Król

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Król Bolesław I Chrobry

Król, osoba sprawująca najwyższą władzę w państwie o ustroju monarchicznym.

  • A jak poszedł król na wojnę,
    Grały jemu surmy zbrojne.
  • A za tego króla Jana,
    Co to połbach bił pogana,
    Przyszły posły i rozjemce:
    – Ratuj królu! Giną Niemce!
  • Boże, zachowaj Króla.
    • God save the King (ang.)
    • Opis: początek pierwotnej wersji pieśni, tradycyjnie używanej w charakterze hymnu Wielkiej Brytanii
  • Chciały żaby króla, dostały bociana.
  • Dobroć serca monarchom wcale nie przystoi,
    To mi to król, co go się każdy człowiek boi,
    To mi król, co jak wspojźrzy, do serca przeniknie.
  • Jakże ten król nasz bogaty!
    Skarb jego, serc miliony.
  • Jestem królem waszym, nie wymyślonym ani malowanym.
    • Sum rex vester, nec fictus neque pictus. (łac.)
    • Autor: Stefan Batory na sejmie w Toruniu w 1576 roku
  • Król nigdy nie zgadza się z twoim zdaniem, to ty zgadzasz się ze zdaniem króla.
    • Opis: Markiza Angelika du Plessis-Bellière do Mademoiselle.
    • Źródło: "Angelika i król" (pol. 1996; fr. "Angélique et le Roy", 1959) Anne i Serge Golon.
    • Zob. też: zdanie.
  • Król się bawi.
    • Le Roi s'amuse (fr.)
    • Autor: Victor Hugo, tytuł dramatu (1832)
  • Królu Auguście, sądź sprawiedliwie.
    • Rex Auguste, iudica iuste. (łac.)
    • Opis: według legendy tymi słowami przemówiła głowa z zawiązanymi ustami w sali poselskiej na Wawelu do króla Zygmunta Augusta (ok. 1560)
  • Król umarł, niech żyje król!
    • Le roi est mort, vive le roi! (fr.)
    • Opis: pierwszy raz użyte w 1461 roku, po raz ostatni w 1824, tymi słowami we Francji heroldowie ogłaszali zmianę na tronie.
  • Król w każdym calu!
  • Wiwat Sejm i naród cały!
    Dziś nam nieba żywot dały.
    Wiwat, krzyczcie, wszystkie stany,
    Niechaj żyje król kochany!
  • Wiwat Król kochany!
    Wiwat Sejm, wiwat Naród, wiwat wszystkie Stany!
  • za króla sasa jedz pij i popuszczaj pasa
    • powiedzenie
  • za króla ćwieczka
  • powiedzenie
  • za króla olbrachta wygineła szlachta