Martin Luther
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Marcin Luter (1483–1546) – niemiecki mnich augustiański, teolog, reformator religijny i twórca pierwszego w historii tłumaczenia Biblii łacińskiej.
- Bóg jest bogiem pokornych, odrzuconych, dręczonych, uciśnionych, zdesperowanych i tych, którzy zostali zredukowani do niczego.
- Źródło: Kazimierz Bem, Jarosław Makowski, Bóg skandalicznie bezbronny, „Gazeta Wyborcza”, 23–25 kwietnia 2011.
- Zobacz też: Bóg
- Bóg ustawia wskazówki.
- Człowiek jest dla człowieka pierwszą rzeczywistością.
- Zobacz też: rzeczywistość, człowiek
- Dzieło i słowo Boże mówią nam jasno, że kobiety winny służyć małżeństwu lub prostytucji.
- Zobacz też: kobieta, Biblia, prostytucja
- Gdybym nawet wiedział, że jutro świat przestanie istnieć, to jeszcze dziś zasadziłbym drzewko jabłoni.
- Zobacz też: apokalipsa, drzewo
- Jak pieczęć uwierzytelnia list, tak dobre uczynki uwierzytelniają wiarę.
- Jeśli kobiety męczą się i umierają po licznych porodach, nic w tym złego; niech umierają, byle tylko rodziły, na to są.
- Zobacz też: matka
- Jeżeli widzisz dziecko, to przyłapujesz Boga na gorącym uczynku.
- Zobacz też: dziecko
- Kłamstwo jest kula śnieżna: im dłużej ją kręcisz, tym staje się większa.
- Zobacz też: kłamstwo
- Ludzie dają posłuch jakiemuś astrologowi, który usiłował wykazać że to Ziemia się kręci, a nie niebiosa czy firmament, Słońce i Księżyc... Ów głupiec pragnie wywrócić do góry nogami całą astronomię.
- Opis: o Mikołaju Koperniku.
- Nie ma na świecie milszej rzeczy niż miłość kobiety, gdy komu przypadnie w udziale. Gdy mężczyzna kobietę kocha, jest ona dla niego najpiękniejsza i najmilsza.
- Poddaje się Pismom, które cytowałem; myśl moja jest niewolnikiem Słowa Bożego. Nie chcę i nie mogę niczego odwołać, albowiem czynić coś przeciwko własnemu przekonaniu nie jest rzeczą bezpieczną ani uczciwą (...) Oto stoję przed wami. Nie mogę uczynić inaczej.
- Opis: na sejmie Rzeszy w Wormacji, broniąc się przed oskarżeniami o herezję, 1521 r.
- Źródło: Leopold von Ranke, Dzieje papiestwa w XVI-XIX wieku, Warszawa 1974.
- Po pierwsze – spalić synagogę, a to, co nie chce spłonąć, zasypać ziemią, aby żaden człowiek nie zobaczył kamienia ani żużlu na wieki.
- Przede wszystkim najważniejszą i najpowszechniejszą lekcją w wyższych i niższych szkołach winna stanowić nauka Pisma św., a u młodych chłopców – Ewangelii. I chciałby Bóg, aby każde miasto miało także szkołę dla dziewcząt, w której codziennie przez jedną godzinę dziewczynka słuchałaby Ewangelii po niemiecku lub po łacinie.
- Rozum to jest największa k... a diabelska; z natury swojej i sposobu bycia jest szkodliwą k... ą; jest prostytutką, prawdziwą k... ą diabelską, k... ą zeżartą przez świerzb i trąd, którą powinno się zdeptać nogami i zniszczyć ją i jej mądrość.
- Źródło: Jacques Maritain „Trzej reformatorzy, Luter, Kartezjusz, Rousseau”, wyd. Fronda, 2005
- Opis: jedno z ostatnich kazań Lutra wygłoszone w Wittenberdze.
- Zobacz też: rozum
- Również i wynaturzenie może przybrać formę doskonałą.
- Opis: o papiestwie.
- Źródło: Leopold von Ranke, Dzieje papiestwa w XVI-XIX wieku, Warszawa 1974.
- Samo Pismo.
- Opis: motto nawołujące do opierania się wyłącznie na Biblii.
- Źródło: Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii, Warszawa 1995, tłum. Iwona Zimnicka, s. 232.
- Silną twierdzą jest nasz Bóg,
Dobrą tarczą i bronią.
- Tak wiele mam dziś do zrobienia, że będę musiał spędzić jeszcze jedną godzinę na modlitwie.
- Wszystko, co się osiąga na tym świecie, osiąga się przez nadzieję.
- Z dzieł teologicznych należy czytać jedynie nieliczne i najlepsze.(...) Tak więc powinno się czytać dzieła ojców Kościoła tylko przez jakiś czas, abyśmy poprzez nie mogli dojść do Biblii (...) jedynie Pismo św. jest bowiem naszą winnicą, w której powinniśmy ćwiczyć i pracować.
O Marcinie Lutrze [edytuj]
- Moralności teolog – to przytyk,
Bo w stolicy wołają – poganin!
Reformator, heretyk, polityk!
Tak, papieską ja bullę spaliłem,
Lecz szukajcie miast, które on spalił!
Ja na wrotach kościelnych tezy swoje przybiłem,
On mnie wyklął, a mnisi śpiewali.- Źródło: Jacek Kaczmarski, Marcin Luter (1993)
- Luter usprzecznił byt. Dla Lutra wszystko, co istnieje, z Bogiem Objawienia chrześcijańskiego na czele, jest sprzecznością, czyli w samym Bogu istnieje cała rzeczywistość. To jest taka próba teologicznego panteizmu.(...) W dotychczasowej filozofii przed Marcinem Lutrem każdy człowiek, każda osoba ludzka była podmiotem substancjalnym, przynajmniej w tej wielkiej myśli greckiej metafizyki, później też scholastyki, chrześcijańskiej myśli szeroko pojętej. Luter dokonał redukcji rozumienia substancji i ją tylko ograniczył do pojęcia Boga. Tylko Bóg jest substancją. To oznacza, że taki upadły anioł światłości, tj. nic innego jak wcielenie samego Boga. I dlatego Luter stawia tezę, w Komentarzu do Psalmów, w 1530 roku: „Zanim Bóg stał się Bogiem, musiał najpierw stać się diabłem”.
- Źródło: Tadeusz Guz, Wypowiedź w Radiu Maryja z 21 listopada 2009 podczas audycji Istota Nazizmu hitlerowskiego cz. I
- Zobacz też: materia, Szatan
- Wariatem Luther nie był. Uczepiła się tylko jego mózgu nieznośna pycha, która mówiła głośno, iż ona tylko zna drogę do nieba i wie wszystko, co trzeba zrobić, aby się pozbyć katolicyzmu. Wielu z jego dawniejszych przyjaciół nie znosiło tej niepotrzebnej pychy. Gdy który z nich zaprzeczał mu coś, rzucał się na niego jak rozgniewany brytan. (...) Oprócz tego był Luther zanadto wrażliwym i nerwowym, czego dowodem jego ciężkie choroby.
- Źródło: Teodor Jeske-Choiński, Walka Lutra z katolicyzmem, wyd. Synowie St. Niemiry, Warszawa 1920, s. 50 - 51.