Lejdis

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Lejdis – polska komedia z 2008 roku, reż. Tomasz Konecki

• – Dobra. Powiesz mu, że słyszysz głosy mówiące do ciebie z kibla.
  – No ciebie, Korba, całkiem pogięło.
  – Naprawdę... Naprawdę. Dwa lata temu, przysięgam, rura od kibla wpadła mi w rezonans i odbierała Radio Maryja. Ja tu tego..., a z kibla „żałuj za grzechy”.
  • Postacie: Gośka, Korba

• – Zniknęłaś jak kopciuszek, ale dobre wróżki pomogły mi Cię odnaleźć prędzej niż w bajce...
  – W bajce? Już ja wiem o jaką bajkę Ci chodzi... Tę, w której najpierw dotkniesz mnie swoją czarodziejską różdżką, swoim laserowym mieczykiem, a ja oczywiście będę wyć z rozkoszy, bo jakże inaczej, tak? A potem spędzę resztę życia modląc się, żeby cię zbyt szybko nie dopadł middle-age crisis, bo to, że dopadnie, mogę obstawiać w ciemno. Tak jak to, że wrócisz pewnego dnia do domu w hawajskiej koszuli, bermudach, z 16-letnią córką znajomych pod pachą, mówiąc: „Kochanie, poznaj, to jest moja nowa żona... Nie, nie bój nic, przecież po tylu latach nie wyrzucę Cie na bruk, nadal możesz z nami mieszkać, pod warunkiem że weźmiesz na siebie pranie, sprzątanie, gotowanie i robienie nam pedicure, kiedy będziemy się kąpać w wannie”... W dupie mam taką bajkę, Edgar!
  – Erwin...
  • Postacie: Monolog Korby skierowany do Erwina

• – Szedłeś, potknąłeś się, upadłeś i łuppps, wpadłeś pani między nogi...
  • Opis: Monia zauważywszy zdradę Marka

• – Byliśmy kiedyś z Tomkiem na Bali i tam było ZOO...
  – Błagam cię, nie opowiadaj. Ja to znam...
  – Cicho.
  – ... i wisiał tam taki jeden wielki nietoperz wielkości... a bo ja wiem... kota sporego. Wisiał sobie do góry nogami i miał wzwód.
  – Yyyy.
  – Ja się przewietrzę.
  – Nie przeszkadzaj. Gdzie? Leż.
  – Dawaj, dawaj.
  – I ten nietoperz, imaginujecie sobie, sam sobie, kurwa, robił loda. Macie pojęcie? Ja myślałam, że umrę. Nie wiedziałam, gdzie oczy chować.
  – Yyyy, jaka cwaniura.
  – Aż się boje zapytać.
  – Yyyy.
  – Doszedł?
  – No nie przy mnie. Uciekłam stamtąd.
  • Postacie: Korba, Gośka, Łucja, Monia

• – Co za wór, mamo? (o Klaudiuszu)
  – Taki jeden, mój dawny uczeń..
  – Twój uczeń? To co on u Korby robi o tej porze?
  – No, z tego, co wiem daje mu korki..,
  – Z czego?
  – Z francuskiego...
  • Postacie: Łucja i jej syn, Szymuś

• – Albo zacznij brać hormony, albo rzuć te, które bierzesz!
  • Postać: wkurzona Korba

• – Czekamy tu na ciebie. Ja i moja owulacja.
  • Postać: Gośka

• – Jesteś cudowna.
  – Cudowna to jest woda z Lichenia.
  • Postacie: Monia, Tomek

• – Kurwa, skąd ty wytrzasnęłaś hiszpańskiego żonglera?!
  – Z wyprzedaży.
  • Postacie: Korba, Monia

• – Sorry, laska, na śmierć zapomniałam, że twoja matka uciekła z argentyńskim tenorem...
  – To był baryton... jebany baryton z pampasów...
  • Postacie: Korba i Monia

• – Trzeba zutylizować odpad.
  – Yhyy...
  – Ale najpierw ocucić...
  – Ocucić i zabić. Obudź się, dziwko.
  • Postacie: Monia i Korba

• „Przyjaźń to jedna dusza w dwóch ciałach” – powiedział przed wiekami grecki filozof, bez wątpienia gej.
  • Postać: Narrator

• A jeżeli faceci są z Marsa, to niech tam, kurwa, wracają.
  • Postać: Gośka

• – Puka się!
  – Właśnie, kurwa, widzę.
  • Postacie: Monia, Korba

• Jest jak myśliwy, któremu zwierzyna pcha się pod lufę.
  • Postać: Narrator

• Jak można mieć zawał, nie mając serca?
  • Postać: Korba

• Monia, jaki tam znajomy... Jednorazowe tournee.
  • Postać: Korba

• Kochanie, ja nie mam czasu na grę wstępną, mi się dni płodne kończą!
  • Postać: Gośka

• – Jestem w ciąży. To twoja wina!
  – Moja?! To nie ja pomyliłem plastry antykoncepcyjne z plastrami „NiQuitin”!
  • Postacie: Monia, Tomek

• Panie Ministrze, to jest przedstawiciel rolników węgierskich i pyta o możliwość współpracy.
  • Postać: Gośka

• – Nie dość, że ma ogromnego – ale to ogromnego – dyngusa, to jeszcze sam się potrafi zblołdżabować.
  – Co potrafi?
  – Sam sobie... No sam sobie...
  – Ee?
  – No sam sobie loda robi, no. Takiego partnera szukam. Sam...
  • Postać: Gośka, Błażej

• – Matka i córka w jednym. Takie to, kurwa, rzymskie!
  • Postać: Monia

• – Bzykanie owszem. Miłość bynajmniej. Miłość to niewola, płacz i zgrzytanie pochwy.
  – Jezu, to chyba nie jest z Biblii?!
  – Owszem, ale z apokryfów.
  • Postać: Korba, Gośka

• – Na korytarzu są Rzymianie.
  – No i co z tego. W Unii jesteśmy, każdy może się leczyć – gdzie chce.
  • Postacie: Błażej, Marek

• – To nie jest prawdziwy sylwester.
  – I kto to mówi... dorosły facet, który popierdala w todze i myśli, że jest Rzymianinem.
  • Postacie: Tomek, Monia

• – Ty pasztetowy pajacu!
  • Postać: Korba

• – Mamo, to twoja sprawa, z kim sypiasz, ale czy musisz jego gacie prać z moimi? To mnie upokarza.
  • Postać: Szymek

• – ... Marek to dobry człowiek.
  – Dobrzy ludzie to już umarli, mamo.
  • Postacie: Lucy, Szymek

• – ... Pije wodę z kałuży, napierdala mieczem i gardzi łącznością telefoniczną. Kretyn.
  • Postać: Monia o Tomku

• – A u ciebie jak z płucami?
  – U mnie ze wszystkim bardzo OK. Z niektórymi rzeczami nawet... bardziej.
  – A geny?
  – Wielkie... jędrne... bezlitosne.
  – Wszyscy tak mówicie, a się potem okazuje smutny korniszonek.
  • Postacie: Błażej, Gośka

• O kurwa. Ja pierdolę. Kurwa mać.
  • Postać: Lucy.

• – I co teraz. Co z moją lekcją?
  – Dupa. To znaczy, o ile dyrekcja jakoś inaczej nie zadecyduje.
  • Postacie: Arleta, Lucy

• – Zapisujemy w zeszytach... Pipa pipa.
  – Co ty tu jakieś rysunki mi tutaj... Pisz „pipa”, jak pani profesor każe.
  • Postać: Lucy, Marek

• – Co się stało?
  – Stao, oj, stao.
  • Postacie: Gośka, Istvan

• – Co to?
  – Kwiaty.
  – No widzę, że nie frytki, ale po co?
  • Postacie: Monia, Tomek

• – To ile ma lat ten Wojtek?!
  – Bo ja wiem... z pięćdziesiąt.
  • Postacie: Lucy, Szymek

• – Oni zawsze zdradzają, rozumiesz? A czy ich ciągnie do fiuta, czy do cycków, to w ogóle nie ma znaczenia. Ale ty możesz zrobić to samo.
  – Ale mnie nie ciągnie do kobiet.
  – Heh, ja mówię o dziecku, głupia. Możesz je mieć – z kim chcesz
  – Do jutra... będzie, kurwa, trudno.
  • Postacie: Lucy, Gośka.

• Dziecko, weź milcz, jak do mnie mówisz.
  • Postać: Milena – redaktor naczelna Biby

• Nie wiem, czy zauważyłeś, ale ja tutaj pracuje... pra-cu-je. A dzisiaj mamy tutaj, w redakcji, gwiezdne, kurwa, wojny. Zaraz pojawi się tu mała, ruda i wredna gwiazda śmierci, która jeśli natychmiast nie odeślę tych pieprzonych stron do drukarni, zamieni mnie w kupę antymaterii, więc posłuchaj rady cioci Korby i spierdalaj!
  • Postać: Korba

• – Jesteś najpiękniejszą kobietą, przy boku której obudziłem.
  – Nie wiedziałam, że to był twój pierwszy raz.
  • Postacie: Erwin i Korba

• – Przez Twoją drobiazgowość znowu opóźniliśmy druk...
  – Bo były błędy.
  – Nie! Milion polskich kobiet czeka na nasz nowy numer, a ty mi mówisz o przecinkach... PI... eprzyć przecinki! Przecież nikt w tym kraju oprócz Ciebie NIE WIE, gdzie one powinny stać!
  • Postacie: Korba, Milena

• – Chyba, kurwa, pomyliłeś panie, Mareczku!
  • Postacie: Monia zauważywszy zdradę Marka

• – Erwin. Erwin mam na imię.
  – Dla mnie możesz być nawet Lech i Jarosław.
  • Korba do Erwina

• – Słucham?
  – Monisia?
  – Monisia?
  – Monisia, to ja!
  – Jaka ja?
  – No jak to – jaka ja? Nina!
  – Nina? Jaka znowu Nina?
  – No jak to – jaka Nina, Kicia? Mamusia!
  • Opis: rozmowa Moni z matką, która wróciła po 17 latach przywożąc tylko fortepian

• – Najgorsze jest to, że ja mam wielką, gigantyczną, megadupę! Ona mi się całkowicie wymknęła spod kontroli. Ja mam swoje zachowania motoryczne, a ona ma swoje. Na przykład idę korytarzem, a ona mi się szyderczo dynda z tyłu.
  – Ja na przykład mam wszystko w dupie i to z każdym dniem więcej i dlatego muszę sobie coraz większy rozmiar kiecek kupować.
  – To jeszcze nic, ja ekstraduję cellulit z powietrza. Mój organizm jest w stanie wyłapać z powietrza niezbędne cellulitowi do życia tłuszcze i zamienić je w tłustą okładzinę.
  – Przecież ty jesteś chuda jak szczapa.
  – Gdzie tam, kochana! Cellulitu nie mam chyba tylko pod oczami aktualnie.
  • Postacie: Łucja, Korba, Monia, Gośka

• – Nie wiem, to wszystko przez stres
  – No jasne, jasne, jasne, przez stres...
  – Przecież mi też zależy, tylko... Nie wiem! To nie jest laboratorium. Ja potrzebuje, Ja potrzebuje atmosfery
  – Czego ty potrzebujesz?
  – Nastroju.
  – Aha, A co to jest? Szampan, truskawki, kadzidełka, świece. Nawet kurewskie stringi na dupę włożyłam i co, nic?
  – Nie o taki nastrój mi chodzi.
  – No, się domyślam, o jaki, ale kochanie fiuta sobie nie dorobię!
  • Postacie: Artur i Gosia

• – Dywanik.
  – A nie, nie, dziękuję, ja wolę gołe podłogi.
  – Marek Dywanik.
  • Postacie: Marek, Wojtek

• – Faceci to dranie, Artur.
  • Postać: Gośka do swojego męża, którego porzucił kochanek.

• – Halo? Dzień dobry. Dzień dobry pani, ja dzwonię z biura kuratora Marka Dywanika. Tak? Tak? Pani syna. Tak? Nie. O Jezu, przepraszam, bo ja się pomyliłam, bo ja dzwonię z pralni, to jest pomyłka, przepraszam bardzo. Czaisz, on ma matkę!
  • Postać: Gośka, dzwoniąca z telefonu Marka do kobiet, z którymi mógł sypiać.

• – Halo? Dzień dobry. Dzień dobry pani. Dzień... Pani Mariolko. Dzień dobry, pani Mariolko. Ja jestem znajomą kuratora Marka Dywanika. Tak. I ja chciałam panią zapytać, czy miała pani przyjemność z nim sypiać? Nie. Nie, to nie jest żart. Bo ja chciałam pani przekazać, że pan Marek Dywanik w tym samym czasie sypiał z siedmioma innymi kobietami i że ja mam masę filmów z tych wydarzeń, i że jakby pani chciała zobaczyć, to ja zapraszam serdecznie. Do widzenia, dziękuję bardzo.
  • Postać: Gośka, dzwoniąca z telefonu Marka do kobiet, z którymi mógł sypiać

• – Halo? Dzień dobry. Dzień dobry pani. Ja dzwonię do pani z biura... dzwonię do pani z oddziału chorób wenerycznych.
  • Postać: Gośka, dzwoniąca z telefonu Marka do kobiet, z którymi mógł sypiać.

• – Dziewczyny, okażcie trochę empatii...
  – A właśnie – empatia, ja coś chyba słyszałam, słuchaj, to chyba jest zupa z Azji.
  – Nie wiem, z Azji znam tylko peeling.
  • Postać: Marek, Monia, Korba

• – Rzymianie pieprzeni, o, jakże bliski jest koniec waszego imperium.
  • Postać: Monia, po kłótni z Tomkiem

[edytuj] Zobacz też:

• film Testosteron