Jarosław Iwaszkiewicz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Jarosław Iwaszkiewicz

Jarosław Iwaszkiewicz (1894–1980) – polski pisarz.

  • Doszedł do mnie ostatni tom wierszy Czesława Miłosza (jeśli to można nazwać tomem wierszy) i wzbudził we mnie i w mojej Żonie prawdziwy zachwyt. Leży to u mnie na biurku i odczytuję to sobie raz za razem. To bardzo wielki poeta – i tylko u nas tacy poeci mogą się urodzić, z tym przedziwnym zmąceniem. Niby Pan Adam, niby Julek – a nie ten Cyprian okropny królewiak z wysuszonym mózgiem.
  • Kocham książkę dlatego, że wprowadza mnie w mój własny świat, że odkrywa we mnie bogactwa, których nie przeczuwałem.
  • Nie bądź dumna ze swego szczęścia. Szczęście jest zawsze krótkotrwałe. Ale nurzaj się w chwilach dzisiejszych jak w chłodnych falach wiecznych źródeł.
  • Nie dla nas winnic modry stok
    I winnic wdzięk, i winnic sok,
    A dla nas pylny owsa łan
    I karczmarz Żyd, i wódki dzban.
    • Źródło: Księga dnia i księga nocy. Księga nocy, XXXIII, 1929 rok
  • Nie ma większego grzechu niż uważać, że wszystko jest jasne i zrozumiałe. Jest to grzech dumy i zaufania do siebie, który chciała popełnić Ewa, gdy pragnęła być bogom równa.
  • Polacy są zbyt inteligentni jak na swe położenie geograficzne.
    • Opis: przypisywane Iwaszkiewiczowi
  • Szczęście jest wówczas pełne, gdy światło poranku budzi dwoje ludzi do dnia pełnego wspólnych czynów i rozmów.
  • Sztuka rządzenia polega na umiejętności przystosowania się do warunków.
  • Wierzysz w potęgę miłości, napełnia cię ona do tego stopnia, że nie zostawia miejsca na pytania. I dobrze tak jest. Bo skoro dopuścisz do jednego pytania, jednej wątpliwości, pustka zacznie wkradać się do twojego serca.
  • Wszystko jest bez sensu,
    Wszystko pogmatwane,
    Jak te winorośle,
    Gąszcze cmentarniane.
    • Źródło: Piosenka dla zmarłej
  • Wzywają mnie mej drogi ścieżki pogmatwane.
    Samotności wieczystej tajemne potęgi
    Mówią, że nie zbuduję, co nie zbudowane.
    • Źródło: Włóczęga
  • Za książką kryje się autor. Jego pisanie jest więc zawsze listem do czytelnika. Piszemy zazwyczaj listy do przyjaciół. Książka jest listem autora do przyjaciela.
  • Za tysiąc lat
    wszystkie kopuły czas wyrówna
    i nikt nie będzie znał już naszych imion
    • Źródło: Za tysiąc lat
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Jaros%C5%82aw_Iwaszkiewicz”