Władysław Broniewski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Władysław Broniewski

Władysław Broniewski (1897–1962) – poeta, przedstawiciel polskiej liryki rewolucyjnej, żołnierz.

  • Bo jest życie piękniejsze, nowe,
    i żyć warto, i umrzeć warto!
    Trzeba nieść, jak chorągiew, głowę,
    świecić piersią kulami rozdartą,

    trzeba umieć umierać pięknie,
    patrzeć w lufy wzniesione śmiało!
    Aż się podłe zadziwi i zlęknie,
    aż umilknie łoskot wystrzałów!
    • Źródło: Na śmierć rewolucjonisty
  • Ci, co nie będą niewolnikami,
    idą cię bronić, ziemio hiszpańska,
    abyś nie była, jak przed wiekami,
    znowu królewska, księża i pańska.
    • Źródło: Cześć i dynamit
  • Dlaczego pukasz do okien nocą
    Gdy zasnąć nie mogę
    Dlaczego ciężkim powolnym krokiem
    Budzisz budzisz skrzypiącą podłogę
  • Droga wiedzie do Polski ze wszystkich na świecie Norwegii!
    • Źródło: Bagnet na broń. Droga, 1943
  • Każda chwila sprzyja bohaterstwu.
  • Kiedy przyjdą podpalić dom,
    Ten, w którym mieszkasz – Polskę,
    Kiedy rzucą przed siebie grom,
    Kiedy runą żelaznym wojskiem
    pod drzwiami staną, i nocą
    Kolbami w drzwi załomocą –
    Ty, ze snu podnosząc skroń,
    Stań u drzwi.
    Bagnet na broń!
    Trzeba krwi!
  • Źródło: Bagnet na broń
  • Kłaniam się rosyjskiej rewolucji
    czapką do ziemi,
    po polsku.
    • Źródło: Nadzieja. Pokłon Rewolucji Październikowej, 1950
  • My pokażemy światu,
    że Polski jesteśmy warci,
    byleby but był mocny,
    byleby karabin był w garści.
  • Nasze granice w Monte Cassino.
    • Źródło: Drzewo rozpaczające. Monte Cassino, 1946
  • Nie wiem co to poezja
    nie wiem, po co i na co,
    wiem, że czasami ludzie
    czytają wiersze i płaczą.
  • Nie wiem, co to poezja,
    jest w niej coś z laski Mojżesza:
    strumień dobędzie ze skały,
    umie zabijać i wskrzeszać.
  • O przyjaciele! Dzieją się dzieje.
    Walka za nami. Walka przed nami.
    Ja chcę wam rzucić za Pireneje
    serce poety: cześć i dynamit!
    • Źródło: Cześć i dynamit
  • Po zemstę nad Paryżem
    już ciągnie zgraja katów
    z bagnetem, złotem, krzyżem
    przez pierś proletariatu
    • Źródło: Komuna Paryska
  • Podaj mi dłoń, Bialorusi, podaj mi dłoń, Ukraino,
    Wy mi na drogę dacie wasz sierp i młot niepodległy.
    • Źródło: Syn podbitego narodu, wyd.1941
  • Są w ojczyźnie rachunki krzywd,
    obca dłoń ich też nie przekreśli,
    ale krwi nie odmówi nikt:
    wysączymy ją z piersi i z pieśni.
    • Źródło: Bagnet na broń. Czarno na Białym, 1939
  • Słuchaj, Jezu, słuchaj, Ryfka, sie Juden,
    za koronę cierniową, za te włosy rude,
    za to, żeście nadzy, za to, żeśmy winni,
    obojeście umrzeć powinni.
    • Źródło: Ballady i Romanse
  • Słuchając, usta zatnij,
    czoła nie zniżaj.
    Oto opowieść o dniach ostatnich
    Komuny miasta Paryża
    • Źródło: Komuna Paryska
  • Syn podbitego narodu, syn niepodległej pieśni.
    • Źródło: Syn podbitego narodu, wyd.1941
  • Szedł z bagnetem na czołgi żelazne,
    ale przeszły, zdeptały na miazgę.
    • Źródło: Żołnierz polski
  • Umierający republikanie,
    brocząc po bruku krwią swoich ran,
    w krwi umaczanym palcem po ścianie
    wypisywali: „No pasaran!”
    • Źródło: No pasaran!
  • W wierszu mym – wolność, równość, braterstwo,
    wiersz mój zbroczony krwią swoich ran.
    Jeśli ma zginąć, niech poprzez śmierć swą
    głosi nadzieje: „No pasaran!”
    • Źródło: No pasaran!
  • -Zapalać! Gotowe? – Gotowe!
    • Źródło: Troska i pieśń. Zagłębie Dąbrowskie, 1932
  • Życie się sprawdza. Śmierć się nie sprawdza.
    • Źródło: Grób Tamerlana