Ratatuj

Ratatuj (ang. Ratatouille) – amerykański pełnometrażowy film animowany produkcji USA z 2007 roku, reż. Brad Bird. Autorami scenariusza są Brad Bird i Jan Pinkava.

Wypowiedzi postaci

Anton Ego

• Nie każdy może być wielkim artystą, ale wielki artysta może objawić się w każdym.

• (...) obsługa zabiła i pożarła szefa kuchni?

Emile

• Hej! Ale kapela nieźle dzisiaj daje, nie?
  • Opis: wtrąca się w kłótnie Remy'ego z ojcem.

• Lecę po tatusia.

• Masakra będzie.

• Remy, mordo ty moja! Żyjesz jednak!

Gusteau

• Dobra kuchnia jest jak muzyka, która ma smak.

• Wybitny kucharz nie wie, co to strach. Musicie mieć wyobraźnię i serce do walki. Czasem żądać niemożliwego i nigdy nie pozwólcie, aby ograniczało was to, kim jesteście. Duch nie zna granic.(...) Gotować każdy może, lecz tylko nieustraszeni będą mistrzami.

Linguini

• Mama wierzyła w niebo, więc jest ustawiona... W sensie metafizycznym.

• Jest gaz i światło, kanapa i mam dwa programy.
  • Opis: Linguini opisuje swój dom.

• Jesteś moją muzą, idę teraz na całość. Najwyżej uznasz, że jestem najbardziej porąbanym psycholem na świecie.
  • Opis: do Colette.

• Pewnie uznacie mnie za wariata, ale wiecie, wariat też może czasem mieć coś do powiedzenia.

• Ratatuja, to takie danie, co nie? A czemu ma taką nazwę? Jak już się coś nazywa, to ta nazwa powinna coś znaczyć albo zaznaczać... A to nic nie znaczy ta Ratatuja. Ratuja kogo? I od czego?

• Ty nie bądź taka kuchenna wyrocznia.
  • Opis: do Remy'ego.

Skinner

• Szalenie mi przykro, ale wino się skończyło.

• Uuu, duch szczura, widzę go tam. Mam halucynacje czy tu straszy? To dusza gryzonia czy obłęd?

Remy

• Masz rację, ojciec, co ja się oszukuję? Jestem, jaki jestem, a jestem szczurem.

• Pisklę musi w końcu wylecieć z gniazda.
  • Opis: do ojca.

• Strzałeczka!

Inni

• Sprzątaj miejsce pracy... Bo ci urżnę łeb!
  • Postać: Colette

Dialogi

Emile: A co ty tak dziwnie chodzisz?

Remy: Ponieważ nie chcę musieć bez ustanku myć łap. Przecież nie można używać tych samych odnóży do chodzenia i do jedzenia. Ty myślisz czasem, co my sobie pchamy do pyska?

---

Linguini: Czy już pan coś raczył wybrać może?

Anton Ego: Tak, serce kelnera duszone w jego krwi.

• Opis: koszmarny sen Linguiniego przed wizytą Antona Ego w restauracji.