Tomas Tranströmer

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Tomas Tranströmer (ur. 1931), najwybitniejszy współczesny poeta szwedzki.

• Jestem niesiony w mym cieniu
  jak skrzypce
  w czarnym pudle.

• Już nie zachwyca mnie podróżowanie. Ale podróż mnie odwiedza.
  • Jag är inte längre så förtjust i att resa. Men resan besöker mig. (szwedz.)
  • Opis: użyte jako motto w wierszu Wycieczka osobista Romana Kaźmierskiego
  • Zobacz też: motta dzieł literackich

• Godzina ponad męczarniami.
  Było tak lekko.
  • Źródło: C – dur, z cyklu Półgotowe niebo

• Moje życie... Kiedy o tym myślę, widzę przed sobą smugę światła. Przy bliższym spojrzeniu smuga ta przybiera kształt komety, z głową i ogonem. Głowa o najsilniejszym świetle, to dzieciństwo i dorastanie. Dalej ku tyłowi kometa rozrzedza się. Ta najdalsza część, ogon, staje się coraz bardziej rozproszona, ale i szersza. Teraz jestem daleko z tyłu, w ogonie komety...

• Most: wielki ptak z żelaza żeglujący obok śmierci.
  • Źródło: Z roztopów, 1966
  • przekład: Roman Kaźmierski

• Nie wstydź się tego, że jesteś człowiekiem, bądź dumny!
  W twoim wnętrzu otwiera się sklepienie za sklepieniem bez końca.
  Nigdy nie będziesz gotowy i tak jest słusznie.
  • Źródło: Łuki romańskie, ze zbioru Niebieski dom, IBiS, Warszawa 2000
  • przekład: L. Neuger
  • Opis: słowa anioła
  • Zobacz też: anioł

• Odłożył pióro.
  Leży spokojnie na stole.
  Leży spokojnie w pustce.
  Odłożył pióro.
  • Han lade ifran sig pennan.
    Den vilar stilla pa bordet.
    Den vilar stilla i tomrummet.
    Han lade ifran sig pennan.
  • Źródło: Lamento, z cyklu Półgotowe niebo, 1962
  • Zobacz też: pisarz

• Oto nadchodzę ja niewidzialny człowiek, może zatrudniony
  przez wielką Pamięć żeby żyć właśnie teraz.
  • Źródło: Grudniowy wieczór, 1972
  • przekład: Roman Kaźmierski

• Pustkowie nie zna słów.
  Niezapisane stronice ciągną się na wszystkie strony!
  • Źródło: 7 marca 1979
  • przekład: Czesław Miłosz

• Stoimy przy urwisku, a w przepaści pod nami połyskują dachy domów kolonii trędowatych.
  Ze schodzeniem radzimy sobie, lecz nigdy nie udaje nam się zdążyć z powrotem przez urwiska zanim się ściemni.
  • Źródło: Dziki Rynek (Molokai), 1983
  • Zobacz też: zmierzch

• Tysiąc kilometrów, trzydzieści lat stąd,
  nikt czeka na nikogo. Śmierć,
  turystka w krzykliwym stroju,
  myli strony świata i pyta o drogę.
  • Źródło: Wycieczka osobista
  • przekład: Roman Kaźmierski

• W lutym życie stało w miejscu.
  Ptakom nie chciało się latać, a dusza
  obijała się o kształt świata jak łódka
  o pomost do którego ją przycumowano.
  • Źródło: Twarzą w twarz, tłum. Katarzyna Tubylewicz
  • Zobacz też: dusza

• Wszyscy uśmiechali się za postawionymi kołnierzami.
  Było tak swobodnie.
  I wszystkie znaki zapytania poczęły śpiewać o istnieniu Boga.
  • Źródło: C – dur, z cyklu Półgotowe niebo