Owidiusz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Owidiusz łac. Publius Ovidius Naso, (43 p.n.e.–17 n.e.), rzymski poeta.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Owidiusz

[edytuj] B

  • Być zakochanym, to być szalonym przy zdrowych zmysłach.

[edytuj] C

  • Ciemność nie sprzyja rozkoszy – oczy są przewodnikami miłości.
  • Co innego radzi namiętność, co innego rozum.
    • Aliudque cupido, mens aliud suadet. (łac.)
  • Cokolwiek czynisz, czyń rozważnie i patrz końca.
    • Quidquid agis, prudenter agas et respice finem (łac.)
  • Co źle znosisz, będziesz dobrze znosił: przywyknij tylko.
  • Czas, pożerca rzeczy.
    • Tempus edax rerum. (łac.)
  • Czas upływa a my starzejemy się wraz z cicho biegnącymi latami.
    • Tempora labuntur tacitisque senescimus annis. (łac.)
    • Źródło: Fasti, 6,771.
  • Czy dają, czy odmawiają, cieszą się, że się je prosi.

[edytuj] D

  • Dla człowieka nie ma nic pewnego.
  • Dopóki będziesz szczęśliwy, wielu będziesz miał przyjaciół, gdy los Cię opuści, będziesz sam.

[edytuj] G

  • Gdy braknie wroga, braknie także powodu do tryumfu.
    • Dum desint hostes, desit quoque causa triumphi (łac.)
  • Gdy tak Twórca, ktokolwiek z bogów nim być może;
    Urządził, gdy na części rozdzielił to brzemię,
    Natychmiast w postać koła zaokrąglił ziemię.

    Sieje obrazy bogów na niebios sklepienie,
    Skrzelistymi rybami wód przestwór zaplemia.
    Ptactwem powietrze, zwierzem zaludnia się ziemia.

    Człowieka lepi […]
    A gdy każde ze zwierząt wzrok w ziemię spuszczało,
    Postawę człowiekowi nadaje wspaniałą
    I w niebo patrzeć każe, i do gwiazd sklepienia
    Pozwala mu wyniosłe obracać wejrzenia.
    • Źródło: Przemiany
  • Godzi się uczyć i od wroga.
    • Fas est et ab hoste doceri. (łac.)

[edytuj] I

  • I łzy są jakąś rozkoszą.
    • Est quaedam flere voluptas. (łac.)

[edytuj] J

  • Jedna noc z ukochaną może uczynić mnie Bogiem, mnie – najmniejszego z ludzi.

[edytuj] K

  • Każda kobieta jest do zdobycia – wystarczy tylko zastawić sidła.
  • Kiedy przekwitną róże życia, nie zostaje nic prócz kolców.
  • Kobiety lubią gdy się je prosi.
  • Kobiety odmawiają tego, o co je proszą, a dają to, o co nikt ich nie prosi.
  • Koniec wieńczy dzieło.
    • Inaczej: Koniec dowodzi czynów.
    • Finis coronat opus. (łac.)
    • Finis adest operi. (łac.)
  • Kropla drąży skałę nie siłą, lecz często padając.
    • Gutta cavat lapidem non vi, sed saepe cadendo (łac.)
  • Ktokolwiek zechce dotknąć przedmiotu swej miłości, jeżeli tylko wytrwa, otrzyma należną nagrodę.
    • Ad venerem quicumque voles attingere suam, si modo duraris, praemia digna feres. (łac.)

[edytuj] L

  • Lekki jest ciężar, gdy go dźwigasz z ochotą.

[edytuj] M

  • Miłości nie da się wyleczyć ziołami.
    • Amor non est medicabilis herbis (łac.)
  • Moje nadzieje nie zawsze się spełniają, ale zawsze mam nadzieję.

[edytuj] Ł

  • Łagodny spokój przystoi ludziom, a gniew dzikim zwierzętom.
  • Łatwo przychodzi wiara w to, czego się pragnie.

[edytuj] N

  • Niechaj ziemia przyjmie prochy moje.
    • Accipiat cineres terra paterna meos. (łac.)
  • Nie doradzam wam rozpusty,
    lecz podkreślam z całą siłą,
    iż miłością szafowanie
    nikogo nie zubożyło.
    • Źródło: Sztuka kochania (Ars amatoria), księga II
  • Nikt nie pożąda tego, co mogą mieć wszyscy, kusi to, co zakazane.

[edytuj] O

  • Obfitość czyni mnie biedakiem.
  • Oczekiwać złota od poetów to zbrodnia.
    • A doctis pretium scelus est sperare poetis. (łac.)
  • Odważnym sprzyja okazja i Wenus.
    • Audentem forsque Venusque iuvat. (łac.)
  • Ogień ogniem podsycasz, wodę do morza lejesz.
    • In flammam flammas, in mare fundis aquam. (łac.)

[edytuj] P

  • Pieśni są nieśmiertelne.
    • Carmina morte carent (łac.)
  • Pilne wyuczenie się szlachetnych sztuk łagodzi obyczaje i nie pozwala trwać w dzikości.
    • Ingenuas didicisse fideliter artes emollit mores nec sinit esse feros (łac.)
  • Prędzej na wiosnę zamilkną ptaki, niż kobieta oprze się czułym zalotom młodego mężczyzny.
  • Przeciwdziałaj początkom, za późno przygotowywane jest lekarstwo.
    • Principiis obsta, sero medicina paratur (łac.)

[edytuj] S

  • Sen pozwala zwykle na wiele rzeczy nieskromnych.
  • Stół i wino sprzyjają przyjemnemu spędzeniu czasu.
    • Aptior est dulci mensa merumque ioco. (łac.)
  • Sztuką jest ukrycie (wysiłków) sztuki.
    • Ars est celare artem. (łac.)

[edytuj] T

  • Teraz są pola uprawne tam, gdzie kiedyś była Troja.
    • Iam seges est ubi Troia fuit. (łac.)
    • Źródło: Heroidy
  • Tu jestem barbarzyńcą, którego nikt nie zrozumie.
    • Barbarus hic ego sum, qui non intellegor ulli. (łac.)
    • Opis: pisze o sobie będąc na wygnaniu
  • Twardą skałę drąży miękka woda. Samą Penelopę zdobędziesz, wytrwaj tylko.
    • Dura tamen molli saxa cavantur aqua. Penelopen ipsam, persta modo, vinces (łac.)

[edytuj] S

  • Stół i wino sprzyjają przyjemnej zabawie.
    • Aptior est dulci mensa merumque ioco. (łac.)
    • Zobacz też: wino, zabawa

[edytuj] U

  • Uniesiony namiętnością nie wyprzedzaj twojej pani, najmilej, gdy jednocześnie przybijecie do przystani.

[edytuj] W

  • W braku sił, chęć jest chwalebna.
  • W sztuce kochania uczeńsze bywają dojrzałe damy, przez ćwiczenia, jak wiadomo, talent udoskonalamy.
  • W zabawie ujawniamy, jakimi jesteśmy ludźmi.
  • Widzę i pochwalam to, co lepsze, ale idę za tym, co gorsze.
    • Video meliora proboque, deteriora sequor. (łac.)
  • Wolno się uczyć nawet od wroga.
  • Wszystko płynie.
    • Cuncta fluunt (łac.)

[edytuj] Z

  • Za późno na lekarstwo, gdy zło nabiera siły wskutek zwłoki.
  • Zarówno mężczyźnie, jak i kobiecie zakazana miłość sprawia przyjemność.
  • Zarówno te, które oddają się łatwo, jak i te, które się bronią – jednakowo lubią być proszone.
  • Zło niszcz w zarodku.
    • Principiis obsta (łac.)
  • Złoty był ów pierwszy wiek.
    • Aurea prima sata est aetas (łac.)
    • Źródło: Metamorfozy 1,89
  • Zrywajcie kwiat, ponieważ jeśli nie będzie zerwany, sam nędznie opadnie.
    • Carpite florem, qui nisi carptus erit, turpiter ipse cadet (łac.)