Ivo Andrić

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ivo Andrić

Ivo Andrić (1892–1975) – jugosłowiański pisarz, noblista.

  • Co nie boli, to nie życie, co nie przemija, to nie szczęście.
  • Czas nuży i męczy tylko tych, co żyją zajęci jedynie błahymi troskami.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: czas
  • Dzieci często bywają tak okrutne w słowach, jak dorośli jedynie w myślach pozwalają sobie na to.
  • Kto się boi nie wiedząc właściwie czego, podwójnie się boi.
  • Mało ludzi zasługuje na to, aby ich słuchano uważnie, ale wszyscy zasługują na to, aby ich obserwowano ze współczuciem i wyrozumiałością.
  • Na każdej książce stanowiącej prawdziwe dzieło sztuki, można by napisać: „wyjęte z życia mojego i waszego”.
  • Nawet dla zmarłych litość jest ciężka i obraźliwa.
  • Nawet największe pustynie mają swoją wiosnę, choćby najkrótszą i niedostrzegalną.
  • Piękno to złudzenie i pułapka na drodze człowieka, jedno z nie dających się objaśnić przekleństw jego istnienia.
  • Skąpstwo jest jedną z tych namiętności, które czasem pociągają za sobą brud fizyczny.
  • Świat zwykł po niebiosa wychwalać ludzi przyzwoitych i hojnych li tylko dlatego, że na ich zgubie żeruje.
  • Wielka prawdziwa miłość ujawni swą pełną siłę tylko wtedy, jeżeli z dwojga kochanków, słabych ludzi, zdoła stworzyć istoty, które nie boją się ani zmian, ani nieszczęść, ani rozstań, ani chorób, ani życia, ani śmierci.