Posłuchaj mnie...

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Posłuchaj mnie... (Just listen) – powieść dla młodzieży autorstwa Sarah Dessen, wydana w 2006 roku.

  • – Cisza jest cholernie głośna.
    • Postać: Owen
  • – Człowiek powinien być ze sobą szczery, Jeśli nie może ufać sam sobie, to komu zaufa?
    • Postać: Owen
  • Jeśli interesuje cię przeszłość, nigdy nie zrozumiesz przyszłości. Przeszłość i przyszłość są ze sobą powiązane.
  • Kiedyś istniała wyraźna różnica między światłem a ciemnością. Światło było dobre, ciemność zła. Teraz ta różnica się zatarła. Ciemność była tajemnicą i wzbudzała strach, ale bałam się również światła. W świetle czułam się bezbronna. Kiedy zamykałam oczy, widziałam ciemność, która przypominała o mrocznej tajemnicy. Kiedy je otwierałam, za każdym razem widziałam świat, który nie miał pojęcia, co się wydarzyło tamtej nocy. Przeraźliwe jaskrawy i nieuchronny.
  • – Niektórym ludziom wydaje się, że lubią muzykę, ale tak naprawdę jej nie rozumieją. Oszukują sami siebie. Niektórzy ludzie czują, o co w tym chodzi, ale słuchają niewłaściwej muzyki. I są ludzie tacy jak ja.
    • Postać: Owen
  • – Ona ma d w a n a ś c i e lat. – Kirstem powiedziała to takim tonem, jakby chodziło o kogoś ciężko chorego albo niespełna rozumu.
  • Początek był trudniejszy niż koniec – inaczej niż w życiu.
  • Rożni ludzie mogą zapamiętywać to samo wydarzenie w zupełnie rożny sposób. To nie znaczy, że ktoś pamięta je właściwie, a ktoś inny nie. Wspomnienia przypominają fragmenty układanki. Dopiero kiedy zbierze się je wszystkie, można odtworzyć całą historię.
  • – Wolność, nawet wyimaginowana, wciąż jest wolnością.
    • Postać: Whitney
  • – Złość nie jest zła. Jest ludzka. I mija po pewnym czasie.