Ivo Andrić

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Ivo Andrić (1892–1975) – jugosłowiański pisarz, noblista.

• Co nie boli, to nie życie, co nie przemija, to nie szczęście.
  • Zobacz też: życie, szczęście

• Czas nuży i męczy tylko tych, co żyją zajęci jedynie błahymi troskami.
  • Zobacz też: czas

• Dzieci często bywają tak okrutne w słowach, jak dorośli jedynie w myślach pozwalają sobie na to.
  • Zobacz też: dziecko

• Kto się boi nie wiedząc właściwie czego, podwójnie się boi.
  • Zobacz też: strach

• Mało ludzi zasługuje na to, aby ich słuchano uważnie, ale wszyscy zasługują na to, aby ich obserwowano ze współczuciem i wyrozumiałością.

• Na każdej książce stanowiącej prawdziwe dzieło sztuki, można by napisać: „wyjęte z życia mojego i waszego”.

• Nawet dla zmarłych litość jest ciężka i obraźliwa.
  • Zobacz też: śmierć

• Nawet największe pustynie mają swoją wiosnę, choćby najkrótszą i niedostrzegalną.
  • Zobacz też: pustynia, wiosna

• Piękno to złudzenie i pułapka na drodze człowieka, jedno z nie dających się objaśnić przekleństw jego istnienia.
  • Zobacz też: piękno, złudzenie

• Skąpstwo jest jedną z tych namiętności, które czasem pociągają za sobą brud fizyczny.

• Świat zwykł po niebiosa wychwalać ludzi przyzwoitych i hojnych li tylko dlatego, że na ich zgubie żeruje.
  • Zobacz też: świat