Kōbō Abe

Kōbō Abe (właśc. Kimifusa Abe; 1924–1993) – japoński prozaik, dramaturg i autor scenariuszy.

• Miłość starzeje się natychmiast, tak jak ubranie, które przestaje być nowe, gdy je raz włożymy na siebie. Wystarczy jednak przyprasować zmarszczki i znowu wygląda jak nowe... A potem znowu starzeje się...

Kobieta z wydm (1962)

(jap. 砂の女 Suna-no onna; tłum. Mikołaj Melanowicz)

• A może właśnie nieposiadanie formy jest najlepszym wyrazem siły?

• Dwudziestoletni mężczyzna podnieca się w myśli. Czterdziestoletni zaś – na powierzchni skóry. Lecz dla trzydziestoletniego mężczyzny najniebezpieczniejsza jest kobieta widziana jako zarys kształtu.
  • Zobacz też: kobieta, mężczyzna

• Każdy człowiek posiada własną filozofię, która dla innego nic nie znaczy.
  • Zobacz też: filozofia, człowiek

• Nie można ocenić właściwie mozaiki, dopóki nie spojrzy się na nią z pewnej odległości. Zbliżając się do niej, gubisz się tylko w szczegółach. Wyzwalając się z jednego szczegółu, grzęźniesz w innym.

• Pragnienie orderów, odznaczeń, tatuaży przychodzi tylko wtedy, gdy ktoś marzy o czymś, w co nawet sam nie wierzy.
  • Zobacz też: order, tatuaż, marzenie, pragnienie

• Sama wytrwałość wcale nie musi oznaczać porażki. Przegrana zaczyna się wtedy, gdy wytrwałość uznamy za przegraną.

• Samotność to niespełnione pragnienie iluzji.
  • Zobacz też: samotność

• Tylko rozbitek, który uniknął śmierci na tonącym okręcie, może pojąć psychikę człowieka, który śmieje się wyłącznie dlatego, że może oddychać.
  • Zobacz też: okręt, rozbitek, śmierć

• Wszystko, co posiada formę, jest ułudą. Jedynie pewny jest ruch piasku, negujący wszelkie formy.

• Życie ludzkie nie powinno być rozerwaną na części księgą, lecz solidnie oprawionym tomem.
  • Zobacz też: życie