Lublin

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Herb Lublina

Lublin, miasto we wschodniej Polsce.

  • Jak cię nie lubić, o stary nasz grodzie!
    Gdy w tobie przeszłość tak głęboko drzemie
    I gdy mąż, znikły w pradziejów pochodzie,
    Tym fundamentom dał „Lublin” na imię...
  • Miasto to godne być Boga mieszkaniem i królów siedzibą,
    Ludne, bogate, znacznych już mężów wydało,
    Wiele zdziałało w pokoju, sławne zawarło przymierza.
  • Miasto to Lublin, od czego się zowie?
    Nie wiecie zjaśnić. Byliście prostacy.
    Baba gruntowniej rzeczy biorąc powie:
    Iż mu to imię nadali rybacy.
    Bo rzekli szczupak, lub lin gdy się schwyci,
    Jak nazwiem miasto: aż to lin w sieci.
    • Autor: Wincenty Kamieński, Przypadki lubelskie, poema oryginalne, wierszem takim jak Monachomachium ułożone w dziewięciu pieśniach (fragment)
  • Na wieży furgotał blaszany kogucik,
    na drugiej – zegar nucił.
    Mur fal i chmur popękał
    w złote okienka:
    gwiazdy, lampy.
  • Nie lubiłem tego miasta – jego tynków, jego zapachów, szarego, brudnego, śniegu topniejącego na jego ulicach, ludzi na Lubartowskiej i 1 Maja, pijackiego folkloru zaniedbanego Starego Miasta.
    • Autor: Bohdan Zadura, przedmowa do Wierszy Józefa Czechowicza, 1 czerwca 1981
  • Noc letnia czeka cierpliwie,
    czy księżyc spłynie, zabrzęknie,
    czy zejdzie ulicą Grodzką w dół,
    On się srebliwie rozpływa
    w rosie porannej, w zapachu ziół.
    Jest pięknie!
  • Wszędzie częstokroć mylą się zegarze, lecz te w Lublinie najpewniejsze łgarze.
  • W kinie, w Lublinie – kochaj mnie!
    • Autor: Brathanki, W kinie, w Lublinie kochaj mnie
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Lublin”