Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Polska Zjednoczona Partia Robotnicza – partia realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.
- Gdyby Biuro Polityczne KC PZPR podejmowało decyzje na podstawie opisu rzeczywistości z „Trybuny Ludu”, PRL nie przetrwałaby nawet roku. Ktoś musiał wiedzieć, jak jest naprawdę, i do tej roli wyznaczono SB.
- Jest ONR-u spadkobiercą Partia.
- Autor: Czesław Miłosz
- Oddziały leśne Polskiej Partii Robotniczej - AL (Armia Ludowa) i GL (Gwardia Ludowa) posiadały w swoich szeregach bardzo mieszany, pod względem narodowościowym, element. Na ogół ludność polska nie miała dużego zaufania do PPR uważając ją ekspozyturę sowiecką na ziemiach polskich.
- Źródło: Bohun Dąbrowski, Byłem dowódcą Brygady Świętokrzyskiej, str. 65.
- Partia dała mi wszystko, ona mnie wychowuje, jej sprawa stała się sprawą mojego życia. Chciałbym całym sobą, jako członek partii, służyć nieśmiertelnej idei Stalina, który nam wszystkim pozostawił doprowadzenie swojego dzieła do końca. Przyczynić się jak najmocniej, na ile potrafię, do wykonania tego testamentu – to moje najświętsze pragnienie.
- Źródło: podanie o przyjęcie w szeregi PZPR Ryszarda Kapuścińskiego, za Naszym Dziennikiem z 20–21 grudnia 2008
- Przewodnią siłą polityczną społeczeństwa w budowie socjalizmu jest Polska Zjednoczona Partia Robotnicza.
- Źródło: rozdz.1. art. 3 p. 1 znowelizowanej konstytucji PRL z 19 lutego 1976.
- PZPR jest przewodnią i kierowniczą siłą polityczną Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, jest awangardą klasy robotniczej, która, w sojuszu z chłopstwem i inteligencją, przez dziesięciolecia toczyła walkę o wyzwolenie społeczne i narodowe.
- Źródło: inna wersja tego hasła ze Statutu PZPR (lipiec 1981).
- Sztandar Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej wyprowadzić!
- Autor: Mieczysław Rakowski na ostatnim zjeździe partii (1990).
- My mamy pretensje, że wy jesteście z PZPR, tzn., rozszyfruję ten skrót – PZPR: płatni zdrajcy, pachołki Rosji.
- Autor: Leszek Moczulski z KPN.
- Opis: w czasie sejmowej debaty o stanie wojennym (1 lutego 1992); kilkudziesięciu polityków SLD podało go później do sądu o naruszenie dóbr osobistych, sąd zdecydował w 2002, że L. Moczulski nie musi przepraszać, gdyż choć wypowiedź można uznać za obraźliwą, to nie dotyczyła ona konkretnych osób, ale stanowiła próbę oceny przeszłości.
Zobacz też:
