Lucjan Rydel

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Lucjan Rydel (1870–1918) – polski poeta i dramatopisarz.

• Ani ty moja, anim ja twój.
  • Źródło: Hania, VII, 1898

• Ludzie o wiele są lepsi, niż mogą się wydać na oko,
  W sercu najgorszym jest coś, co zasługuje na część:
  Wnet by ten klejnot rozbłysnął ukryty w ciemnościach głęboko,
  Ale potrzeba by wprzód światło do duszy tej wnieś.

• Pókim żywa, nie żałuj,
  Ino całuj mnie, całuj,
  Królewiczu sokole!
  • Źródło: Bajka o Kasi i królewiczu, III wyd.1903
  • Tak mało na świecie dobroci,
    a tyle jej światu potrzeba...
    Nią życie jak słońcem się świeci,
    nią ziemia się zbliża do nieba.
  • Źródło: Dobroć, 1909

• Wszelka utopia jest ptakiem, którego w pokoju zamkniono:
  W oknach nie widzi on szyb, więc ufa rozmachom swych piór.
  • Zobacz też: utopia

• Znosiłem jak anioł cierpliwie
  Ból wszelki, o ile był... cudzy;
  A teraz ogromnie się dziwię,
  Że mogą mój znosić tak drudzy.
  • Zobacz też: Betlejem polskie