Mikołaj Rej

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mikołaj Rej

Mikołaj Rej (1505–1569) – polski poeta, prozaik i działacz reformacyjny.

  • A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają.
    • Opis: Mikołaj Rej, który jako pierwszy pisał wyłącznie w języku ojczystym, głosił powyższe słowa, dla podkreślenia konieczności zerwania z panującą nadal w okresie renesansu modą pisania po łacinie. W cytacie tym wyraz „gęsi” bywa często fałszywie rozumiany jako rzeczownik oznaczający odnośny gatunek ptactwa domowego (gęś), przez co powstaje wrażenie, jakoby Rej twierdził, iż Polacy nie są gęśmi. Tymczasem jest to przymiotnik odnoszący się do rzeczownika „język”. Rej mówi, że Polacy mają swój język i w związku z tym nie muszą się posługiwać językiem „gęsim”, czyli łaciną, bo dźwięk tego języka kojarzył mu się właśnie z gęganiem.
    • Źródło: Do tego co czytał (1562)
    • Zobacz też: język polski
  • A to miej na pilnej pieczy, abyś czytał, kiedy tylko możesz.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998
  • Bo nas sam Pan uczył temu: chcesz – li sam brać, daj drugiemu.
  • Bo zawżdy ci więcej jedzą, którzy bliżej misy siedzą.
  • Chłop robotny i żona pyskata
    To wezmą choćby i pół świata.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998
  • Dobra żona jest dar Boży. Ona szczęście domu mnoży.
  • Gniew zamyka w sobie wszystkie grzechy śmiertelne.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998
    • Zobacz też: gniew
  • Jaka robota, taka zapłata.
  • Kogo szczęście wyniesie, niech się upaść boi.
  • Kto nie rozważa, mądrych słów słuchając,
    Jako wół lutniej słucha, trąby zając.
    • Źródło: Walery Pisarek, Słowa między ludźmi, op. cit., s. 20.
  • Lepsza cnota w błocie, niż niecnota w złocie.
    • Źródło: Nowa księga przysłów i wyrażeń przysłowiowych polskich, t. 1, oprac. Samuel Adalberg, 1969, s. 332.
    • Zobacz też: cnota
  • Małe złodziejaszki wieszacie, wielkim – nisko się kłaniacie.
  • Młodość jak siano więdnie.
  • Nie mów co chcesz, abyś nie usłyszał czego nie chcesz.
    • Źródło: Księga aforyzmów, myśli, zdań, uwag i sentencji ze stu pisarzy polskich wybranych, wyboru dokonał Władysław Bełza
  • Nie ten jest mądry, kto wiele spraw umie, lecz kto złe od dobrego rozeznać rozumie.
  • Póty się człowiek w pięknej rzeczy kocha, póki piękniejszej nie ujrzy.
  • Próżno kąpiesz z wierzchu ciało,
    Jeśli wewnątrz co przywrzało.
    • Źródło: Myśli o człowieku, Wydawnictwo Europa, wyd. 2004
  • Trzeźwość pomierna i zdrowie przedłuża,
    Mieszka ni cnoty marnie nie zadłuża.
    • Źródło: Księga toastów i humoru biesiadnego, wybór i oprac. Leszek Bubel, wyd. „Zamek”, Warszawa 1995, s. 148.
  • Winowajca skrzywdził Boga i człowieka [księdza].
    stwórca sam pomści się za wyrządzoną mu zniewagę,
    a ten drugi zaś zostanie wynagrodzony,
    jeśli za stłuczone szkło otrzyma grosz,
    za zniszczoną hostię szeląg – aby mógł sobie ją kupić
    a do tego jeszcze odrobinę mąki
  • Wołowi, choćbyś wina nalał, pewnie leda w kałuży będzie wodę wolał.
  • Zła rada zawżdy temu bywa najszkodliwsza, kto ją wymyśla.
    • Źródło: Księga aforyzmów, myśli, zdań, uwag i sentencji ze stu pisarzy polskich wybranych, wyboru dokonał Władysław Bełza
  • Że dobrym być potrzeba i któż tego nie wie? Lecz dobry owoc rośnie nie na każdym drzewie.
Wikisource
Zobacz w Wikiźródłach inne utwory Mikołaja Reja


Uwaga: Domyślnym kluczem sortowania będzie „Rej, Mikołaj” i zastąpi on wcześniej wykorzystywany klucz „Wikisource”.