Stefania Grodzieńska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Stefania Grodzieńska (ur. 1914) – polska pisarka, satyryk i aktorka.

• Do każdego uogólnienia dochodzi się, depcząc po własnych odciskach.

• Jestem mądrą kobietą. Ile razy robię coś nieskończenie bezsensownego przeciw samej sobie, słyszę to sformułowanie.
  Ile razy ktoś wyzuwa mnie z moich praw, a ja godzę się na to, chwalą mnie: „Jesteś mądrą kobietą”.
  Jeszcze nigdy nie słyszałam tego określenia w przyjemnych dla mnie okolicznościach.
  Bardzo poważnie się zastanawiam, czy nie powinnam wreszcie trochę zgłupieć.

• Obojętny jak rzecz. obojętny jak mężczyzna, który odszedł.

• Tempora mutantur et nos mutantut in illis (...) znaczy: Czasy się zmieniają i kto ma nosa, zmienia się razem z nimi.

• Wiadomo (...), że bierne marzenia nigdy się nie spełniają. Trzeba je aktywizować.

[edytuj] Wspomnienia chałturzystki

• (...) korciło mnie zawsze, żeby spróbować poważnie. Bo wtedy można pisać wprost jak do kogo głupiego, wyłożyć łopatą kawę na ławę i nawet żywa kura zrozumie. A jak pisać śmiesznie, to się muszą domyślać: „Publika dorozumiejetsia”, jak mówią w teatrze.

• Kotlet, który miałam przed sobą, być może nie zawierał trychnin, ale wydawało się, że stanowi to jego jedyną zaletę.

• Najgorsi potrafią zaćmić najlepszych, a szmirus może utłuc wielkiego aktora.