Samuel Taylor Coleridge

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Samuel Taylor Coleridge

Samuel Taylor Coleridge (1772–1834) – angielski poeta.

  • Bo umiem dziś na Naturę patrzeć nie jak w czasach Młodości, co jest bezmyślną, lecz słysząc spokojną, smutną muzykę ludzkości.
  • Bo radość to słoneczny kolor życia.
  • Człowiek, który się żeni z miłości, jest jak żaba, która wskakuje do studni. Ma obfitość wody, ale nie może się wydostać.
  • Dobrzy ludzie są mniej dobrzy, a źli ludzie są mniej źli, niż to się wydaje.
  • Francuzi są jak ziarna prochu, każde z osobna to brud godny wzgardy, lecz gdyby zebrać je razem, stanowią straszliwą siłę!
    • Źródło: Stephen Clarke, 1000 lat wkurzania Francuzów, Wydawnictwo WAB, Warszawa 2012, s. 446, tłum. Stanisław Kroszczyński.
  • Gdyby człowiek mógł we śnie przejść przez raj i dostałby kwiat na dowód, że jego dusza rzeczywiście tam była, i gdyby, przebudziwszy się, dostrzegł kwiat w swej dłoni – ach, co wtedy?
    • Źródło: Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii, Warszawa 1995, tłum. Iwona Zimnicka, s. 373.
  • Geniusz może współistnieć z dzikością, lenistwem, szaleństwem nawet ze zbrodnią; ale wierzcie mi, nie może długo współistnieć z sobkostwem i folgowaniem zawiści.
  • Im bardziej wyszukany i delikatny jest kwiat radości, tym czulsza powinna być ręka, która go zrywa.
  • Jeśli miłość jest ożywczym słońcem ludzkiej natury, jakże niełaskawie rozdzieliła ona swe promienie między mnie i tę, którą kocham! Ją ozłociła całym światłem swoim i blaskiem, a moją istotę przenika tylko niewidzialnymi promieniami żaru. Ona jaśnieje, jest chłodna jak tropikalny świetlik. Ja, ciemny, nieurodziwy, podobny jestem świerszczowi w gorącym popiele.
  • Każdy mężczyzna chciałby mieć za żonę Desdemonę albo Ofelię: istoty, które chociaż nie zawsze nas rozumieją, jednak wyczuwają, kim jesteśmy, i współodczuwają z nami.
  • Każdy, kto był zakochany, wie, że namiętność jest najsilniejsza, a pożądanie najsłabsze, gdy przedmiot miłości jest nieobecny; i odwrotnie – gdy osoba ukochana jest przy nas.
  • Malarstwo – coś pośredniego między myślą a rzeczą.
  • Mężczyzna może dotąd kochać dwie kobiety, dokąd jedna z nich się nie zorientuje.
  • Miłość koi niedole i budzi w nas dzielność. Jest wezgłowiem smutku i skrzydłem męstwa.
  • Miłość polega na podziwianiu i rozwijaniu miłych cech osoby ukochanej – pod warunkiem, że samemu się korzysta z jej błogosławionych skutków.
  • Miłość przekształca duszę na podobieństwo osoby ukochanej.
  • Młodość widzi szczęście migocące w przyszłości. Starość spogląda w przeszłość ku szczęściu młodości; zamiast nadziei – ma radość rozpamiętywania nadziei.
  • Najszczęśliwszy związek, jaki można sobie wyobrazić, jest pomiędzy głuchą żoną, a ślepym mężem.
  • Nie oko i ręka zawierają małżeństwo, lecz rozum i serce. Choć ważną jest rzeczą żenić się z miłości, ważniejszą jeszcze w małżeństwie miłość utrzymać.
  • Niezrównany jest wdzięk dzieci, dopóki nie nauczą się tańczyć!
  • Nikt nie może przeskoczyć swego cienia.
  • O, sen! kochają miękki sen
    Na całej ziemskiej kuli!
  • Pragnienie mężczyzny zwraca się ku kobiecie. Pragnienie zaś kobiety rzadko zwraca się ku czemuś innemu niż ku pragnieniu żywionemu przez mężczyznę.
  • Przyjaźń jest jak dające cień drzewo, pod którym szukam wytchnienia.
  • Rośliny istnieją w sobie; owady dzięki sobie; ludzie – dla siebie.
  • Rzeczywisty ból wystarcza, aby nas wyleczyć z cierpień urojonych.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
  • Sumienie jest pulsem rozsądku.
  • Szczęście ludzkie, jak aloes, jest kwiatem powoli rosnącym.
  • Ślimaki intelektu – widzą tylko za pomocą czułek.
  • W młodości nasze szczęście jest nadzieją; w starości – rozpamiętywaniem nadziei młodości.
  • Wszak rzeka Ren – rzecz niewątpliwa —
    Wasz gród, Kolonię, wam obmywa;
    Lecz gdzież nadziemski mocarz ten,
    Co zdoła obmyć – rzekę Ren?
    • Źródło: Wprowadzenie, „Przebudźcie się!”, 8 lutego 1989, s. 3.
    • Zobacz też: Ren
  • Ze wszystkich doznań wzroku, widok nocnego nieba najgłębiej nas porusza.
    • Źródło: Zapiski
  • Życie nasze byłoby piękne, gdybyśmy dostrzegali to, co niweczy nasze dobro. Najbardziej zaś dobro niweczy przesąd, że może nam je dać przemoc.