Józef Czapski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Józef Czapski (1896–1993) – polski malarz i pisarz.

• Za nowy kąt patrzenia, za swój język, swoje pismo pisarz musi płacić ciężkie myto.

[edytuj] O Józefie Czapskim

• Motyw przeanielenia u Czapskiego powraca raz po raz w rozmaitych uwikłaniach. W najbardziej może rozbudowanej postaci w eseju-wspomnieniu „It is our custom” z 1951 roku. Tu omawia Czapski przypadek „polskiej uczonej działaczki i patriotki, wychowanej we Wiedniu, w zaustriaczonej rodzinie, z matki Niemki. Wyznała mi kiedyś, że mając 12 lat przeczytała Testament Słowackiego. Od tej chwili – pamięta to doskonale – stała się Polką bezpowrotnie i na zawsze”. Główną atrakcją polskości – i to Czapski z wielkim naciskiem podkreśla – ma być właśnie stała obecność dążenia do przemiany duchowej. Drugi przypadek fatalnej siły wiersza Słowackiego staje się właściwie osnową wspomnianego szkicu. Amerykański przyjaciel Czapskiego, Arthur (którego rodzice przybyli z Polski, a on sam zna polski dość słabo), z uwagą i zachwytem czyta i tłumaczy utwór:
  I ten wiersz ostatni, który zna w Polsce każde dziecko
  lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna,
  aż was, zjadaczy chleba w aniołów przerobi
  ... you, eaters of bread, as to raise you into – angels.
  Więc to jest wasza polska filozofia? – mówi Arthur – ona jest bardzo mistyczna. To wy nie musicie jej tracić nigdy. Żaden inteligent nie ma prawa jej tracić.
  • Autora: Maria Janion, Płacz generała – eseje o wojnie
  • Zobacz też: Testament mój