Saddam Husajn

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Saddam Husajn

Saddam Husajn (1937–2006) – iracki polityk, generał, prezydent Iraku w latach 1979–2003.

  • Administracja amerykańska chce zniszczyć Irak, by kontrolować bliskowschodnią ropę naftową, a w konsekwencji politykę, także politykę naftową i gospodarczą całego świata.
    • Opis: w posłaniu odczytanym w ONZ, 20 września 2002.
  • Amerykańskie groźby wymierzone są nie tylko w Irak, ale we wszystkich Arabów.
    • Źródło: PAP, 30 sierpnia 2002
  • Amerykańskie zachowanie wskazuje na tyranię i wrogość wobec ludzi. Jesteśmy przeciwko agresji na Iran z wielu powodów… Iran jest naszym sąsiadem i to, co zagraża jego bezpieczeństwu, nas również dotyczy.
    • Źródło: PAP, 24 lutego 2002
  • Amerykanie i Brytyjczycy mówią, że gdyby Irakowi pozostawić wolną rękę, produkowałby takie, czy inne rodzaje broni i oddałby te broń na usługi terroryzmu. Takie gadanie przypomina raczej kiepski żart, ale w rzeczywistości chodzi o to, żeby nam zaszkodzić.
    • Źródło: PAP, 2 sierpnia 2002
  • Ja żyję w każdym irackim domu. Nie potrzebuję stałego adresu.
    • Źródło: BBC, 6 lipca 2004
  • Jeśli Amerykanie życzą sobie pomocy ekspertów z Iraku, Irakijczycy mogliby się zgodzić na udzielenie im pomocy ze względów humanitarnych.
    • Źródło: PAP, 30 września 2001
  • Jeśli Bóg uzna, że musimy walczyć (…), to będziemy walczyć.
    • Źródło: PAP, 6 września 2002
  • Ktokolwiek by chciał sforsować mury miasta – zginie. Mieszkańcy Bagdadu zdecydowanie odeprą samobójczy atak na nasze miasto hord Mongołów naszych czasów.
    • Opis: w przemówieniu, 17 stycznia 2003.
  • Mówicie do Saddama Husajna prezydenta Iraku. Ja jestem zgodnie z wolą Irakijczyków prezydentem Iraku, i dalej jestem prezydentem, aż do dziś.
    • Opis: podczas swojego procesu w Iraku, 29 maja 2006.
  • Muktada? I to nazywacie męstwem?
    • Opis: do obecnych przy egzekucji szyitów, którzy skandowali imię Muktady Al-Sadra (za „Gazetą Wyborczą”).
  • Nie bój się, nas wszystkich to czeka.
    • Opis: do przedstawiciela rządu irackiego asystującego przy egzekucji; za TVN.
  • Nigdy mnie nie pokonacie. Nigdy! Nawet jeśli przybędziecie z całego świata i poprosicie o pomoc wszystkie złe duchy na świecie.
    • Opis: w przemówieniu, 19 lipca 2002.
  • Obecna polityka amerykańska działa na rzecz syjonizmu, tak aby odwrócić uwagę od syjonistycznych zbrodni w Palestynie.
    • Opis: na posiedzeniu rządu, 4 października 2002.
  • Radzę wam jako Irakijczyk, że gdybyście byli w sytuacji, że musielibyście wydać wyrok śmierci, musicie pamiętać, że Saddam jest wojskowym i w tym przypadku werdykt musiałby brzmieć „śmierć przez rozstrzelanie, a nie przez powieszenie”.
    • Źródło: Mirror.co.uk, 31 lipca 2006
  • Umrę z honorem i bez lęku, dumny z mego kraju i mojego arabskiego narodu, ale amerykańscy okupanci wycofają się upokorzeni i przegrani. Przez najbliższe lata będą oglądać rzeki krwi. Wietnam przy tym zblednie.
    • Opis: wypowiedziane do adwokatów dzień przed wyrokiem śmierci.
  • Wszelkie podejmowane z zewnątrz próby powstrzymania intifady są bluźnierstwem, zbrodnią i spiskiem przeciw narodowi palestyńskiemu.
    • Źródło: PAP, 11 marca 2002
  • Zwycięstwo jest bardzo bliskie!
    • Opis: słowa wypowiedziane w momencie wkraczania wojsk amerykańskich do Bagdadu.

Komentarze po powieszeniu Saddama[edytuj]

  • Saddam Husajn popełnił odrażające zbrodnie i okrucieństwa przeciwko narodowi irackiemu. Nigdy nie powinniśmy zapominać ofiar jego zbrodni. Każdy kraj członkowski powinien sam decydować o karze śmierci.
  • Zdjęcia z egzekucji były odrażające i barbarzyńskie, ale nie wdaję się w rozważania, czy (Saddam) na to zasługiwał. Co do procesu, wszyscy eksperci prawa międzynarodowego uznali, że był nielegalny, ponieważ przeprowadzono go pod okupacją.

O Saddamie Husajnie[edytuj]

  • Wszyscy XX-wieczni autokraci, poczynając od Mussoliniego i Atatürka, który wyłonił się z gruzów otomańskiego imperium, po Stalina Hitlera i Mao Tse-Tunga, naśladowali Bonapartego – prekursora i wzorca współczesnych tyranów. W ich ślady poszli pomniejsi despoci – Sukarno w Indonezji, Ho Chi Minh i Pol Pot w Indochinach, Naser i Saddam na Bliskim Wschodzie, Peron i Castro w Ameryce Łacińskiej, Kadafi, Bokassa i Idi Amin w Afryce. Wszystkie te ponure postacie dopuszczające się najstraszliwszych bestialstw, począwszy od ludobójstwa, a skończywszy na ludożerstwie, były w gruncie rzeczy groteskową parodią korsykańskiego mistrza.