Julian Apostata

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julian Apostata

Julian II Apostata (Flavius Claudius Iulianus; 331 lub 332–363) – cesarz rzymski w latach 361–363.

  • Jedni kochają konie, inni ptaki, jeszcze inni zwierzęta różne. Ja natomiast od dziecka namiętnie pragnąłem posiadać książki.
    • Źródło: Listy, 107
    • Zobacz też: książka
  • Może zdziwi się ktoś, jakim to sposobem jeszcze się nie widząc już jesteśmy przyjaciółmi. Lecz jakim to sposobem są naszymi przyjaciółmi ci, co żyli przed tysiącem lat, a nawet przed dwoma tysiącami lat? Tym mianowicie, że byli ludźmi pod każdym względem prawymi, o pięknych i dobrych charakterach. I my pragniemy stać się takimi, jeśli nawet – w moim przypadku przynajmniej – daleko do tego; lecz już sama chęć poniekąd zamieszcza nas w jednej z tamtymi kategorii.
  • Wstydzę się, że nie mogę zapewnić wszystkim pełnego poczucia bezpieczeństwa od wszelkiej krzywdy.

Słowa przypisane Julianowi Apostacie[edytuj]

O Julianie Apostacie[edytuj]

  • Miał zamiar budować zajazdy i przytułki, domy nabożne i domy dla dziewic, i domy rozmyślań, a także organizować pomoc dla biednych; zarówno wszelką inną, jak i tę w formie listów, którymi zalecamy ludzi godnych wsparcia i które towarzyszą im z prowincji do prowincji.
  • Ogromna większość wydanych edyktów nie pozostawała w żadnym, nawet przypadkowym związku ze sferą interesów religijnych, darząc jednakowym dobrodziejstwem zarówno pogan, jak chrześcijan. Jedni i drudzy w równej mierze korzystali z ulepszonych dróg komunikacji, ze sprężystszego niż przedtem wymiaru sprawiedliwości, z bardziej równomiernego rozkładu ciężarów publicznych pomiędzy rozmaite warstwy społeczne... Wykazuje on najżywszą troskę o potrzeby i interesy szerokich warstw najuboższych swych poddanych... Uczucie humanitarne przeważa w działalności cesarza i głęboką prawdą nacechowane są jego słowa, gdy mówiąc o sobie nadmienia, że za pomocą władzy gorąco pragnie być dobroczyńcą dla masy ludzkiej.
  • Temu, który wyzwolił świat rzymski, odbudował świątynie, ożywił kurie miejskie i państwo, wyniszczył barbarzyńców, panu naszemu Julianowi, zawsze Augustowi, najświetniejszemu zwycięzcy Alamanów, Franków, Sarmatów, najwyższemu kapłanowi, ojcu ojczyzny.
    • Romani orbis liberatori, templorum restauratori, curiarum et rei publicae recreatori, barbarorum extinctori, domino nostro Juliano perpetuo Augusto, Alamannico maximo, Francico maximo, Sarmatico maximo, pontyfici maximo, patri patriae. (łac.)
    • Opis: napis na kolumnie podtrzymującej posąg Juliana.
    • Źródło: L'Année épigraphique, 1969/70, 631
  • Tym, którzy kiedyś mierzyć będą czasy Juliana nie rachunkiem dni lub miesięcy, lecz mnogością dzieł i spraw dokonanych, rządy jego wydadzą się bardzo długie.
    • Autor: Klaudiusz Mamertyn, retor i urzędnik rzymski
    • Źródło: Panegyryci Latini, XI 23
  • I król to dobry, i wojownik dzielny.
    • Opis: epitafium na grobowcu Juliana.
    • Źródło: Zosimus, Nowa historia, III 34
Commons-logo.svg