Nikołaj Gogol

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikołaj Gogol

Nikołaj Gogol (1809–1852) – pisarz ukraiński tworzący w języku rosyjskim.

Rewizor (1836)[edytuj]

(tłum. Julian Tuwim)

  • Aleksander Macedoński był bohaterem, lecz po cóż łamać krzesła?
    • Aleksandr Makiedonskij gieroj, no zaczem że stulja łomat? (ros.)
    • Źródło: 1, 1
  • Z czego się śmiejecie? z siebie samych się śmiejecie!
    • Czemu smiejoties'? nad soboju smiejoties'! (ros.)
    • Źródło: 5, 8

Inne[edytuj]

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

A[edytuj]

  • Aby umieć czynić dobro, musisz popełnić zło.

B[edytuj]

  • Bardzo wiele książek należy przeczytać po to, aby sobie uświadomić, jak mało się wie.
  • Bez łgarstwa żadna mowa się nie obejdzie.
  • Bieda temu, kto zadowolony jest z siebie: taki człowiek nigdy nie nabędzie rozumu.

C[edytuj]

  • Chcąc być czyimś przyjacielem, trzeba stać się godnym przyjaźni.
  • Chrystus nie nakazał nam być przyjaciółmi – nakazał nam być braćmi.
  • Człowiek niczego tak się nie boi jak ośmieszenia. W obawie przed ośmieszeniem powstrzymuje się od rzeczy, od których nie powstrzymałaby go żadna siła.
  • Człowiek powołany został na świat, a więc jest światu potrzebny.

D[edytuj]

  • Dalekie jest od nas to, co przypuszczamy, że jest bliskie.
  • Do Boga dochodzę poprzez ciągłe obcowanie z ludźmi.

G[edytuj]

  • Gdyby ludzie byli mądrzejsi, nie byłoby wcale egoistów.
    • Źródło: „Znak”, wydania 289–294, Znak, 1978, s. 1492.
  • Gdyby Bóg nie wkraczał niekiedy sam do akcji, ludzie ginęliby od własnej głupoty.
  • Geniusz, gdy tylko zacznie parać się dziennikarstwem, natychmiast staje się przeciętnością.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
  • Gdyby nie było śmierci, życie nie wydawałoby się nam takie piękne.
  • Gniew nigdy nie bywa sprawiedliwy.

I[edytuj]

  • Idąc w gościnę, nie zabieraj ze sobą nudy.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
  • Ideał dany jest człowiekowi po to, aby wyraźniej widział swą nieudolność.
  • Im bliżej jesteśmy chwili szczęścia, tym bardziej niepokoi nas jego ułuda.
  • Im myśl jest głębsza, tym bardziej wydaje się dziecinna.
  • Im świętsza jest prawda, tym pokorniejszy powinien być ten, który ją głosi.
  • Im więcej w człowieku zła, tym bardziej musimy go kochać.

J[edytuj]

  • Jeden tam tylko jest porządny człowiek – prokurator, ale i ten, prawdę mówiąc – świnia.
    • Źródło: Martwe dusze
  • Jedynie mądrość potrafi się ukorzyć.
  • Jeśli nie chcesz rozczarować się do ludzi, patrz na nich tak, jak każe to czynić Chrystus.

K[edytuj]

  • Każdemu wydaje się, że na miejscu swego bliźniego mógłby przysporzyć światu wiele dobra, a nie przyjdzie mu do głowy, że mógłby to równie dobrze zrobić na swoim.
  • Każdy człowiek rozumie miłość po swojemu, lecz wszyscy dalecy jesteśmy od prawdziwego jej rozumienia.
  • Kiedy Paryż zażywa tabaki, cała Francja kicha.
  • Kłamstwo głoszone jako prawda doprowadza do wściekłości.
  • Kłamstwo zawiera wiele prawdy.
  • Kobieta nie powinna być gorsza od anioła, mężczyzna zaś tylko trochę lepszy od diabła.
  • Kochać trzeba wszystkich. Lubić niekoniecznie.
  • Kochamy dlatego, że chcemy kochać.
  • Kościół nasz powinien się świecić w nas, a nie w naszych słowach.
  • Kto pokochał biedę – stał się bogatym.
  • Kto wierzy w światłość, ujrzy ją, ciemność istnieje tylko dla niewierzących.

L[edytuj]

  • Ludzie ograniczeni, a przy tym fanatycy, stanowią plagę ludzkości. Biada państwu, w którym tacy ludzie mają władzę. Są nietolerancyjni i pozbawieni wszelkich skrupułów. Uważają, że cały świat kłamie, a tylko oni mówią prawdę.

M[edytuj]

  • Miłości nie udowadnia się słowami.
  • Miłością można człowiekowi wszystko wpoić.
  • Miłość rodzi się sama z siebie.
  • Miłość rodzi się wtedy, gdy bratasz się z cierpieniem, nie tylko umiesz je znosić, lecz go nie unikasz.
  • Musisz popełnić zło, aby umieć czynić dobro.

N[edytuj]

  • Na nic zda się nasza wiedza teoretyczna, jeśli nie potrafimy przekształcić jej w czyn.
  • Nazwanie oszusta po imieniu to u nas nieomalże zamach na państwo.
  • Niełatwo jest udzielać mądrych rad, lecz jeszcze trudniej umieć ich słuchać i do nich się zastosować.
  • Nie ma nic bardziej żałosnego od niespełnionych marzeń.
  • Nie możesz winić lustra za to, że odbicie ci się nie podoba.
  • Nie można głosić słowa świętego, nie uświęciwszy przedtem choć trochę własnej duszy.
  • Nie gań poczynań bliźniego, zanim nie spojrzysz w głąb siebie.
  • Niełatwo jest się modlić. Jak się modlić, skoro nie wiemy, czy Bóg tego chce?
  • Nieszczęścia zsyłane są nam po to, abyśmy uważniej przyjrzeli się swemu życiu.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Nigdy nie jesteśmy tak biedni, aby nie stać nas było na udzielenie pomocy bliźniemu.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
  • Nigdy nie należy wydawać sądu na podstawie karykatury, jaką z niej uczyniono.

O[edytuj]

  • Od grzechu i mądrość człowieka nie uwolni, popełnić go może każdy.
  • Ogromne jest bohaterstwo tego człowieka, który, nie zaznawszy łaski, nie odszedł od Boga i niesie krzyż cięższy od innych – krzyż duchowej ciemności.

P[edytuj]

  • Pierwszy rzadko kiedy rozumie ostatniego.
  • Podłością jest żądanie zapłaty za swoją miłość.
  • Poezja jest spowiedzią duszy, a nie wytworem ludzkiej myśli.
  • Prawdę zwykło się mówić w gniewie.
  • Prawdziwy artysta cieszy się sławą dopiero po śmierci.
  • Przemożna to pokusa tego, co płynie do ręki.

R[edytuj]

  • Radę, którą dajesz drugiemu, zastosuj również do siebie.

S[edytuj]

  • Same słowa nie będą święte, jeśli choć trochę nie będą święte usta, które je głoszą.
  • Serce kobiety mniej jest narażone na podejrzenia niż serce mężczyzny.
  • Sny rzadko mówią prawdę.
  • Starość spogląda na świat przez pryzmat rozsądku, a nie uczucia.
  • Szczęście człowieka na ziemi zaczyna się dlań wtedy, gdy zapominając o sobie, zacznie żyć dla bliźnich.
  • Szczęśliwym zwycięzcom historia zawsze wybacza.
  • Sztuka to ciągłe jednanie się z życiem.

Ś[edytuj]

  • Śmiech – to potężna rzecz; nie pozbawia nikogo życia ani mienia, ale w jego obliczu grzesznik czuje się jak spętany zając.

T[edytuj]

  • Talent ze wszystkiego może uczynić rzecz piękną.
  • Tam, gdzie istnieje gorąca i silna miłość, rodzi się brak obiektywizmu.
  • Ten kto nie przywyknie do przezwyciężania małych przeszkód, nie pokona i większej.
  • Ton pytania narzuca ton odpowiedzi.
  • To bardzo niebezpieczne, zaglądać głębiej kobiecie w serce.
  • Tylko dla miłości nie ma przeszkód.
  • Tylko pożyteczna praca sprawia radość naszej duszy.

W[edytuj]

  • W duszy człowieka jest tyle piękna, że bez wstydu powinien ją ujawniać.
  • W rękach dobrego lekarza i woda staje się lekarstwem.
  • Wszystko, o co zabiegamy i o co się kłócimy, jest marnością. Zabiegać powinniśmy jedynie o miłość.

Z[edytuj]

  • Zaczątkiem miłości jest współczucie.
  • Ze śmiechem nie ma żartów!
  • Ze śmiechem należy się obchodzić ostrożnie: jest zaraźliwy.
  • Zło, które ci wyrządzono, zamieniaj w sobie na dobro.
  • Zupełnie szczera spowiedź możliwa jest tylko przed Bogiem.