Mein Kampf

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Mein Kampf (niem. Moja walka) – autobiografia i synteza ideologii Adolfa Hitlera.

• Austrię opuściłem w pierwszym rzędzie z powodów politycznych. Nie chciałem walczyć za habsburskie państwo.

• Co mi sprawiało przyjemność, tego się uczyłem [...] co [...] wydawało się nieistotne, albo mnie w ogóle (z innych powodów) nie pociągało, sabotowałem całkowicie.
  • Zobacz też: nauka

• Dzisiaj jesteśmy zaledwie skałami w rzece, za kilka lat los może wznieść nas jako tamę, o którą zostanie rozbity główny strumień, po to tylko, aby popłynąć naprzód nowym korytem.

• Jeżeli Żyd z pomocą swego marksistowskiego credo podbije narody świata, jego panowanie będzie końcem ludzkości, a nasza planeta, bezludna jak przed milionami lat, będzie pędzić w eterze. Odwieczna natura bezwzględnie karze tych, którzy; łamią jej prawa. To daje mi przekonanie, że działam w imieniu Wszechmogącego Stwórcy.

• Moje świadectwa, w zależności od przedmiotu i jego oceny, przedstawiały zawsze ekstrema. Obok chwalebny i celujący – dostateczny, albo też niedostateczny. Najlepsze były moje osiągnięcia z geografii, a jeszcze lepsze z historii powszechnej. Dwa ulubione przedmioty, w których wyprzedzałem klasę.
  • Zobacz też: nauka

• Ogólnie uczyłem się nie więcej niż 10 procent tego, czego uczyli się inni. Z odrabianiem lekcji zawsze byłem bardzo szybko gotowy. Mimo to historię rozumiałem. Często współczułem moim współuczniom. Idziesz się bawić? – Nie, mam jeszcze robotę. Jeden zdaje egzamin. On zdał! Drugi musi iść ponownie. Oburzenie jest wielkie: Jak to? Uczyliśmy się! – Mój Boże, jeden ma to w sobie, inny po prostu nie.
  • Zobacz też: nauka

• Ówczesne godziny wydawały mi się wybawieniem z irytujących odczuć młodości. Nie wstydzę się powiedzieć, że porwany gwałtownym zachwytem upadłem na kolana i z przepełnionego serca dziękowałem Niebiosom, że dały mi szczęście żyć w tych czasach.
  • Opis: Reakcja Adolfa Hitlera na wieść o wybuchu I Wojny Światowej.

• Stopniowo zdawałem sobie sprawę, że socjaldemokratyczna prasa była w większości kontrolowana przez Żydów. Nie przywiązywałem do tego większej wagi, ale dokładnie taka sama sytuacja była w innych gazetach. Należy jednak zauważyć, że nie istniało ani jedno czasopismo kierowane przez Żydów, które miało charakter narodowy.

• Szerokie masy ludu łatwiej ulegają wielkiemu kłamstwu niż małemu.
  • Zobacz też: kłamstwo

• Ta koncepcja nie miała miejsca w przypadku Żyda, on nigdy nie był nomadem, był pasożytem na ciele innych narodów. Zdarzało się, że opuszczał dotychczasową sferę swego życia, nie dla własnych zamiarów, ale w konsekwencji wydalenia go przez narody, których gościnności nadużywał. Jego rozmnożenie na całym świecie jest typowe dla pasożytów! On zawsze poszukuje nowych żerowisk dla swojej rasy.

• Żyd, stosując przemoc, pozbywa się na tym polu wszystkich konkurentów. Przy pomocy wrodzonej brutalnej chciwości stawia związki zawodowe na poziomie brutalnej siły. Każdego, kto ma wystarczającą inteligencję do oparcia się żydowskim powabom, łamie się przez zastraszenie, jakkolwiek nie byłby zdecydowany i inteligentny. Te metody są niezwykle skuteczne. Za pośrednictwem związków zawodowych, które powinny ochraniać naród, Żyd niszczy teraz podstawy narodowej gospodarki.

• Problem nacjonalizmu ludzi jest pierwszym i głów­nym warunkiem stworzenia zdrowych socjalnych wa­runków jako podstawy wychowania jednostki. Ponie­waż tylko ten, kto poprzez wychowanie i szkołę poznał kulturalną, ekonomiczną, a nade wszystko polityczną wielkość swojej ojczyzny, może uzyskać poczucie du­my, że jest członkiem takiego narodu. Walczyć mogę tylko o coś, co miłuję, miłuję tylko to, co szanuję, a szanuję jedynie to, co rozumiem.