Melchior Wańkowicz
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Melchior Wańkowicz (1892–1974) – polski publicysta i pisarz.
- Cukier krzepi!
- Opis: hasło reklamowe. Czasem podaje się także jego dalszy ciąg (niekiedy również przypisywany Wańkowiczowi): „Wódka lepiej.”.
- Zobacz też: cukier
- Im policja lepsza, tym kryminaliści sprytniejsi.
- Źródło: Tędy i owędy, Instytut Wydawniczy Pax, 1974, s. 25.
- Zobacz też: policja
- Każdy dzień ma swój aromat.
- Źródło: Przez cztery klimaty: 1912-1972, wyd. Pax, 1976, s. 182.
- Zobacz też: dzień
- Każdy ginący człowiek to cały świat sam w sobie.
- Źródło: Szkice spod Monte Cassino, wyd. Wiedza Powszechna, 1972, s. 181.
- Legendy to dopiero trwałe prawdy.
- Źródło: Przez cztery klimaty: 1912-1972, wyd. Pax, 1976, s. 448.
- Zobacz też: prawda
- Lotem bliżej.
- Opis: hasło reklamowe.
- Mało który z poważnych twórców nie uznawał pracy jako nieodłącznego atrybutu pisarstwa.
- Źródło: Karafka La Fontaine'a, tom 2, Wydawnictwo Literackie, 1972, s. 342.
- Mama to miękkie ręce, Mama to melodyjny głos, to chuchanie na uderzone miejsce. Mama to samo dobro i sama przyjemność, coś, co dobrze jest mieć w każdej chwili życia koło siebie, dookoła siebie, gdzieś na horyzoncie. A jednak równocześnie Mama to szereg praw, niezłomnych „pójściów spać”, okropnych „proszę to włożyć”, Mama to szorowanie ostrym ręcznikiem, to godziny odmierzone, żywot przyjemny, życzliwy, słoneczny, ale bez niespodzianek i zanadto świątobliwy.
- Źródło: Ziele na kraterze, wyd. PWN, 1993, s. 21.
- Nic nie ma tak zawodnego jak cyfra.
- Od błota nigdy oderwać się nie możesz.
- Przez te siedemnaście lat byłem w siedemnastu krajach. I w siedemnastu krajach widziałem siedemnaście innych katolicyzmów, siedemnaście innych demokracji, siedemnaście innych komunizmów. Katolik w Abisynii kastruje niewolników, katolik w Anglii czyta Biblię. Widziałem we Francji odezwy komunistów skierowane do rentierów z wezwaniem o poparcie. A demokracja w każdym kraju inną rzepkę skrobie. Wielkie idee adaptują się do podłoża cywilizacyjnego.
- Źródło: Szczenięce lata, wyd. Czytelnik, 1957, s. 11.
- Szewc zazdrości kanonikowi, że został prałatem.
- Opis: tytuł felietonu.
- Źródło: Przez cztery klimaty: 1912-1972, wyd. Pax, 1976, s. 403.