Stanisława Fleszarowa-Muskat

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Stanisława Fleszarowa-Muskat (1919–1989) – polska powieściopisarka, poetka, publicystka i dramaturg.

  • A czy w miłości potrzebna jest obecność? Obecność nawet jej przeszkadza.
  • Cierpienie bardziej przywiązuje mężczyznę niż pospolita radość oddania.
  • Czas omija miejsca, które wspominamy.
  • Człowiek musi mieć w życiu przynajmniej kogoś jednego, u kogo ma rację.
  • Duma nie jest nigdy dobrym towarzyszem miłości. O ileż więcej szczęścia przysparzają pokorne kapitulacje.
  • Fizycy mają wciąż coś niecoś do zrobienia na ziemi, nie muszą od razu wysadzać jej w powietrze.
  • Głód podczas wojny daje się łatwiej znieść niż podczas pokoju. Łatwiej znieść i łatwiej wytłumaczyć.
  • Głównym urokiem żon jest to, że z biegiem czasu zaczynają nam przypominać nasze matki.
  • Jesteśmy uwiązani do swoich tragicznych dziejów, tak jak pies do swej przeciekającej budy: żyć w niej trudno, a porzucić nie sposób.
  • Jeśli w kobiecie kocha się najbardziej jej wady, muszą być naprawdę wiele warte.
  • Każdy żołnierz szkolony jest w okrutnym przeświadczeniu, że to się kiedyś przyda.
  • Kobiety dzielą się na takie, przez które się ma same zmartwienia, i na takie, które nas przed tymi zmartwieniami bronią.
  • Kobiety muszą trzymać ze sobą... nawet jeśli wypadnie im na pewien czas być przeciwniczkami.
  • Lekkomyślność to wielka przyjemność. – Ba! Przedtem i w trakcie. Ale nigdy potem.
  • Ludzie dzielą się na pirotechników i saperów. Jedni podkładają wciąż bomby pod własne lub cudze życie, pod każdy dzień, pod każdą chwilę – drudzy starają się te bomby rozbrajać.
  • Mundur, który jest celem dla wroga, wśród swoich staje się barwą ochronną.
  • Nawet drzewa nie lubią, kiedy się nimi potrząsa. Zawsze coś wtedy z nich spada.
  • Nic na świecie nie wymaga takiej obrony jak prawda. Nic w ciągu wieków nie doznało tylu gwałtów. I nic nie dzieliło tak ludzi jak ten gwałt.
  • Nie ma nic równie pocieszającego jak starzejący się smutek.
  • Nie zawsze nadchodzi to, czego się spodziewamy. Ważne jest to, co jest teraz.
  • Nieproszony gość musi umieć przynajmniej wyjść w porę.
  • Obojętność jest dobrym stróżem cierpienia.
  • Odwaga jest właściwie najpiękniejszym rodzajem szaleństwa.
  • Podwójnie ubogi jest ten, kto gromadzi fałszywe skarby.
  • Pory roku są największymi rewolucjami świata. Jakże inni byliby ludzie, mając nadzieję na coroczne zakwitanie.
  • Rządy i kapitały potrafią się wzajemnie zwalczać – policje są zawsze w zgodzie.
  • Sprawiedliwość nie jest najwyższej próby, jeśli wymierza ją własne cierpienie.
  • Szczęście jest jak wstawiona szczęka! Pasuje tylko do jednego człowieka. Drugiemu na nic.
  • Świat byłby pozbawiony miłości, gdyby się kochało tylko z dobroci.
  • Trzeba tylko umieć powiedzieć sobie, że wielu rzeczy nie musi się mieć. I niech to nie będzie wyrzeczenie ani rezygnacja, tylko akt woli, uwalniający nas od hegemonii przedmiotów, którymi obarczyła nas cywilizacja.
  • Tylko prawo jest ściśle określone. Bezprawie nie ma granic i nikt go jeszcze nie skodyfikował.
  • W pytaniach, na które nie ma odpowiedzi, kryje się zawsze jakaś nadzieja.
  • Wszelkiego rodzaju fascynacja jest pokrowcem duszy.
  • Wszystko na świecie domaga się działania człowieka, człowiek działający jest upokorzony przez rzeczy i czas, ale nie zawsze chce myśleć o tym.