Józef Bułatowicz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Józef Bułatowicz (ur. 1935) – polski poeta i fraszkopisarz. Były dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego w Wyszkowie.

  • Adwokat nigdy nie przegrywa. Czasami tylko jego klient.
  • Czasami człowiek przytuliłby się nawet do jeża.
  • Działacz. On w naszym imieniu klepie po ramieniu.
  • Francuzka. Zawsze modna i pogodna.
  • Gdy człowiek usłyszy lubianą melodię, to jakby ujrzał starego przyjaciela.
  • Humor jest cieniem fortuny.
  • Jeżeli małżeństwo jest szkołą życia, to uczniem w tej szkole jest najczęściej mąż.
  • Każdy ma nos, ale nie każdy ma nosa.
  • Kłamstwa wynoszą prawdę na piedestał.
  • Kobieta gotowa jest ci wiele zapomnieć, jeśli ma o czym pamiętać.
  • Kobieta tak dalece lubi niespodzianki, że sama je sobie funduje.
  • Kobieta z anioła czarta zrobić zdoła.
  • Lenistwo przerasta nasze siły.
  • Marzenia winny być pod ścisłą ochroną.
  • Miłość to refren kobiecego życia.
  • Niejeden kluczy do celu, bo prosta droga wydaje mu się podejrzana.
  • Nie zapominaj, że ludzie są pamiętliwi.
  • Okazja to perskie oko losu.
  • Po co tłuc pięścią w stół, skoro ani pięść ani stół nie są winne.
  • Polityk. On niby wierzy, że stoi, co leży.
  • Powodzenie dzieli Polaków, bieda zbliża, nieszczęście – łączy.
  • Proza dnia to kobieca poezja.
  • Są takie chwile, w których człowiek przytuliłby się nawet do jeża.
  • Szanuj wroga, jeśli lubisz wojować. Na dłużej ci wystarczy.
  • Śmietanka towarzyska też podlega procesom fermentacji.
  • Spokojem można niepokoić.
  • Strach boi się odważnych
  • Tak mało wiemy o sobie. Całe szczęście, że inni wiedzą mniej.
  • Tam zaczyna się przyjemność, gdzie kończy się przymus.
  • Zło jak chwast nie wymaga pielęgnacji.
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/J%C3%B3zef_Bu%C5%82atowicz”