Sabała

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Sabała (właśc. Jan Krzeptowski, 1809–1893) – zakopiański bajarz, poeta, muzyk, taternik, przyjaciel artystów młodopolskich.

• Byli chłopcy, byli, ale się mineni,
  I my się miniemé po malućkiej kwili.

• Do przodka się nie pchać, na tyle nie zostawać, a i w środku za długo nie siedzieć.

• Jakiegoś mnie, Panie Boze, stworzył, takiego mos.
  • Źródło: przytoczone przez Stanisława Witkiewicza, Na przełęczy, IV, 1891

• Smutne serce gorse niźli chorość – pilniej cłowieka uśmierzci.

• W Pana Boga wierz, ale Mu nie wierz.
  • Źródło: przytoczone przez Stanisława Witkiewicza, Na przełęczy, IV, 1891.

[edytuj] O Sabale

Śpiewki góralskie upamiętniające Jana Krzeptowskiego-Sabałę

Idziy se Sabała popod zieleniny!

Gwizdo, podśpiywujy pojod niedźwiedziny!

Sabała zaśpiywoł Krywań mu łodpedzioł,

bo ło jego sprawak nik wiyncyj nie wiedzioł!

Czeba by siy spytać starego Sabały:

Ftorymi wiyrskami koziny chodzały?!

Umar nom Sabała dej mu Boze niebo!

Fto se bedziy growoł na złóbcockach jego?

Sabała, Sabała, sabałowe dzieci,

Kie Sabała umre syćko sié uozleci!