Stanisława Fleszarowa-Muskat
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Stanisława Fleszarowa-Muskat (1919–1989) – polska powieściopisarka, poetka, publicystka i dramaturg.
- A czy w miłości potrzebna jest obecność? Obecność nawet jej przeszkadza.
- Cierpienie bardziej przywiązuje mężczyznę niż pospolita radość oddania.
- Czas omija miejsca, które wspominamy.
- Człowiek musi mieć w życiu przynajmniej kogoś jednego, u kogo ma rację.
- Duma nie jest nigdy dobrym towarzyszem miłości. O ileż więcej szczęścia przysparzają pokorne kapitulacje.
- Fizycy mają wciąż coś niecoś do zrobienia na ziemi, nie muszą od razu wysadzać jej w powietrze.
- Głód podczas wojny daje się łatwiej znieść niż podczas pokoju. Łatwiej znieść i łatwiej wytłumaczyć.
- Głównym urokiem żon jest to, że z biegiem czasu zaczynają nam przypominać nasze matki.
- Jesteśmy uwiązani do swoich tragicznych dziejów, tak jak pies do swej przeciekającej budy: żyć w niej trudno, a porzucić nie sposób.
- Jeśli w kobiecie kocha się najbardziej jej wady, muszą być naprawdę wiele warte.
- Każdy żołnierz szkolony jest w okrutnym przeświadczeniu, że to się kiedyś przyda.
- Kobiety dzielą się na takie, przez które się ma same zmartwienia, i na takie, które nas przed tymi zmartwieniami bronią.
- Kobiety muszą trzymać ze sobą... nawet jeśli wypadnie im na pewien czas być przeciwniczkami.
- Lekkomyślność to wielka przyjemność. – Ba! Przedtem i w trakcie. Ale nigdy potem.
- Ludzie dzielą się na pirotechników i saperów. Jedni podkładają wciąż bomby pod własne lub cudze życie, pod każdy dzień, pod każdą chwilę – drudzy starają się te bomby rozbrajać.
- Mundur, który jest celem dla wroga, wśród swoich staje się barwą ochronną.
- Nawet drzewa nie lubią, kiedy się nimi potrząsa. Zawsze coś wtedy z nich spada.
- Nic na świecie nie wymaga takiej obrony jak prawda. Nic w ciągu wieków nie doznało tylu gwałtów. I nic nie dzieliło tak ludzi jak ten gwałt.
- Nie ma nic równie pocieszającego jak starzejący się smutek.
- Nie zawsze nadchodzi to, czego się spodziewamy. Ważne jest to, co jest teraz.
- Nieproszony gość musi umieć przynajmniej wyjść w porę.
- Obojętność jest dobrym stróżem cierpienia.
- Odwaga jest właściwie najpiękniejszym rodzajem szaleństwa.
- Podwójnie ubogi jest ten, kto gromadzi fałszywe skarby.
- Pory roku są największymi rewolucjami świata. Jakże inni byliby ludzie, mając nadzieję na coroczne zakwitanie.
- Rządy i kapitały potrafią się wzajemnie zwalczać – policje są zawsze w zgodzie.
- Sprawiedliwość nie jest najwyższej próby, jeśli wymierza ją własne cierpienie.
- Szczęście jest jak wstawiona szczęka! Pasuje tylko do jednego człowieka. Drugiemu na nic.
- Świat byłby pozbawiony miłości, gdyby się kochało tylko z dobroci.
- Trzeba tylko umieć powiedzieć sobie, że wielu rzeczy nie musi się mieć. I niech to nie będzie wyrzeczenie ani rezygnacja, tylko akt woli, uwalniający nas od hegemonii przedmiotów, którymi obarczyła nas cywilizacja.
- Tylko prawo jest ściśle określone. Bezprawie nie ma granic i nikt go jeszcze nie skodyfikował.
- W pytaniach, na które nie ma odpowiedzi, kryje się zawsze jakaś nadzieja.
- Wszelkiego rodzaju fascynacja jest pokrowcem duszy.
- Wszystko na świecie domaga się działania człowieka, człowiek działający jest upokorzony przez rzeczy i czas, ale nie zawsze chce myśleć o tym.