Stanisław Brzozowski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Stanisław Brzozowski (1878–1911) – polski filozof, pisarz, publicysta i krytyk literacki.

• Cierpieniem wymknąć się tragicznej konieczności stanowienia, określonej myśli i woli.
  • Źródło: Legenda Młodej Polski, XIV, 1909

• Czas kradnie nam nas samych.

• Romantyzm to bunt kwiatów przeciwko swym korzeniom.
  • Źródło: Legenda Młodej Polski, II, 1909

• Śmiecie nawet w muzeum przechowywane nie staną się cenną rzeczą, co w momencie narodzin duszy nie miało, nie nabierze jej nigdy.

• Świat jest współmierny z pracą.
  • Źródło: Idee. Prolegomena filozofii „pracy”, 1910

• Wymyślanie usprawiedliwień dla własnej bezczynności było zawsze silną stroną naszego społeczeństwa.

• Wy nie wiecie co to jest matematyka! wy myślicie: liczby, liczby! Nie! A ona śpiewa, gra jak kryształ. Cała dusza tonie w dźwięcznym, przejrzystym krysztale.
  • Źródło: Płomienie, Sielskie-Anielskie, 1908

• To my tylko w Polsce chcemy ocalić się wąchaniem kadzidła.
  • Źródło: Płomienie, Sielskie-Anielskie, 1908

• A ja, skąd wiem, co tobie twój Bóg każe zrobić. Pókiś ty sam od siebie zależał, ja wiedziałem, czego się od ciebie spodziewać, ale od czasu, jak u ciebie Bóg pojawił się, ja już nic wiedzieć nie mogę. Skąd ja wiem, co temu twojemu Bogu do głowy przyjdzie.
  • Źródło: Płomienie, Spartakus i Szymon Słupnik, 1908

• Dźwięki modlitwy, zaklęć zlewały się tu zawsze z dźwiękami policzków. Zwykle ktoś kogoś bił, gdy mowa była o Bogu.
  • Źródło: Płomienie, Sielskie-Anielskie, 1908

• W tobie tylko jest ten cały martwy świat, patrz i słuchaj: nie wyjdziesz poza granice twego zmęczonego umysłu.
  • Źródło: Płomienie, Ulica Świętego Marcina, 1908

• Nie idzie o to, aby rozpłynąć się w jakiejś idei. Nie. Trzeba właśnie jako pojedynczy człowiek prowadzić walkę nie o urzeczywistnienie jakiejś idei, to jest rządzącej ludźmi formy, lecz właśnie swobodnego panowania rzeczywistych, żywych ludzi nad życiem, wszystkimi formami.
  • Źródło: Płomienie, Katia, 1908

• Nie trzeba mieć nigdy boga. Nawet takiego, co w nas mieszka. Trzeba być zawsze j a.
  • Źródło: Płomienie, Testament Brenneisena, 1908

• Miłość jest dumna i bez dumy nie może się rozwinąć. Miłość bez dumy jest chora i upokarzająca.
  • Źródło: Płomienie, Testament Brenneisena, 1908