Tomasz Pacyński

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tomasz Pacyński (1958–2005) – polski pisarz science fiction i fantasy, z zawodu informatyk.

  • Ilu to już bogów prowadziło lud swój do wrót światów, by mógł posiąść nowe ziemie i wyzuć z dziedzictwa tych, którzy się na nich rodzili i umierali?
  • Jesteś taki sam jak on, Ramirez. Nic z ciebie nie będzie. Ciekawe, kiedy zawyje twój pies.
  • Ludzie robią gorsze rzeczy (...) Ludzie zdradzają, zabijają podstępem. Mordują masowo siebie nawzajem. Bo ktoś ma coś, co sami chcemy mieć. Bo wierzy w innych bogów. Bo mówi innym językiem. Bo nam się, w końcu, kurwa, nie podoba jego gęba.
  • Marzenia mają to do siebie, że się nie spełniają. Jeśli są nasze.
  • Możesz zrobić dowolne świństwo, popełnić dowolną zbrodnię, ale tylko wtedy, gdy jesteś silny. Gdy jesteś słaby, ludzie nie wybaczą.
  • Pracuję niechętnie, bo jak wiadomo praca została wymyślona po to, aby uwłaczać ludzkiej godności.
  • Rzygasz żołnierzu i idziesz dalej.
  • Ty, który w swej pysze sprawiedliwym się mienisz. Ty, który wyroki boskie usiłujesz odgadywać i wypełniać… Przed prawdziwym złem staniesz. I zwyciężysz, bo jesteś jeszcze gorszy. Bo nie ma w tobie litości, nawet dla takich, jak ty sam. A gdy już osiągniesz szczyt zła, może zbudzi się w tobie dobro. Ta resztka, która jeszcze została...(...) Resztka… Tylko resztka, gdzieś na dnie. Wspomnienie dni, kiedy potrafiłeś jeszcze kochać. Nie tylko zabijać.
  • Wszystkie złe kobiety, które opisuję, kiedyś tam w życiu spotkałem.
  • Zdradzić, czyli nadużyć czyjegoś zaufania. To tylko proste określenie. Zdradzić, czyli zostawić kogoś, kogo się kochało. Odejść prawie bez słowa, bez pożegnania. Gorzej nawet, bo obiecując, że się wróci.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Techniczne
Narzędzia