Stefan Żeromski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Stefan Żeromski (1864–1925) – polski powieściopisarz.

Spis treści 1 Ludzie bezdomni 2 Syzyfowe prace 3 Inne 4 Cytaty o Stefanie Żeromskim

[edytuj] Ludzie bezdomni

• Szybko wygasa domowe ognisko i rozwiewa się w ostrym wietrze wonny dym rodzinnego namiotu. Gniazdo człowiecze trwa tak samo długo jak gniazdo pająka.
  • Źródło: tom 1
  • Zobacz też: ognisko domowe

• Kto zmaga się ze światem, zginąć musi w czasie, by żyć w wieczności.

• Tęsknota, tęsknota... Uczucie najbardziej niewypowiedziane, stan próżny wszelakiej ulgi, ucisk serca ciągły i jednostajny.

[edytuj] Syzyfowe prace

• Nauka jest jak niezmierne morze... Im więcej jej pijesz, tym bardziej jesteś spragniony. Kiedyś poznasz, jaka to jest rozkosz. Ucz się tylko, co jest sił w tobie, żeby jej zakosztować.

• Trza było skazać na śmierć tę miłość, od której serce pęka, jakby zbielałem w ogniu żelazem wypalić wszystko aż do ostatniego wspomnienia.

• Gdybyś kiedy we śnie poczuła, że oczy moje już nie patrzą na Ciebie z miłością, wiedz, żem żyć przestał.
  • Postać: Marcin Borowicz
  • Źródło: rozdział XVII

[edytuj] Inne

• Chłopy polskie – to tchórze nad tchórzami.

• Człowiek – jest to święta rzecz, której krzywdzić nikomu nie wolno.

• Dobro stoi wyżej niż piękno.

• Każdy ma swoje ulubione miejsce w dzieciństwie. To jest ojczyzna duszy.
  • Zobacz też: dusza

• Nauka jest jak niezmierne morze [...] Im więcej jej pijesz, tym bardziej jesteś spragniony.

• Po mowie jest na świecie potęga największa – milczenie.

• Prawdę swą należy mówić głośno, nie schlebiając ani rzeczom, ani wypadkom, ani stosunkom, ani ideom.

• Szczęście nie znosi za sobą pościgu. Napastowane – odwraca się i zaczyna prześladować napastnika.

• Teraz już wiem, że talent to w większości wypadków – torba, czasem cennych klejnotów pełna, którą na plecach nosi z przypadku byle rzezimieszek.
  • Zobacz też: talent

• Trzeba rozrywać rany polskie, żeby się nie zabliźniły błoną podłości.

• Usiłowałem, o ile to jest możliwe, zabiec drogę komunizmowi.
  • Opis: Żeromski o Przedwiośniu w Echu Warszawskim z 25 lutego 1925 roku
  • Zobacz też: komunizm

• W drugim dniu Zielonych Świątek miał się odbyć wiec narodowy w Iławie. Byliśmy przygotowani do wyjazdu w towarzystwie prof. Dykiera. Czekaliśmy tylko na samochód, który lada chwila miał z Iławy nadjechać. Tymczasem godzina upływała za godziną, termin wiecu minął, automobil się nie zjawiał. Okazało się później, że szofer wysłany po nas, był to Niemiec, który, wskutek jakiejś urojonej przyczyny nie dojechał do Kwidzyna. Według relacji późniejszej jednego z miarodajnych czynników miejscowych samochód został stać na drodze z winy szofera. Jakkolwiek tam było w rzeczywistości, my nie mogliśmy być z Kwidzyna do Iławy wyjechani, gdzie zgromadzenie ludzi polskich daremnie na nas wyczekiwało.
  • Iława – Kwidzyn – Malbork (fragment reportażu), 1920
  • Zobacz też: Iława

• Zło niewątpliwie jest tylko jedno: krzywda bliźniego. Człowiek – jest to rzecz święta, której krzywdzić nikomu nie wolno.

• Życie jest trudną lekcją, której nie można się nauczyć. Trzeba ją przeżyć.

[edytuj] Cytaty o Stefanie Żeromskim

• Był tym, wobec którego niemożliwa była obojętność.
  • Autor: Wacław Borowy, Po śmierci Żeromskiego, 1925