Myśli

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Myśli (fr. Pensées) – dzieło autorstwa B. Pascala z 1670 roku (tłum. Boy-Żeleński).

  • Boga czuje serce, nie rozum. Oto, co jest wiara: Bóg dotykalny dla serca, nie dla rozumu.
  • Człowiek jest jak trzcina – najsłabsza rzecz w naturze, ale to trzcina myśląca.
    • L'homme n'est qu'un roseau le plus faible de la nature, mais c'est un roseau pensant. (fr.)
    • Zobacz też: człowiek, rozum
  • Człowiek jest pełen potrzeb, ceni tylko tych, którzy mogą je zaspokoić wszystkie.
  • Człowiek nie jest ani aniołem, ani bydlęciem, nieszczęście w tym, iż kto chce być aniołem, bywa bydlęciem.
  • Człowiek nie pokazuje swej wielkości przez to, iż pozostaje na jednym krańcu, ale przez to, że dotyka dwóch naraz i wypełnia przestrzeń między nimi.
  • Człowiek wyraźnie stworzony jest do myślenia, to cała jego godność; cała zaś jego zasługa: obowiązek to myśleć, jak się należy. Owóż porządek myśli jest ten, aby zacząć od siebie i od swego Stwórcy, i swego celu.
  • Drwić sobie z filozofii znaczy naprawdę filozofować.
  • (Gdyby) nos Kleopatry (był krótszy, inne byłyby losy świata)
    • Le nez de Cleopatre (s'il eut été plus court, toute la face de la terre aurait change) (fr.)
    • Opis: czasem bieg historii zależy od drobnego przypadku.
  • Ileż królestw nie wie o naszym istnieniu!
  • Im więcej mamy światła, tym więcej odkrywamy wielkości i nikczemności w człowieku.
  • Im bystrzejszy umysł, tym więcej widzi między ludźmi odrębności; prostacy nie dostrzegają różnic między ludźmi.
  • Języki to są szyfry, w których nie litery zamienione są na litery, ale słowa na słowa; tak iż język nieznany możliwy jest do odszyfrowania.
  • Kara dla tych, którzy grzeszą: błąd.
  • Kiedy się chce zganić pożytkiem i wykazać komuś, że się myli, trzeba dojść, z której strony on patrzy na rzecz, zazwyczaj bowiem z tej strony jest prawdziwa, i przyznać mu tę prawdziwość, ale jednocześnie wykazać, z której strony jest fałszywa. Zadowoli się tym, ponieważ widzi, że się mylił i że brakło mu jedynie objęcia wszystkich stron: otóż człowiek nie gniewa się, że wszystkiego nie widział, ale nie chce się mylić. Może pochodzi to stąd, iż z natury swojej człowiek nie może widzieć wszystkiego i że z natury swojej nie może się mylić co do tej strony, z której patrzy: jako iż wrażenia zmysłów są zawsze prawdziwe.
  • Ludzie są tak nieodzownie szaleni, iż nie być szalonym znaczyłoby być szalonym innym rodzajem szaleństwa.
  • Łatwiej znieść śmierć bez myśli o niej niż myśl o śmierci bez niebezpieczeństwa.
  • Myśl stanowi wielkość człowieka.
  • Na ogół łatwiej daje się człowiek przekonać racjom, do których sam doszedł, niż tym, które nastręczyły się komuś innemu.
  • Nie jest w naturze człowieka iść ciągle naprzód, ma on swoje przypływy i odpływy.
  • Nie ma dla człowieka nic równie nieznośnego, jak zażywać pełnego spoczynku, bez namiętności, bez spraw, rozrywek, zatrudnienia. Czuje wówczas swoją nicość, opuszczenie, niewystarczalność, zależność, niemoc, próżnię. Bezzwłocznie wyłoni się z głębi jego duszy nuda, melancholia, smutek, troska, żal, rozpacz.
  • Nie pojmujemy zgoła dzieł Boga, jeśli nie przyjmiemy zasady, że chciał zaślepić jednych, a oświecić drugich.
  • Nie w przestrzeni powinien szukać swej godności, ale w porządku własnej myśli. Nie będę miał więcej posiadając ziemię; przestrzenią wszechświat ogarnia mnie; pochłania jak punkt; myślą ja go ogarniam.
  • Od piekła lub nieba odgradza nas tylko życie, rzecz najkruchsza w świecie.
  • Ogół zwykłych ludzi ma zdolność niemyślenia o tym, o czym nie chce myśleć.
  • Ostatnią rzeczą jaką się odkrywa układając dzieło, jest to, co należy pomieścić na początku.
  • Pamięć jest konieczna do wszystkich działań rozumu.
  • Pociesz się, nie szukałbyś mnie, gdybyś mnie już wcześniej nie znalazł.
  • Potęga much: wygrywają bitwy, przeszkadzają duszy naszej działać, zjadają nasze ciało.
  • Przypadek nasuwa myśli i przypadek je płoszy; nie ma sztuki zachowania ich ani nabywania. Chciałem zapisać myśl, która mi uleciała i piszę zamiast tego to, że mi uleciała.
  • Skoro nie można być uniwersalnym i wiedzieć wszystkiego, co się da wiedzieć o wszystkim, trzeba wiedzieć wszystkiego po trosze.
  • Szczęście nie jest ani poza nami, ani w nas: jest w Bogu – i poza nami i w nas.
  • Trzeba być miłym tym, którzy mają uczucia ludzkie i tkliwe.
  • Trzeba znać siebie samego: gdyby to nie posłużyło do znalezienia prawdy, służy przynajmniej do wytyczenia własnego życia, a nie ma nic godziwszego.
  • Wiekuista cisza tych nieskończonych przestrzeni przeraża mnie.
  • Własna wola nie zadowoli się nigdy, gdyby nawet miała w mocy wszystko, czego pragnie; ale jest się zadowolonym, z chwilą gdy się tego wyrzec. Bez niej nie można być niezadowolonym; przez nią nie można być zadowolonym.
  • Wszystko co jest tylko dla autora, jest nic nie warte.
  • Wymowa służy do odmalowania myśli; ci zatem, którzy odmalowawszy dodają coś jeszcze, robią obraz zamiast portretu.
  • Zważmy zysk i stratę, zakładając, że Bóg jest [...], jeśli wygrasz, zyskujesz wszystko; jeśli przegrasz, nie tracisz nic.