Przeboje i podboje

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Przeboje i podboje (ang. High Fidelity) – brytyjsko-amerykański film z 2000 roku będący adaptacją powieści Nicka Hornby'ego pod tytułem Wierność w stereo.

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.
  • Co było pierwsze? Muzyka czy nieszczęście? Ludzie martwią się dziećmi bawiącymi się bronią, oglądającymi brutalne teledyski, martwią się, że jakaś kultura przemocy je skusi, a nikt nie przejmuje się dzieciakami słuchającymi tysięcy, dosłownie tysięcy piosenek o złamanych sercach, odrzuceniu, bólu, nieszczęściu i stracie. Czy słucham, popu, bo jestem nieszczęśliwy? Czy jestem nieszczęśliwy, bo słucham popu?
  • – Mogę się mylić.
    – Nie możesz. Mylisz się.
  • Nie spotkałem nikogo tak obiecującego jak Laura od kiedy zostałem DJ-em, a spotykanie obiecujących kobiet jest właśnie powodem dla którego zostaje się DJ-em.
  • – Widzę, że porządkujesz płyty. A więc jak to będzie, chronologicznie?
    – Nie.
    – Nie alfabetycznie?
    – Nie.
    – To jak?
    – Autobiograficznie.
    – Nie pierdol.
  • – Zachowujecie się jak niedoceniani nauczyciele, więc sracie na ludzi, którzy wiedzą mniej od was.
  • Żadna kobieta w historii nie miała lepszego seksu niż twój z Ianem... w mojej wyobraźni.

[edytuj] Autorzy scenariusza

Nick Hornby, D.V.DeVincentis, Steve Pink, John Cusack, Scott Rosenberg

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Techniczne
Narzędzia
W innych językach