Marcelina Kulikowska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Marcelina Kulikowska (1872–1910), polska poetka, dramatopisarka, działaczka społeczna i oświatowa.

  • Dziwni my ludzie – młode lata nasze,
    A myśli takie smutne, takie czarne,
    Ironia usta tylko nam okrasza,
    Miłe są uchu melodie cmentarne.
    I wśród młodości, wśród życia, wśród siły
    My, ludzie dziwni – tęsknim do mogiły.
  • I natenczas to morze, wiecznie rozgadane swoją żywą falą – innem się staje i nowej nabiera treści.
    • Źródło: Wrażenia z wycieczki po Kaszubach
  • I niosłam w sobie pieśń, wielką pieśń miłości mojej... Cała moja dusza śpiewała ciebie...
    • Źródło: Z dziejów duszy
  • Myślę też o pracy dla ludu i to ludu rdzennie polskiego, takiego, jaki znam tylko teoretycznie. Kreślę więc tych słów kilka, bym kiedyś mogła się przekonać, co się stanie z memi mrzonkami, czy nie rozpierzchną się one jak owe sny dawne o uniwersytecie, o wszystkich skarbach, których miał mi dostarczyć.
  • Nie widzę cię, ani nie słyszę, ale cała moja istota wypełniona jest snem o tobie...
    • Źródło: Z dziejów duszy
  • Nuty w niej smutków, niedoli, niewoli, echa bólów i łez nad pogrzebaną przeszłością, tęsknoty ku jutrzejszemu dniowi i pragnienia ogromne, i ręce ku przyszłości wyciągnięte... i walka, walka, walka ciągła, nieustanna, zażarta.
    • Źródło: Wrażenia z wycieczki po Kaszubach
  • Ostatnia... ostatnia chwila... Kto żyć nie umie – niech ginie... Darmo się całe życie siliłam, by pojąć sens życia... darmo się męczyłam, by na powierzchni utrzymać... Zawsze mnie życie na dno spychało... zawsze ci, co żyć umieją – byli na wierzchu... Ja nie umiem żyć... Kto żyć nie umie – niech ginie... Straszny, straszny jest Ból...
    • Opis: notatka sporządzona kilka dni przed popełnieniem samobójstwa

[edytuj] Cytaty o Marcelinie Kulikowskiej

Źródło: „http://pl.wikiquote.org/wiki/Marcelina_Kulikowska”