Miron Białoszewski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Grób Mirona Białoszewskiego

Miron Białoszewski (1922–1983), polski poeta, prozaik, dramatopisarz i aktor teatralny.

  • A nie chcą [ludzie] zrozumieć pierwszej warstwy wiersza – dosłowności. Od razu chcą załapywać coś innego niż jest.
    • Źródło: wywiad z "Przekrój" 1967 nr 1134
  • Dlaczego nie mogłem opędzić się od Zaduszek? Bo szliśmy tak, jak się wychodzi z cmentarza w Zaduszki.
  • Dni się tak nie rozróżniało za bardzo. Ale to jedno święto–15 sierpnia (wypadało we wtorek) – nagle postanowiono obejść, uczcić. Na przekór. Od rana.[...] Tym razem czekało się też na Cud nad Wisłą. Też z nimi. Po drugiej stronie. I za Żeraniem. Ale żeby przyszli.
    • Źródło: Pamiętnik z powstania warszawskiego
  • Śmierć była zasadą. Największą możliwością. Prawie jedyną! Prawie jak sto procent.
    • Źródło: Pamiętnik z powstania warszawskiego
  • Swoją drogą, musieliśmy wtedy wyglądać dziwnie. I cywile. I powstańcy. Nie byli znowu wcale do siebie tacy niepodobni. Wszyscy ludzie, co wyłazili wtedy z Warszawy, byli do siebie podobni i zupełnie niepodobni do innych.

[edytuj] Stara proza. Nowe wiersze

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Stara proza. Nowe wiersze.
  • nie ruszać się stąd
    nie jechać nigdzie
    na żadne inne planety
    chyba że one tu -
    więc
    jak by co do czego doszło
    udać że się nie znamy
    • Źródło: Nowe wiersze