Karol Bunsch

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Karol Bunsch (1898–1987) – polski pisarz.

• Co jest dokonane, staje się martwe.

• Człowiek przez kilka lat uczy się mówić, przez całe życie milczeć.

• Człowiek przyzwyczaiłby się nawet do śmierci, gdyby umierał kilka razy.

• Fala wynosi i pogrąża.

• Gdy kobieta przestaje przypominać dziecko, przestaje być kobietą.

• Im więcej pośredników, tym więcej wody w winie.

• Jabłko spada z drzewa tylko raz.

• Kto się lęka, już przegrał.

• Kto walczy, ten jeszcze nie przegrał!

• Kwiat przekwita, cierń zostaje.

• Ludzie lękają się takich, którzy nie lękają się niczego.

• Ludzie rozsądni nie bywają bohaterami.

• Łatwiej odbudować zburzone miasto, niż zburzone zaufanie.

• Łatwiej zabić lwa, niż wytępić pluskwy.
  • Zobacz też: lew, pluskwa

• Mierzy się ponad cel, aby trafić do celu.

• Można sobie wyobrazić, że rzeka płynie w górę, ale nie że w poprzek.

• Najlepiej prawią kazania ci, którzy nie wierzą w to, co mówią.

• Najłatwiej przyjmują nowe obyczaje ci, którzy nie mają żadnych.

• Nie chodzi się na żebry w koturnach.

• Nie policzkuje się ściętej głowy.

• Nierozsądnie jest kierować się zawsze tylko rozsądkiem.

• Nim świt zarumienił niebo, Mieszko nie żył.
  • Źródło: Ojciec i syn

• Sprawiedliwość bardzo łatwo znaleźć – w słowniku, pod literą S.

• Śmiech jest jak sól, nie smakuje życie bez niego.

• Temida jest nie tylko ślepa ale i głucha

• Wolność i władza mają tylko jedną wspólną cechę: nadużywanie.