Michel de Montaigne

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Michel de Montaigne (1533–1592) – francuski pisarz i filozof – humanista.

• Co najwyżej Wielkość duszy nie tyle polega na tym, aby iść ku górze i naprzód, co aby umieć umiarkować się i ograniczyć.

• Człowiek, który dla interesu poświęca swój honor, traci i swój honor, i swój interes.

• Człowiek musi być szalony. Nie potrafi stworzyć robaka, a tworzy dziesiątki bogów.

• Człowiek uczony nie jest uczony we wszystkim; ale rozumny człowiek jest we wszystkim rozumny, nawet w tym, czego nie wie (...).

• Filozofować to uczyć się umierać.

• Jednomyślność jest rzeczą bardzo nudną w rozmowie.

• Każdy poniekąd żyje w swym dziele.

• Każdy z nas mówi czasami głupstwa. Nieznośne są tylko głupstwa wygłaszane uroczyście.

• Kto by starannie uszczknął zbiór osielstw ludzkiej mądrości, mógłby o tym cuda powiedzieć. Ja zbieram je chętnie, jakoby na pokaz, sądząc, iż mogą być w pewnym celu nie mniej użyteczne niż zdrowe i umiarkowane mniemania. Osądźmy z tego, co możemy rozumieć o człowieku, o jego rozsądku i rozumie, gdy u owych wielkich osobistości, które tak wysoko wyniosły ludzką wiedzę, znajdują się tak jawne i grube chyby.

• Kto by znalazł sposób, by można sądzić wedle sprawiedliwości i wybierać ludzi wedle rozumu, stworzyłby tym jednym najdoskonalsza formę społeczności.

• Między nami mówiąc, zauważyłem że dwie rzeczy zawsze idą ze sobą w parze: podniebne myśli i przyziemne czyny.

• Miłość jest niczym innym, jak żądzą nieśmiertelności.

• Moje życie pełne było strasznych nieszczęść, z których większość się nie zdarzyła.

• Można by rzec o mnie, że w książce tej skomponowałem bukiet z cudzych kwiatów, od siebie dodając jedynie wstążkę, która je związała.

• Można żałować lepszych czasów, ale nie umykać przed dzisiejszymi.

• Najdziksza ze wszystkich chorób to gardzić własną istotą, najwyższa to doskonałość.

• Najmocniej wierzy się w to, o czym wie się najmniej.

• Najpiękniejsze życie jest to, które kształtuje się na wzór pospolity i ludzki, z porządkiem, ale bez cudu i bez przekraczania miary.

• Największa rzecz na świecie, to umieć należeć do siebie.

• Naszym obowiązkiem jest kształtowanie charakteru. Godne życie jest naszym wielkim i wspaniałym arcydziełem.

• Nie ma nic równie pięknego i godnego, niż dobrze i należycie spełnić swą rolę człowieka.

• Nie ma wiedzy tak trudnej, jak umieć dobrze i wedle natury przeżyć to życie.

• Nie mogę wszelako pojąć, w jaki sposób zdołał ktoś rozciągnąć przyjemność picia poza pragnienie i urobić sobie w imaginacji jakoby apetyt sztuczny i przeciw naturze.

• Nie śmierć mnie niepokoi, ale umieranie.

• Nie tam jest twój dom, gdzie jest twoje mieszkanie, ale tam gdzie jesteś zawsze rozumiany.

• Nikt nie jest wolny od mówienia bredni.

• Od pięknej kobiety prędko odwykniesz, od dobrej nigdy.

• Pani, której nikt nie kusił, nie może szczycić się swoją cnotą.

• Poczucie dobrego i złego zależy w znacznej mierze od naszego o tym mniemania.

• Pracujemy nad wypchaniem naszej pamięci wiadomościami i pozostawiamy w zaniedbaniu wykształcenie sumienia i rozumienia świata.

• Przedmiot, który miłujemy, zda nam się piękniejszym niż jest.

• Rozmyślanie o śmierci jest rozmyślaniem o wolności: kto się nauczył umierać, oduczył się służyć.

• Szlachetny człowiek woli stracić swój honor niż świadomość.

• Świat jest jeno szkołą szukania; nie o to chodzi, kto dopadnie, ale kto przemierzy piękniejszą drogę.

• Te rzeczy są dla nas najdroższe, które najwięcej kosztowały.

• Trzeba pilnie nauczyć dzieci, aby nienawidziły zła dla jego własnej ohydy i pokazać im naturalną jego szpetotę, iżby go nie unikały nie tylko w uczynkach, ale zwłaszcza w sercu...

• Umiałeś obmyślić i poprowadzić swoje życie? Dokonałeś tedy największego dzieła ze wszystkich.

• Wielkie i wspaniałe arcydzieło człowieka to żyć dorzecznie. Wszystkie inne rzeczy: panować, gromadzić skarby, budować, są jeno przydatkami i ozdóbkami.

• Wielu mężczyzn może mówić prawdziwie – ale mówić porządnie, roztropnie i bystrze potrafi tylko niewielu.

• Wierzyć w każde twierdzenie, którego nie możemy odeprzeć, byłaby to wielka prostoduszność.

• Żaden wiatr nie sprzyja temu, kto nie ma wyznaczonego portu.

• Życie samo w sobie nie jest ani dobre ani złe; jest miejscem na dobro i na zło, wedle tego, czym je zapełnicie. A jeśli żyliście 1 dzień, wszystkoście poznali: jeden dzień podobny jest do wszystkich.