Koniec

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Koniec, punkt wyznaczający granicę za którą nie ma czegoś. Antonim początku.

  • Cokolwiek czynisz, czyń roztropnie i patrz końca!
    • Quidquid agis, prudenter agas et respice finem! (łac.)
    • Autor: anonim
  • Gdy mędrzec zna początek sprawy, zna także jej koniec.
  • Gdzie początek tego końca, którym kończy się początek?
  • I ta dobra nowina o królestwie będzie głoszona po całej zamieszkanej ziemi na świadectwo wszystkim narodom; a potem nadejdzie koniec.
    • Źródło: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata, Mt 24:14
  • Jam jest Alfa i Omega, pierwszy i ostatni, początek i koniec.
  • Już się ma pod koniec starożytnemu światu – wszystko, co w nim żyło, psuje się, rozprzęga i szaleje – bogi i ludzie szaleją.
  • Koniec ciekawości – to już jest starość.
  • Koniec dowodzi czynów.
  • Koniec okresu sztuki.
  • Koniec wieńczy dzieło.
    • Finis coronat opus. (łac.)
    • Autor: Owidiusz
  • Królestwu Jego nie będzie końca.
    • Źródło: Credo
  • Łatwiej powiedzieć „nie” na początku, niż na końcu.
  • Nie rozważaj tego, nie jest dobrze wiedzieć,
    Jaki mnie, a jaki tobie koniec zgotowali bogowie, Leukonoe.
    • Tu ne quaesieris, scire ne fas
      quaem mihi, quaem tibi finem di dederint, Leuconoe,
      (łac.)
    • Autor: Horacy
    • Źródło: Ad Leuconoe
  • Nie wiążmy końca z końcem na węzeł gordyjski.
  • Miłe złego początki, lecz koniec żałosny.
  • Raczej koniec z trwogą niż trwoga bez końca!
  • Taki ma koniec, co piękne na ziemi!
  • Zły początek zły koniec przynosi.

Zobacz też: