Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Kazimierz Przerwa-Tetmajer (1865–1940) – polski poeta, nowelista, powieściopisarz i dramaturg, piewca góralszczyzny

  • A kiedy będziesz moją żoną,
    umiłowaną, poślubioną.
    • Źródło: początek wiersza, 1898
  • Był czas, żeśmy się rozumieli,
    ten czas przeminął i nie wróci.
    • Źródło: początek wiersza, 1910
  • Ciche, mistyczne Tatry, owe wieczne głusze
    zimowych, śnieżnych pustyń, owe zapadliska,
    niedostępne wśród złomów, gdzie jeden się wciska
    mrok i gdzie wicher końcem swych skrzydeł uderza
    • Źródło: Ciche, mistyczne Tatry...
    • Zobacz też: Tatry
  • Choć życie nasze splunięcia niewarte,
    Evviva l'arte!
    • Źródło: Evviva l'arte, 1894
    • Evviva l'arte (wł.) Niech żyje sztuka
  • Fatalnością kameleonów jest to, że umiejąc zmieniać barwę, nie potrafią zmienić kształtu.
  • Głupie ucho, co tylko mowy ludzkiej słucha,
    głupi język, co tylko słowa z siebie prószy.
  • Hej! idem w las – piórko sie mi migoce!
    • Źródło: Marsz zbójecki (pochodzenie prawdopodobnie ludowe)
    • Zobacz też: las
  • I konsekwentni, i niekonsekwentni wymagają konsekwencji u innych.
  • Instynkt idzie, refleksja wędruje.
  • Kiedy tysiąc baranów pozna, że razem mają dwa tysiące rogów, nie ma tam co robić ani pasterz, ani pies.
  • Któż nam powróci te lata stracone bez wiosennego w wiośnie życia nieba.
  • Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu.
    • Źródło: początek wiersza, 1894
  • Lubię patrzeć oczyma wewnątrz zwróconymi w świat, co się niezmierzony sam w człowieku stwarza.
  • Ludzie są równi, tylko nierówność ich dzieli.
  • Mów do mnie jeszcze.
    • Źródło: Preludia. XXXV, 1894
    • bardziej znane jako pieśń Mieczysława Karłowicza
  • Na Anioł Pański biją dzwony.
    • Źródło: Anioł Pański, 1898
  • Na dwie rzeczy nie ma lekarstwa: na śmierć i na bezczelność.
  • Nic człowieka tak nie charakteryzuje jak rodzaj zabawy, jakiej szuka.
  • Niech żyje sztuka!
  • Niechęć zgryzie chęć – ma więcej liter.
  • Nienawiścią nie można zajechać daleko. Za daleko można.
  • Pamiętam ciche, jasne, złote dnie.
    • Źródło: Preludia. XXX, 1894
    • bardziej znane jako pieśń Mieczysława Karłowicza
  • Pierwszą cechą ordynarnego mężczyzny jest to, że nie spostrzega własnej ordynarności.
  • Pisarz rozsądny nie czyta nikogo: gorszych od siebie, bo po co? Lepszych, żeby się nie martwić.
  • Są takie chwile, gdy nie śmie się badać
    swej własnej duszy (...).
    • Źródło: Są takie chwile
  • Szkoda drzewa, które nie wyszumiało całej melodii.
  • W twarzy narodu widnieją twarze wszystkich ludzi.
  • Wierzę, że są kwiaty, które rodzą się ze spojrzeń ludzkich oczu.
  • Wojny dla ludzkości są jak porody dla kobiety: nie chciałaby więcej rodzić, gdyby nie zapomniała cierpienia.
  • Wolę polskie gówno w polu,
    Niż fijołki w Neapolu.
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Kazimierz_Przerwa-Tetmajer”