie jest kontynuacją i rozwinięciem nauki Marksa, jest samodzielną i odrębną koncepcją Lenina. Cała istota leninizmu zawarta jest w pracy Lenina „Państwo a rewolucja”, roku 1917. Sprowadza się ona do kwestii: jak zdobyć władzę i jak ją utrzymać. Narzędziem zdobycia i utrzymania władzy według Lenina jest „partia nowego typu”, monopartia, w razie potrzeby zamaskowana jako taki czy inny „front”, taka czy inna „rada”.

W poezji[edytuj]

  • Grób w którym leży ten
    nowego człowieczeństwa Adam
    wieńczony będzie kwiatami
    z nieznanych dziś jeszcze planet.
Lenin –
żył,
Lenin –
żyje,
Lenin –
będzie żyć.
  • W Leninie jest kierżeński duch,
    (…) W dekretach okrzyk ihumenów,
    Jak gdyby źródeł wszystkich burz
    On szukał w księgach starowierów.

Zobacz też[edytuj]