Janusz Szpotański

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Janusz Szpotański (1926–2001) – polski poeta, satyryk, krytyk i teoretyk literatury, tłumacz, szachista.

• A oto nagle: któż to kroczy?
  Tłum frankensteinów widzą oczy.
  Łapska ogromne, móżdżek – tyci.
  To nowa rasa jest – zomici,
  wyhodowana w jednym celu:
  by wszystkich bili w PRL – u.
  Toteż łomoczą tak, jak leci:
  chromych, kobiety, starców, dzieci,
  a nawet mimo strasznych krzyków
  sprali dwie żony pułkowników.

• I gdyby Grzesiek zdołał jeszcze
  te stocznie zbombardować, toby
  motłoch nie właził nam na głowy
  i człowiek czułby się bezpiecznie.
  A tak, to aż się chamy trzęsą,
  lecz nie ze strachu, a z wściekłości —
  więc albo dajta im to mięso,
  albo też im połamta kości!
  Trzeba się na coś zdecydować.
  Bo tak, to tylko można wściec się!
  Proszę, ja mogę być leberał,
  tylko wy o tym mnie powiedzcie!

• Ludzkość to całość, jak wiadomo,
  a nie zaś zbiór, gdzie byle homo
  może na własną rękę rościć
  sobie pretensje do wolności.
  Za filozofa idąc radą,
  nareszcie sobie to uświadom,
  że Wolność właśnie tkwi w przymusie
  i z entuzjazmem, poddaj mu się.
  By mogła zapanować Równość,
  trzeba wpierw wdeptać wszystkich w gówno;
  by człowiek był człowieka bratem,
  trzeba go wpierw przećwiczyć batem;
  wszystko mu także się odbierze,
  by mógł własnością gardzić szczerze.
  • Źródło: Towarzysz Szmaciak

• Profesor doktor Adam Schaff
  Miał pewnej nocy okropny Schlaff:
  Ogromna śniła mu się kanapa.
  Na tej kanapie widział Carnapa,
  który pierdolił leżąc na wznak
  Bzdurne poglądy Schaffa na znak.
  • Źródło: Fraszka o Schaffie (po wydaniu książki Schaffa „Wstęp do semiologii”, ok.1963–65)

• U nas, widzicie, w Pcimiu robol
  nie jest bezczelny i nachalny,
  ponieważ tu panuje jeszcze
  dobry obyczaj feudalny.
  My tu z chamami ceregieli
  nie robim. A jak jakie śmiecie
  zaczyna podskakiwać, to go,
  nim się obejrzy, z miejsca zmieciem!”

• Ze wszystkich rzeczy świata Szmaciak
  tych dwóch najbardziej nienawidzi:
  pierwszą z nich jest inteligencja,
  a drugą zaś stanowią Żydzi.
  Dlatego, jak to wszem wiadomo,
  Szmaciaki duszą są pogromów,
  a także lubią „białą rączkę”
  przyprawić o śmiertelną drżączkę.