Michel de Montaigne

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Michel de Montaigne (1533–1592) – francuski pisarz i filozof – humanista.

• Co najwyżej Wielkość duszy nie tyle polega na tym, aby iść ku górze i naprzód, co aby umieć umiarkować się i ograniczyć.

• Człowiek musi być szalony. Nie potrafi stworzyć robaka, a tworzy dziesiątki bogów.

• Człowiek uczony nie jest uczony we wszystkim; ale rozumny człowiek jest we wszystkim rozumny, nawet w tym, czego nie wie (...).

• Jednomyślność jest rzeczą bardzo nudną w rozmowie.

• Każdy poniekąd żyje w swym dziele.

• Kto by starannie uszczknął zbiór osielstw ludzkiej mądrości, mógłby o tym cuda powiedzieć. Ja zbieram je chętnie, jakoby na pokaz, sądząc, iż mogą być w pewnym celu nie mniej użyteczne niż zdrowe i umiarkowane mniemania. Osądźmy z tego, co możemy rozumieć o człowieku, o jego rozsądku i rozumie, gdy u owych wielkich osobistości, które tak wysoko wyniosły ludzką wiedzę, znajdują się tak jawne i grube chyby.

• Między nami mówiąc, zauważyłem że dwie rzeczy zawsze idą ze sobą w parze: podniebne myśli i przyziemne czyny.

• Można by rzec o mnie, że w książce tej skomponowałem bukiet z cudzych kwiatów, od siebie dodając jedynie wstążkę, która je związała.

• Najmocniej wierzy się w to, o czym wie się najmniej.

• Nie ma nic równie pięknego i godnego, niż dobrze i należycie spełnić swą rolę człowieka.

• Nie ma wiedzy tak trudnej, jak umieć dobrze i wedle natury przeżyć to życie.

• Nie mogę wszelako pojąć, w jaki sposób zdołał ktoś rozciągnąć przyjemność picia poza pragnienie i urobić sobie w imaginacji jakoby apetyt sztuczny i przeciw naturze.

• Nie tam jest twój dom, gdzie jest twoje mieszkanie, ale tam gdzie jesteś zawsze rozumiany.

• Nie śmierć mnie niepokoi, ale umieranie.

• Najdziksza ze wszystkich chorób to gardzić własną istotą, najwyższa to doskonałość.

• Nikt nie jest wolny od mówienia bredni.

• Pani, której nikt nie kusił, nie może szczycić się swoją cnotą.

• Pracujemy nad wypchaniem naszej pamięci wiadomościami i pozostawiamy w zaniedbaniu wykształcenie sumienia i rozumienia świata.

• Przedmiot, który miłujemy, zda nam się piękniejszym niż jest.

• Świat jest jeno szkołą szukania; nie o to chodzi, kto dopadnie, ale kto przemierzy piękniejszą drogę.

• Te rzeczy są dla nas najdroższe, które najwięcej kosztowały.

• Wielkie i wspaniałe arcydzieło człowieka to żyć dorzecznie. Wszystkie inne rzeczy: panować, gromadzić skarby, budować, są jeno przydatkami i ozdóbkami.

• Wierzyć w każde twierdzenie, którego nie możemy odeprzeć, byłaby to wielka prostoduszność.

• Żaden wiatr nie sprzyja temu, kto nie ma wyznaczonego portu.