Mitch Albom

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mitch Albom (właśc. Mitchell David Albom; ur. 1958) – amerykański powieściopisarz i dziennikarz.

Pięć osób, które spotykamy w niebie[edytuj]

(ang. The five people you meet in heaven; tłum. Joanna Puchalska)

  • Co jest gorsze, jeśli nie zostanie wyjaśnione: życie czy śmierć?
  • Czasami, gdy składasz w ofierze coś naprawdę cennego, wcale tego nie tracisz. Tylko przekazujesz to komuś innemu.
  • Dlaczego ludzie gromadzą się kiedy ktoś umrze? Dlaczego uważają, że tak właśnie powinni? Ponieważ duch ludzki w głębi serca wie, że wszystkie życia splecione są ze sobą. Śmierć, zabierając kogoś, jednocześnie oszczędza kogoś innego, i w tej niewielkiej przestrzeni między byciem zabranym a byciem oszczędzonym życia się wymieniają.
  • Duszenie gniewu w sobie zatruwa. Zżera od środka. Wydaje się nam, że nienawiść jest bronią wymierzoną w osobę, która zrobiła nam krzywdę. Ale nienawiść jest jak bumerang. Krzywdę, jaką robimy innym, zadajemy samym sobie.
  • Każde zakończenie jest zarazem początkiem. Tyle że w danej chwili o tym nie wiemy.
  • Kiedy jesteś wyrzutkiem, nawet kamień rzucony w twoją stronę cieszy.
  • Ktoś się starzeje, ktoś inny rośnie. Narodziny i śmierć stanowią część jednej całości.
  • Ludzie często nie doceniają miejsca, w którym się urodzili. Tymczasem niebo można znaleźć w miejscach najbardziej nieoczekiwanych.
  • Ludzie mówią, że miłość się „znajduje”, jakby to był przedmiot ukryty pod kamieniem. Ale miłość przybiera wiele form i nigdy nie jest jednakowa dla wszystkich mężczyzn i kobiet. Ludzie znajdują jedynie „swoją” miłość.
  • Ludzie myślą, że niebo to rajski ogród, gdzie mogą bujać w obłokach, beztrosko włóczyć się nad rzeką czy po górach. Ale sama tylko sceneria, bez pocieszenia, byłaby pusta, pozbawiona jakichkolwiek treści. Największym darem Boga jest to, że będziesz mógł zrozumieć, co zdarzyło się w twoim życiu, że zostanie ci wyjaśniony jego sens. To jest ten wieczny pokój, do którego dążysz.
  • Miłość, jak deszcz, może czerpać siły z góry – poi wówczas obficie zakochane pary, a wszystko przesiąknięte jest radością. Ale czasem, w okresach smutnej życiowej posuchy, miłość wysycha na powierzchni i wtedy musi czerpać sił z wewnątrz – stara się wówczas przetrwać, zapuszczając głębiej korzenie.
  • Młodzi mężczyźni idą na wojnę. Czasem dlatego, że muszą, czasem dlatego, że chcą. Zawsze w duchu czują, że powinni. Bierze się to z zasłyszanych smutnych historii o życiu, w których od wieków odwaga mylnie utożsamiana jest z sięganiem po broń, a tchórzostwo z porzuceniem jej.
  • Na tym polega niebo. Masz zrozumieć swoje wczoraj.
  • Obcy [...] są rodziną, którą dopiero masz poznać.
  • Ofiara jest częścią życia, czasem najlepszą. Tym właśnie powinna być. To nie jest coś, czego należy żałować. Wręcz przeciwnie, to coś, do czego należy dążyć.
  • Pokój osiągniesz dopiero wtedy [...], kiedy sam go zawrzesz ze sobą.
  • Spójrzmy na tę samą historię z dwóch różnych punktów widzenia. Ten sam dzień, ten sam moment, ale dla jednego kończy się szczęśliwie [...], a dla innego kończy się źle.
  • Trzeba dopuszczać ludzi do siebie. Trzeba wpuszczać ich do swojego serca.
  • Wojna wiązała ludzi jak magnes, ale jak magnes mogła ich też odpychać.
  • [...] wszyscy jesteśmy powiązani z innymi ludźmi, a ci inni ludzie powiązani są z jeszcze innymi, i że świat pełen jest ludzkich historii, ale wszystkie te historie stanowią jedno.
  • Wszyscy rodzice wyrządzają krzywdę swoim dzieciom. Nic nie można na to poradzić. Młodość, niczym najczystsze szkło, odbija ślady rąk, które je dotykają. Jedni rodzice zostawiają smugi, inni rysy, jeszcze inni rozbijają dzieciństwo na małe kawałeczki o ostrych krawędziach, których już potem nie da się skleić.
  • W zwyczajnej chwili można znaleźć coś wyjątkowego.
  • Żadna historia nie jest oderwana od innych. Czasem historie splatają się ze sobą, a czasem pokrywają się wzajemnie, tak jak rzeka pokrywa kamienie.
  • Życiem i śmiercią nie rządzi sprawiedliwość. Gdyby tak się działo, dobrzy ludzie nie umieraliby młodo.
  • Życie musi się kiedyś skończyć. Miłość nie.

Niezapomniana lekcja życia: Wtorki z Morriem[edytuj]

(ang. Tuesdays With Morrie; tłum. Piotr Szymor)

  • Bez miłości jesteśmy ptakami ze złamanymi skrzydłami.
  • Co jest z tą ciszą, która sprawia, że ludzie są niespokojni?
  • Czasami nie możesz uwierzyć w to co widzisz, ale musisz uwierzyć w to co czujesz. Jeśli kiedykolwiek będziesz chciał, żeby tobie zaufano, musisz czuć, że ty również im ufasz. Nawet jeśli jesteś pogrążony w smutku i ciemności, nawet jeśli upadasz.
  • Czy to dzisiaj? Czy jestem gotowy? Czy robię wszystko czego potrzebuje? Czy jestem osobą, którą chcę być?
  • Kiedy jesteś w łóżku, nie żyjesz.
  • Kiedy uczysz się jak umierać, uczysz się jak żyć.
  • Kochaj każdego albo zgiń.
  • Miłość wygrywa. Miłość zawsze wygrywa.
  • Nie czekaj zbyt długo, lecz nie odpuszczaj zbyt wcześnie.
  • Śmierć kończy życie, nie związek.
  • Śmierć: jedyne prawdziwe uczucie w apatetycznym świecie.