Stefan Garczyński

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Stefan Garczyński (1805–1833) – polski poeta romantyczny

• Blizny psychiczne ropieją dłużej niż fizyczne, a społeczne dłużej niż indywidualne.

• By się zbliżyć do drugiego człowieka, trzeba oderwać się od siebie.
  • Zobacz też: człowiek

• By wierzyć w siebie, muszę mieć kogoś, kto we mnie wierzy. Czy jestem wyjątkiem?
  • Zobacz też: wiara

• Człowiek interesujący – ten, któremu mam dużo do powiedzenia.

• Gdy dostrzeżesz iskierkę dobrej woli, dmuchaj w nią ile sił!

• Gdyby doświadczenie uczyło, nie byłoby dyskusji.
  • Zobacz też: doświadczenie

• Idziesz na spotkanie ze starym przyjacielem i chcesz się przed nim otworzyć. Jeśli nie całkiem, to przynajmniej chcesz mu powiedzieć, co się w tobie kotłuje. Ale on spieszy się. Rozmawiacie o wszystkim i o niczym. Zostajesz bardziej samotny i pusty niż przed spotkaniem.
  • Zobacz też: przyjaciel,

• Im kto ma większe poczucie humoru, tym większe musi mieć poczucie taktu.
  • Zobacz też: humor

• Im więcej dajemy, tym więcej mamy ochotę dawać.

• Im więcej słów, tym mniej treści przypada na każde.
  • Zobacz też: słowo

• Jestem tyle wart, ile warta jest ulga, którą potrafię nieść i radość, którą potrafię sprawić.
  • Zobacz też: radość

• Każdemu może pomóc przejrzenie się w cudzych oczach i to niekoniecznie olśnionych.
  • Zobacz też: oczy

• Kto sądzi, że wszyscy są kłamcami i oszustami, sam sobie wystawia świadectwo.

• Marzenie – kwiat, spełnienie – owoc nie zawsze smaczny.
  • Zobacz też: kwiat, marzenie, owoc, smak

• Można się tak zamknąć w zimie, że nie dostrzeże się wiosny.
  • Zobacz też: wiosna, zima

• Najtrudniej jest być tolerancyjnym wobec najbliższych.
  • Zobacz też: tolerancja

• Napięta uwaga słuchacza – to najcenniejszy komplement.

• Nędzarz – człowiek, którego nie stać na bezinteresowność.

• Nie pomaga, kto krytykuje przy świadkach.
  • Zobacz też: krytyka

• Oszukiwany uczy się oszukiwać.

• Postrach: człowiek, który nie ma nic do powiedzenia, ale nie wie o tym.
  • Zobacz też: strach

• Potrzebujemy towarzystwa, by siebie przeżywać i mierzyć.

• Prostuje się kręgosłup, gdy przebiega po nim dreszcz podniecenia.

• Przegadanie jest od przemilczenia stokroć niebezpieczniejsze.
  • Zobacz też: milczenie

• Sumienie to coś więcej niż obawa, że ktoś widzi; to obawa, że sam nie zapomnę.
  • Zobacz też: pamięć, sumienie

• Sądy o ludziach mówią więcej o sądzącym niż o sądzonym.

• To nieprawda, że myśl jest najszybsza, u wielu osób język jest szybszy.
  • Zobacz też: język, myślenie

• Uczucie przerzuca nad przepaściami kładki, ale nie mosty.
  • Zobacz też: most

• Ujawniona różnica zdań pobudza myśli.
  • Zobacz też: myślenie, różnica, zdanie

• Uśmiech i humor – to znak zwycięskiego górowania nad losem.
  • Zobacz też: los, śmiech, zwycięstwo

• Zbyt wiele dla siebie wymaga ten, komu wszyscy wydają się egoistami.
  • Zobacz też: egoista

• Zupełny brak ograniczeń dotyczących własnej ekspresji może stanowić poważną przeszkodę w kontaktach międzyludzkich, tak jak nadmierne i sztywne ograniczenia.
  • Zobacz też: przeszkoda