Jan III Sobieski
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Jan III Sobieski (1629–1696) – król Polski.
- A więc poświęcę i ofiaruję najdroższej ojczyźnie moje ciało i życie, mienie i krew swoją; pragnę oddać się całkowicie na utrzymanie czci Bożej, na obronę chrześcijaństwa całego, na obsługę tego istotnego przedmurza (bo nienasycona pycha Porty Ormiańskiej to jeno pozostawiła chrześcijaństwu), mianowicie naszej spólnej matki, Korony Polskiej.
- Opis: mowa otwierająca rządy, wygłoszona podczas rady wojennej.
- Źródło: Poczet władców Polski, Tomasz Biber, Maciej Leszczyński.
- Bóg i Pan nasz na wieki błogosławiony dał zwycięstwo i sławę narodowi naszemu, o jakiej wieki przeszłe nigdy nie słyszały. Działa wszystkie, obóz wszystek, dostatki nieoszacowane dostały się w ręce nasze. Nieprzyjaciel, zasławszy trupem aprosze, pola i obóz, ucieka w konfuzji. Wielbłądy, muły, bydło, owce, które miał po bokach, dopiero dziś wojska nasze brać poczynają, przy których Turków trzodami tu przed sobą pędzą.(...) Wezyr tak uciekał od wszystkiego, że ledwo na jednym koniu i w jednej sukni.
- Źródło: Listy Jana II Sobieskiego do Marysieńki (Marii Kazimiery), 1683r.
- Jeśli jeszcze raz następny poseł przedstawi taki warunek, każę go powiesić.
- Opis: na turecką propozycję haniebnego pokoju
- Łatwo będzie w Polsce o tureckie konie.
- Opis: po bitwie pod Wiedniem.
- Zobacz też: Bitwa pod Wiedniem w polskiej Wikipedii
- Przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył.
- Venimus, vidimus, Deus vicit (łac.)
- Opis: słowa skierowane do papieża Innocentego XI, po zwycięstwie nad Turkami pod Wiedniem
- Zobacz też: Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem, Karol V
- Zdumiewa się i słusznie cały świat nad nami i nad rządami naszymi. O, dopiero zdumieje się potomność, że po takowych zwycięstwach i triumfach, po tak szeroko na świat rozgłoszonej sławie, spotka nas teraz, ach, żal się Boże, wiekuista hańba i niepowetowana szkoda, gdy się tedy widzimy bez sposobów i prawie bezradni albo niezdolni do rady.
[edytuj] O Janie Sobieskim
- Sto tysięcy kosztował, ja bym dwakroć łożył,
By Stanisław skamieniał, a Jan Trzeci ożył.- Opis: wierszyk przylepiony do pomnika króla w Łazienkach po jego odsłonięciu w 1788 roku. Treść wiersza spotykana jest w kilku wersjach.
