Józef Stalin

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Stalin

Józef Stalin (ros. Иосиф Сталин; właśc. Iosif Wissarionowicz Dżugaszwili, pseud. Koba; 1878–1953) – bolszewicki rewolucjonista, dyktator Związku Radzieckiego.

Dzieła

  • Obiektywnie socjaldemokracja jest umiarkowanym skrzydłem faszyzmu.
    • Źródła: 1924, wyd. Książka i Wiedza, 1953, s. 284.
  • Samowładztwo bezwstydnie wyciąga ku nam zbroczone krwią ręce i doradza pojednanie! Ogłosiło jakiś „ukaz najwyższy”, w którym obiecuje nam jakąś tam „wolność”… Stare łotry! Myślą, że słowami nakarmią miliony głodującego proletariatu Rosji! Spodziewają się, że słowami zaspokoją zubożałe i udręczone wielomilionowe masy chłopskie! Obietnicami chcą zagłuszyć płacz osieroconych rodzin – ofiar wojny! Nikczemni! Tonąc chwytają się słomki!… Tak towarzysze, od podstaw chwieje się tron rządu carskiego! Rząd, który za złupione z nas podatki płaci pensje naszym siepaczom – ministrom, gubernatorom, naczelnikom powiatów i więzień, komisarzom policji, żandarmom i szpiegom: rząd, który żołnierzy wziętych spośród nas – naszych braci i synów – zmusza do przelewania naszej krwi; który na wszelkie sposoby popiera obszarników i przedsiębiorców w ich codziennej walce przeciwko nam; który spętał nam ręce i nogi i zepchnął nas do położenia wyzutych z praw niewolników; który bestialsko zdeptał i sponiewierał to, co mamy najświętszego – naszą godność ludzką – ten właśnie rząd chwieje się teraz i traci grunt pod nogami! Czas już pomścić! Czas pomścić okrytych sławą towarzyszy bestialsko zamordowanych przez siepaczy carskich w Jarosławiu, Dąbrowie, Petersburgu, Moskwie, Batumie, Tyflisie, Złatouście, Tichorieckiej, Michajłowie, Kiszyniowie, Komlu, Jakucku, Gurii, Baku i innych miejscowościach! Nastał czas porachunku za dziesiątki tysięcy niewinnych nieszczęsnych ludzi, którzy zginęli na polach Dalekiego Wschodu! Czas osuszyć łzy ich żon i dzieci. Czas pociągnąć carat do odpowiedzialności za cierpienia i poniżenia, za łańcuchy hańby, w które zakuł nas od wieków! Czas skończyć z rządem carskim i oczyścić szlak wiodący do ustroju socjalistycznego! Czas obalić rząd carski! I my obalimy go!
    • Źródło: Robotnicy Kaukazu nadszedł czas pomsty!, styczeń 1905 r., tom I, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1949, s. 94, 95.

Wypowiedzi

  • A ile dywizji ma papież?
    • Opis: na konferencji w Poczdamie w 1945 r., odpowiedź na słowa Churchilla, który przekazał, że papieżowi nie podoba się przejęcie władzy w Europie Wschodniej przez komunistów (gdy przekazano te słowa papieżowi ten podobno odpowiedział – „Powiedzcie mojemu synowi Józefowi, że spotka moje dywizje w życiu wiecznym”).
    • Źródło: Gary Dickson, Krucjata dziecięca. Mroczna tajemnica średniowiecza, wyd. Bellona, 2010, s. 49.
  • A więc drań nie żyje! Szkoda, że nie schwytaliśmy go żywcem.
    • Opis: reakcja na śmierć Hitlera.
    • Źródło: Gieorgij Żukow, Wspomnienia i refleksje
  • Amerykanie są jak Rosjanki; im więcej ich tłuczesz, tym bardziej cię kochają.
  • Ani kroku w tył!
    • Opis: nagłówek słynnego dekretu wydanego na początku lipca 1941 r. po wycofaniu się wojsk radzieckich z Mińska. Ów dekret nakazywał funkcjonariuszom NKWD bezwzględne zabijanie dezerterów.
    • Źródło: Jurij Boriew, Prywatne życie Stalina, Oficyna Literatów „Rój”, 1989, s. 126.
  • A ty prokurator lepiej stąd odejdź.
    • Opis: do Ławrientija Berii, po tym jak po raz kolejny wtrącił się do rozmowy Stalina z Gomułką. Cytat pochodzi z notatki sporządzonej przez Andrzeja Werblana z rozmowy z Gomułką w 1981.
    • Źródło: „Polityka” nr 10, 6 marca 2010, s. 79.
  • Bić ich! Co jest z wami? Chcecie być bardziej humanitarni niż Lenin, który rozkazał Dzierżyńskiemu wyrzucić Sawinkowa przez okno? Dzierżyński nie może się z wami równać, ale on nie wzdragał się przed brudną robotą. Wy pracujecie jak kelnerzy w białych rękawiczkach. Jeśli chcecie być czekistami, zdejmijcie rękawiczki.
    • Opis: skierowane do szefa MGB Siemiona Ignatiewa w 1952 podczas tzw. „spisku lekarzy” (czyli wielkiej operacji rozstrzeliwania i deportowania Żydów rosyjskich).
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara
  • Cóż to jest ta wasza Armia Krajowa? Co to za armia bez artylerii, bez czołgów, bez lotnictwa? Nawet broni ręcznej nie ma dosyć… To są drobne oddziałki partyzanckie, a nie regularna siła zbrojna. Słyszę, że rząd polski polecił tym oddziałom wypędzić Niemców z Warszawy. Nie rozumiem, jak to zrobią, bo przecież nie mają na to siły.
    • Opis: 3 sierpnia 1944 na Kremlu do Stanisława Mikołajczyka, gdy ten przyjechał prosić o pomoc dla polskich oddziałów walczących w powstaniu warszawskim.
    • Źródło: Roman Daszczyński, Odsieczy nie będzie, zostaliśmy sami, „Gazeta Wyborcza”, 20 stycznia 2010.
    • Zobacz też: Armia Krajowa, powstanie warszawskie
  • Cudów nie ma.
  • Czego się bać? Trzeba pracować!
    • Opis: na zebraniu partyjnym w 1938.
  • Czekista ma tylko dwie drogi: albo awans, albo pod ścianę.
    • Źródło: Lew Łurje, Człowiek w złotych binoklach, „Ogoniok”, tłum. „Forum”, 19 lipca 2013.
    • Zobacz też: czekista
  • Czuje się już znacznie lepiej. Wody w pobliżu Soczi są bardzo dobre i zapobiegają sklerozie, neurozie, ischiasowi, podagrze i reumatyzmowi. Czy nie powinieneś tu przysłać swojej żony?
    • Opis: w liście do Mołotowa.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara, wyd. Magnum, Warszawa 2008, s. 77, tłum. M. Antosiewicz.
  • Dla sowieckiego żołnierza ucieczka z pola walki wymaga więcej odwagi niż stanięcie do niej!
    • Opis: po wprowadzeniu dekretu w życie.
  • Doświadczenie historyczne uczy, że Hitlerzy przychodzą i odchodzą, a naród niemiecki, a państwo niemieckie – pozostaje.
    • Opis: pesymistyczne wizja dalszej historii ZSRR, po zdobyciu Berlina, maj 1945.
    • Źródło: Tomasz Szarota, Niemcy i Polacy. Wzajemne postrzeganie i stereotypy, PWN, 1996, s. 183.
  • Ja mam ludzi mnogo!
    • Opis: na temat milionowych strat w Armii Czerwonej.
  • Jego się nie boisz… mnie się boisz!
    • Opis: do swojego przyjaciela z seminarium na spotkaniu w Moskwie, który bał się jaki strój wybrać; świecki – obrażając Boga, zakonny – Stalina.
    • Źródło: Waldemar Dziak, Stalin, stalinizm, stalinowcy
  • Jesteście jak ślepe kocięta. Beze mnie ten kraj zginie.
    • Opis: na spotkaniu członków Prezydium partii komunistycznej w 1952, jako zarzut, że nie potrafią rozpoznać wrogów; w tym wypadku chodziło o „Żydowskich nacjonalistów – agentów amerykańskiego wywiadu”.
    • Źródło: Jarosław Bratkiewicz, Zapętlenia modernizacji, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, 2007, s. 238.
  • Jesteśmy pięćdziesiąt albo sto lat za krajami rozwiniętymi. Musimy pokonać ten dystans w ciągu dziesięciu lat. Albo zrobimy to, albo nas zniszczą.
    • Opis: na zebraniu partyjnym w 1931, u progu szybkiego uprzemysłowienia.
  • Jeśli chcecie poznać ludzi wokół siebie, dowiedzcie się, co czytają.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara
    • Zobacz też: książka
  • Jeżeli dyplomata chce za wszelką cenę utrzymać pakt pokojowy, to znaczy, że przy granicach już czekają gotowe dywizje krążowników i czołgów.
  • Kadry decydują o wszystkim!
  • Każdy wprowadza swój system tak daleko, jak sięga jego armia.
  • Stalin: Kim jesteście?
    Chruszczow: Jestem Chruszczow, towarzyszu Stalin.
    Stalin: Nie, nie jesteście Chruszczow… Taki a taki mówi, że nie.
    Chruszczow: Jak mogliście w to uwierzyć? Moja matka jeszcze żyje. Sprawdźcie.
    • Opis: rozmowa, która odbyła się na plenum partyjnym w 1937 w trakcie tzw. „operacji polskiej” (podczas której rozstrzelano 111 091 osób polskiego pochodzenia, polskich komunistów oraz inne osoby w jakikolwiek sposób związane z Polakami), po tym jak Chruszczow został zadenuncjowany jako „Polak”; Stalin w tym przypadku dał za wygraną, ale nie przestał sprawdzać swojego najbliższego otoczenia.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara, tłum. M. Antosiewicz, wyd. Magnum, Warszawa 2008.
  • Kto będzie pamiętał o tej całej hołocie za dziesięć czy dwadzieścia lat? Kto dziś pamięta imiona bojarów, których pozbył się Iwan Groźny? Nikt. Ludzie muszą wiedzieć, że pozbył się wszystkich swoich wrogów. W końcu wszyscy dostali to, na co zasłużyli. (…) Iwan zabił za mało bojarów. Powinien zabić ich wszystkich żeby stworzyć silne państwo.
    • Opis: na przyjęciu u Klimenta Woroszyłowa w obecności Siemiona Budionnego, Anastasa Mikojana i Wiaczesława Mołotowa w okresie „Wielkiej czystki”.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara
  • Lepiej skrócić o głowę niewinnego niż zawahać się podczas wojny.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara
    • Zobacz też: wojna
  • Ludzie potrzebują cara, którego mogą czcić, dla którego mogą żyć i pracować. (…) Ludzie rosyjscy są monarchistami.
    • Źródło: Edvard Radzinsky, Stalin: The First In-depth Biography Based on Explosive New Documents from Russia’s Secret Archives, Anchor Books, Londyn 1997, s. 323.
  • Łatwo jest rozstrzeliwać ludzi, znacznie trudniej nakłonić ich do pracy.
    • Opis: w rozmowie z szefem MGB Wiktorem Abakumowem.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara
  • Mieszkańcy Kraju Rad lubią Polaków, ale władze Kraju Rad mogą popełniać pomyłki.
  • Największym szczęściem jest określić wroga, przygotować wszystko, zemścić się, a potem pójść spać.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara
    • Zobacz też: szczęście
  • Nie ma takiej twierdzy, której nie zdobyliby bolszewicy.
  • Nie przeprowadzać żadnych egzekucji bez należytego procesu! W przeciwnym razie świat powiedziałby, że baliśmy się ich sądzić.
    • Opis: podczas rozmowy odbytej w październiku 1944 w Moskwie z Winstonem Churchillem na temat sądzenia zbrodniarzy hitlerowskich. Premier Wielkiej Brytanii nalegał by nazistów sądzić w sześciogodzinnych procesach bez możliwości odwołania do wyższej instancji i natychmiast rozstrzeliwać.
    • Źródło: Neal Bascomb, Wytropić Eichmanna, Kraków 2009, cyt. za: Richard Overy Interrogations. The Nazi Elite in Allied Hands, 1945, Nowy Jork 2001, s. 6.
  • Nie trzeba kupować narodu, wystarczy mieć tych inżynierów dusz i to zupełnie załatwia problem zniewolenia.
    • Opis: wypowiedź Stalina z okresu 1945–1950, o roli elit w narzucaniu ustroju komunistycznego w powojennej Polsce.
    • Źródło: Oblicza PRL. Najnowsza historia Polaków, dodatek historyczny Instytutu Pamięci Narodowej do gazety „Rzeczpospolita” nr 2, 20 listopada 2007, s. 13.
  • Nie wierzcie ludziom, którzy nie piją! Abstynenci nie piją, bo się boją, że po pijaku powiedzą o sobie coś, czego inni mają nie wiedzieć.
    • Opis: w lipcu 1931.
  • Nie wymieniam lejtnanta na marszałka.
    • Inna wersja: Nie mam syna Jakowa.
    • Opis: odpowiedź na ofertę wymiany Jakowa, syna Stalina, przebywającego w niemieckiej niewoli na feldmarszałka Friedricha Paulusa, który poddał się Rosjanom pod Stalingradem.
  • Nie wierzę nikomu. Nie wierzę nawet sobie samemu.
  • Pisarz jest inżynierem ludzkiej duszy.
    • Opis: na spotkaniu 50 najwybitniejszych pisarzy radzieckich w domu Maksyma Gorkiego w październiku 1932.
    • Źródło: Simon Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara
  • Pojednanie istnieje tylko na cmentarzach.
  • Ponieważ władza jest w moich rękach to ja wystawiam ludziom oceny.
    • Źródło: Jurij Boriew, Prywatne życie Stalina, op. cit., s. 14.
  • Prasa (…) jest to najostrzejsza i najpotężniejsza broń naszej partii.
  • Przemawiacie tak, jak gdybyście byli szefem wielkiego mocarstwa, a jesteście przywódcą słabej partii i słabego kraju, który my wyzwoliliśmy. Oni strzelali do naszych ludzi i my ich za to pociągniemy do odpowiedzialności.
    • Opis: do Władysława Gomułki, który skarżył się, że aresztowanie przywódców Państwa Podziemnego pogwałciło suwerenność Polski. Cytat pochodzi z notatki sporządzonej przez Andrzeja Werblana z rozmowy z Gomułką w 1981.
    • Źródło: „Polityka” nr 10, 6 marca 2010, s. 78
  • Słyszałeś, co się stało w Niemczech? Zuch z tego Hitlera! Wspaniale! To dopiero zręczne posunięcie!
    • Opis: wypowiedziane do Anastasa Mikojana w reakcji na „noc długich noży” (podczas której Hitler dokonał rzezi swoich przeciwników w NSDAP).
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara
  • Spać z Leninem to jeszcze nie znaczy rozumieć leninizm.
    • Opis: o Nadieżdzie Krupskiej.
    • Źródło: „Wysokie Obcasy”, 10–11 listopada 2007
  • Szczery dyplomata jest jak sucha woda albo drewniane żelazo.
  • Tam, gdzie stanie żołnierz sowiecki, tam już jest Związek Radziecki.
  • To było jedyne stworzenie zdolne zmiękczyć moje kamienne serce. Umarła, a razem z nią wszystkie ciepłe uczucia, jakie miałem dla ludzkich istot.
    • Opis: nad grobem ukochanej Jekatieriny Swanidze, która zmarła na tyfus w wieku 27 lat.
    • Źródło: Diane Durcet, Kobiety dyktatorów, wyd. Znak, 2012.
  • Trzeba dużo odwagi, żeby być tchórzem w Armii Czerwonej.
  • Ty nie jesteś Stalinem i ja nie jestem Stalinem. Stalin to władza radziecka. Stalin jest tym, czym jest w gazetach i na portretach, a nie tobą czy nawet mną!
    • Opis: do swojego syna Wasilija, kiedy skrytykował go za wykorzystywanie nazwiska ojca.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore Stalin. Dwór czerwonego cara
  • Ty prokurator, lepiej byś milczał.
    • Opis: do Ławrientija Berii, kiedy wtrącił się do rozmowy Stalina z Gomułką. Cytat pochodzi z notatki sporządzonej przez Andrzeja Werblana z rozmowy z Gomułką w 1981.
    • Źródło: „Polityka” nr 10, 6 marca 2010, s. 79
  • Uciekli do Mandżurii.
    • Opis: odpowiedź na pytanie o losy polskich oficerów, który w 1939 dostali się do sowieckiej niewoli.
    • Źródło: [page=2 wp.pl], 14 maja 2011
  • Uderzenie we wroga ze wschodu ze strony Armii Czerwonej po raz pierwszy zostało połączone z uderzeniem armiami naszych sojuszników w jeden wspólny cios.
  • W celu obalenia burżuazji wystarczy wysiłek jednego kraju, świadczy o tym także historia naszej rewolucji. W celu ostatecznego zwycięstwa socjalizmu, w celu zorganizowania produkcji socjalistycznej, wysiłki jednego kraju, zwłaszcza tak bardzo chłopskiego jak nasz, są niewystarczające – w tym celu niezbędne są wysiłki proletariuszy kilku przodujących krajów.
    • Źródło: O podstawach leninizmu, kwiecień 1924. Broszura z tą wzmianką została w przyszłości wycofana z obiegu, a sam pogląd nazwany trockistowskim, co w nowomowie stalinowskiej oznaczało antykomunistyczny.
  • Wdzięczność to cecha psów.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin – młode lata despoty
  • Wolę, gdy ludzie popierają mnie ze strachu niż z przekonania. Przekonania są zmienne, strach zawsze jest ten sam.
  • Wprowadzenie komunizmu w Polsce byłoby podobne do nałożenia siodła na krowę.
  • Wrogiem ludu jest nie tylko ten, kto szkodzi, ale i ten, kto wątpi w słuszność linii partyjnej. Takich jest wśród nas jeszcze wielu, a my musimy zrobić z nimi porządek.
    • Opis: do prokuratora Wyszynskiego, podczas „procesu alternatywnego antysowieckiego centrum trockistowskiego” w styczniu 1937.
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara, Warszawa 2008.
  • Wy macie teraz taką siłę, że jak powiecie 2 razy 2 jest 16, to wasi przeciwnicy potwierdzą to. Jak tak patrzę na waszą pracę, to – gdyby nie było Czerwonej Armii – to przez tydzień i was by nie było. (…) wystrzelaliby was jak kuropatwy.
    • Opis: do delegatów PKWN na konferencji moskiewskiej w październiku 1944 w relacjach Bolesława Bieruta i Michała Żymierskiego.
    • Źródło: Stanisław Kopf, Stefan Starba-Bałuk, Armia Krajowa. Kronika fotograficzna, Wydawnictwo Ars Print Production, Warszawa 1999, s. 581.
  • Wystarczy, że kiwnę małym palcem, a nie będzie już Tity!
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore Stalin. Dwór czerwonego cara
  • Za wszystkie nowe, obecne i przyszłe grzechy należy go powiesić za jaja, a jeśli jaja okażą się mocne i nie urwą się, przebaczyć mu i uznać, że postępował słusznie; jeśli się urwą, wrzucić go do rzeki.
    • Opis: o ludowym komisarzu finansów Briuchanowie, który dopuścił do spekulacji walutą.
    • Źródło: Robert Service, A History of Twentieth-Century Russia, Harvard University Press, 1999, s. 175.
  • Zaproś rosyjskiego chłopa do domu, a on położy nogi na stole.
  • Zawrót głowy od sukcesów.
    • Źródło: Leszek Moczulski, Geopolityka. Potęga w czasie i przestrzeni, wyd. Bellona, 1999, s. 209.
  • Żeby wygrać bitwę, potrzeba setek tysięcy żołnierzy, ale żeby zwycięstwo poszło na marne, wystarczy kilku szpiegów.
  • Życie stało się lepsze, towarzysze, życie stało się weselsze. A gdy życie jest wesołe, to i praca idzie dobrze.
    • Źródło: „Polska sztuka ludowa”, tomy 4–5, Państwowy Instytut Sztuki, 1950, s. 94.
  • Życie to ciężka i smutna sprawa.
    • Opis: do córki, Swietłany, w Kuncewie w 1937.
    • Źródło: Jurij Boriew, Prywatne życie Stalina, op. cit., s. 62.
Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.
  • Nie siedź gołą dupą na kamieniu. Idź do Komsomołu albo na robotniczy fakultet.
    • Opis: dopisek na reprodukcji szkicu malarza Walentina Sierowa, przedstawiającego zamyślonego młodego mężczyznę siedzącego nago na kamiennym bloku.
    • Źródło: rp.pl, 21 grudnia 2009
  • Towarzysz Lenin stworzył nasze państwo, a my je przesraliśmy.
    • Opis: wypowiedziane do współpracowników (m.in. Berii i Budionnego) w trakcie obchodów rocznicy rewolucji październikowej, 7 listopada 1941 w czasie przewag Niemców na froncie wschodnim.

Cytaty przypisywane

  • Bić, bić i jeszcze raz bić.
    • Opis: zapytany, jak traktować więźniów i zdobywać od nich informacje.
    • Źródło: Nikita Chruszczow, tajny referat przedstawiony na XX zjeździe KPZR w 1956
  • Dobre jest to, co służy nam, Rosjanom. Mówię otwarcie, powinniśmy posługiwać się przemocą i fałszem.
  • Idee są potężniejsze od karabinów. Skoro nie pozwalamy naszym wrogom na posiadanie karabinów, to dlaczego mamy im pozwolić na posiadanie idei?
  • Jedna śmierć to tragedia, milion – to statystyka.
  • Jestem najpotężniejszym człowiekiem na świecie, rządzę największym imperium w dziejach, kochają mnie miliony i nie mam z kim wypić filiżanki herbaty.
  • Niech stanie przede mną ten, kto jest w stanie usnąć na moich oczach.
  • Nie Niemcy, ale Polska to nasza największa zdobycz wojenna.
    • Opis: w 1945.
  • Ona musi kochać, to, czym się zajmuje.
    • Opis: domniemana reakcja Stalina na wieść o tym, że Nina Andrycz wróciła do Warszawy przed rozpoczęciem bankietu na Kremlu.
    • Źródło: fakt.pl, 3 czerwca 2013
  • Przez 300 lat Rosja była pod dyktaturą Romanowów. Teraz będzie pod moją, aż do mojej śmierci.
  • Śmierć rozwiązuje wszystkie problemy – nie ma człowieka, nie ma problemu.
    • Źródło: Anatolij Rybakow, Dzieci Arbatu; w kolejnej powieści pisarz przyznał, że wymyślił ten cytat.
  • To nasz Himmler. To Beria.
    • Opis: podczas konferencji w Jałcie, gdy Roosevelt zainteresował się gościem towarzyszącym Stalinowi.
    • Źródło: Dzieje najnowsze, tom 29, wydania 1–2, PWN, Oddział w Łodzi, 1997, s. 200.
  • Uważam, że to nie ma znaczenia, kto i jak będzie głosować partii, ale najważniejsze jest to, kto i jak będzie liczyć głosy.
    • Inna wersja: Nieważne, kto głosuje, ważne, kto liczy głosy.
    • Я считаю, что совершенно неважно, кто и как будет в партии голосовать; но вот что чрезвычайно важно, это кто и как будет считать голоса. (ros.)
    • Źródło: Бажанов Б. Воспоминания бывшего секретаря Сталина, СПб.: Всемирное слово, 1992. (ros.); [Bażanow B., Wspomnienia byłego sekretarza Stalina, Wsiemirnoje słowo, 1992]

O Józefie Stalinie

Koba
  • Jeśli chodzi o Stalina i ludzi, którymi kierował, sowieckich przywódców tego okresu, jest jasne i oczywiste dla każdego, że popełnili oni przestępstwo. Przestępstwo przede wszystkim przeciwko własnemu narodowi i, do pewnego stopnia, także przeciwko historii.
    • Regarding Stalin and people under his leadership, the Soviet leaders of that period, it’s clear and obvious to everyone that they had committed a crime. A crime against their nation first of all, and against history to some extent too. (ang.)
    • Autor: Dmitrij Miedwiediew, Russian president gives interview to RT’s editor in chief, Russia Today, 14 kwietnia 2010
  • Nakarmiono go łyżeczką, kiedy pokazał jedną z ckliwych fotografii na ścianie, przedstawiającą dziewczynkę karmiącą kózkę, a potem wskazał na siebie. Tak jakby się uśmiechnął. Uśmiechnęliśmy się w odpowiedzi. Mołotow uznał to za przejaw osobliwego poczucia humoru Koby, a Beria padł na kolana i ucałował dłoń Stalina.
  • Nieczęsto, ale czasami. Zawsze ten sam sen. Okoliczności są dosyć niezwykłe. Jestem w jakimś zniszczonym mieście, nie mogę odnaleźć drogi, a później spotykam JEGO… (…)
    Potem, potem budzę się mokry od potu.
    • Autor: Wiaczesław Mołotow, Molotov Letters, Chicago 1993.
    • Opis: zapytany w wywiadzie z 1985 roku, czy śni mu się Stalin.
  • Starał się rozbić nie idee swego przeciwnika, lecz jego głowę.
  • Stalin był sowieckim dyktatorem, który podczas II wojny światowej pokonał hitlerowskie Niemcy, poszerzył zasięg rosyjskiego imperium na niespotykaną dotąd skalę, doprowadził do uprzemysłowienia ZSRR oraz uczynił zeń supermocarstwo nuklearne. W okresie trwających 30 lat rządów terroru Staklina ponad 25 mln niewinnych obywateli jego własnego kraju poniosło śmierć, zaś 18 mln zostało zesłanych do obozów pracy przymusowej.
  • Stalin to kat. To on ponosi winę za to, że nasz kraj stracił cały wiek w swym rozwoju.
    • Autor: Aleksander Awdiejew, minister kultury Rosji
    • Opis: zapytany w wywiadzie dla radia „Echo Moskwy” o pomysł mera Moskwy Jurija Łużkowa wywieszenia w dniu 9 maja 2010, w 65 rocznicę zwycięstwa nad Niemcami, plakatów ze Stalinem
    • Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 27/28 marca 2010, s. 9.
  • To był miły, szlachetny i wielkoduszny człowiek, geniusz.
    • Autor: Leonid Żura, rosyjski historyk
    • Źródło: „Forum”, 19 października 2009
  • Twarz ściemniała i zmieniła się, rysy stały się nierozpoznawalne (…). Agonia była straszna. Dusił się na oczach wszystkich. W pewnym momencie – nie wiem, czy rzeczywiście, ale tak mi się wydawało – otworzył oczy i powiódł wzrokiem po stojących dookoła. Było to przerażające spojrzenie, na poły bezmyślne, na poły gniewne i przepełnione strachem przed śmiercią. Ojciec uniósł lewą rękę i ni to wskazał gdzieś w górę, ni to pogroził nam wszystkim. W następnym momencie dusza, uczyniwszy ostatni wysiłek wyrwała się z ciała. (…) Twarz taty zbladła i przyjęła swój zwykły wygląd (…) stateczny, piękny, opanowany. Nie wiem, ile czasu staliśmy tak w milczeniu, oniemiali…
  • Wszyscy XX-wieczni autokraci, poczynając od Mussoliniego i Atatürka, który wyłonił się z gruzów otomańskiego imperium, po Stalina,Hitlera i Mao Tse-Tunga, naśladowali Bonapartego – prekursora i wzorca współczesnych tyranów. W ich ślady poszli pomniejsi despoci – Sukarno w Indonezji, Ho Chi Minh i Pol Pot w Indochinach, Naser i Saddam na Bliskim Wschodzie, Peron i Castro w Ameryce Łacińskiej, Kadafi, Bokassa i Idi Amin w Afryce. Wszystkie te ponure postacie dopuszczające się najstraszliwszych bestialstw, począwszy od ludobójstwa, a skończywszy na ludożerstwie, były w gruncie rzeczy groteskową parodią korsykańskiego mistrza.
  • Wszystkich tych demokratów, mędrków, którzy opluwają Stalina, rozstrzelałbym pod ścianą.
  • Wygląda na to, że ojciec był Gruzinem, gdy był młodszy.
    • Autor: syn Wasilij
    • Opis: do siostry Swietłany, pokazując, jak mało czasu Stalin spędzał ze swoimi dziećmi.
  • Zastał Rosję pracującą z drewnianymi pługami, a zostawił ją zaopatrzoną w głowice atomowe.
    • Opis: cytat przypisywany Winstonowi Churchillowi, ale brak potwierdzających go źródeł.
    • Źródło: Encyclopaedia Britannica z 1964, tom V, s. 250.

W poezji

  • A to co za makabryczna kolejka?
    Kto do Cienia z hołdami się tłoczy?
    Dobrze Cieniu, że masz martwe oczy,
    Jeszcze lepiej, że usta twoje
    śmierć wieczystym zamknęła spokojem,
    Miłosierna śmierć Dobrodziejka.
    A najlepiej, że już nie masz siły
    …………………………………
  • Gdzie odnaleźć Twe imię? w gałązce pokoju
    Które rozdałeś ludom po zwycięskim boju…
    • Autor: Leopold Lewin
    • Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór L. Stomma, Gdańsk 2000.
  • I moja lira z nowej stali
    i dumnie przemieniona muza,
    obywateli jasny wzrok
    i głos, i oddech, myśl i krok
    i wolność, która nas odurza
    – to Stalin!
  • I Stalin mówi: Zwyciężymy!
    Wschodzi wolności pierwszy kłos.
    • Autor: Wiktor Woroszylski
    • Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór L. Stomma, Gdańsk 2000.
  • Jaki rozkaz przekazuje nam
    na sztandarach rewolucji profil czwarty?
    – Pod sztandarem rewolucji wzmacniać warty!
    Wzmocnić warty u wszystkich bram!

    Oto Partia – ludzkości wzrok.
    Oto Partia: siła ludów i sumienie.
    Nic nie pójdzie z jego życia w zapomnienie.
    Jego Partia rozgarnia mrok.

    Niewzruszony drukarski znak
    drżenia ręki mej piszącej nie przekaże,
    nie wykrzywi go ból, łza nie zmaże.
    A to słusznie. A to nawet lepiej tak.
    • Autor: Wisława Szymborska
    • Źródło: Ten dzień, „Życie Literackie” nr 11/61, 15 marca 1963
  • Lecz nie zagłuszyć, nie zadusić nigdy niczym
    odgłosu kroków, który rośnie, potężnieje:
    świt co dzień wstawał na przedmieściach robotniczych
    i budził kroki. Walka trwała, i trwał gniew.
    Jak naszych bito, jak w defach katowano!
    Ale milczeli i oczu nie spuszczali,
    o rewolucji chroniąc myśl swą twardą
    i w sercu hasło, niby pancerz – Stalin.
  • Mądrość Stalina
    rzeka szeroka
    w ciężkich turbinach
    przetacza wody,
    płynąc wysiewa
    pszenicę w tundrach,
    zalesia stepy
    stawia ogrody.
  • Niech żyje nam towarzysz Stalin
    Co usta słodsze miał od malin!
    • Autor: anonim
    • Opis: zakazana piosenka z lat 50.
    • Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór L. Stomma, Gdańsk 2000.
  • Niezwyciężone pepesze dał Stalin.
    • Autor: Władysław Machejek
    • Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór L. Stomma, Gdańsk 2000.
  • O, przyjaciele! Nadejdzie stulecie,
    Jasne jak szczęście – i zupełnie inne.
    Ale mu za nie tych dni nie oddamy,
    Kiedyśmy żyli tutaj. Ze Stalinem.
  • Pędzi pociąg historii,
    błyska stulecie – semafor
    Rewolucji nie trzeba glorii,
    nie trzeba szumnych metafor,
    potrzebny jest maszynista,
    którym jest On:
    towarzysz, wódz, komunista –
    Stalin – słowo jak dzwon!
  • Promyk wiary dziecięco naiwnej
    Że śmierć z Twoim nie spotka się Ciałem
    i że Ono nigdy nie ostygnie.
    • Autor: Jerzy Ficowski
    • Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór L. Stomma, Gdańsk 2000.
  • Ta potworna purchawka
    Mogła róść tylko na gnoju
    Komunistycznej Rosji,
    Jej ludzi i jej pokroju
  • Zaledwie przyszła z Moskwy
    Komenda, żeby w try migi
    Likwidować Stalina,
    Już hurmą, na wyścigi,
    Ruszyli moi koledzy.
    Chruszczow kazał. Nu, znaczy,
    Bić Stalina, jak w kuper,
    Za przeproszeniem, kaczy.
  • Żyjemy tu, nie czując pod stopami ziemi,
    Nie słychać i na dziesięć kroków, co szepczemy,
    A w półsłówkach, półrozmówkach naszych
    Cień górala kremlowskiego straszy.

    Palce tłuste jak czerwie, w grubą pięść układa,
    Słowo mu z ust pudowym ciężarem upada.
    Śmieją się karalusze wąsiska
    I cholewa jak słońce rozbłyska.

    Wokół niego hałastra cienkoszyich wodzów:
    Bawi go tych usłużnych półludzików mozół.
    Jeden łka, drugi czka, trzeci skrzeczy,
    A on sam szturcha ich i złorzeczy.

    I ukaz za ukazem kuje jak podkowę –
    Temu w pysk, temu w kark, temu w brzuch, temu w głowę.
    Miodem kapie każda nowa śmierć
    Na szeroką osetyńską pierś.