Henryk VIII Tudor

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk VIII Tudor

Henryk VIII Tudor (1491–1547) – król Anglii i Irlandii.

  • Nic nie ma w sobie pięknego i roztacza złe wonie i z przodu i z tyłu. Obwisłe piersi i inne cechy wywołały u mnie pewność, że nie jest dziewicą. Jej ciało nie nadaje się do wywołania jakiegokolwiek pożądania.
  • Ta flandryjska klacz.
    • Opis: o swej czwartej żonie - Annie z Kleve
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, wyd. Świat Książki, tłum. Jerzy Korpanty, s. 129.
  • Wiedźma, ona jest wiedźma.
    • Opis: o Annie Boleyn.
    • Źródło: Elwira Watała, Wielcy zboczeńcy, Warszawa 2007, ISBN 9788373992276.

O Henryku VIII Tudorze[edytuj]

  • Henryk VIII był sześciokrotnie żonaty, a swoim panowaniem zyskał sobie przydomek Obrońcy Wiary lub też Starego Spaślaka. Król ten wręcz do szaleństwa przepadał za słodyczami. Na co dzień nie wzgardził jednak także pieczonym drobiem, grillowanymi morświnami, konfiturami z pigwy oraz gotowanym karpiem.
    • Autor: Will Cuppy, Życie i upadek prawie wszystkich, Wydawnictwo Książkowe "Twój Styl", Warszawa, 2005, tłum. i wstęp Wojciech Tyszka, ISBN 83-7163-409-9, s. 205.
  • Henryk VIII był zdolnym, "złotym chłopakiem", który wyrósł na silnego, dynamicznego i ambitnego władcę - był majestatycznym i surowym monarchą, twórcą angielskiej "monarchii imperialnej", który umocnił niezależność Anglii. Odważnie przeciwstawiał się Rzymowi, likwidował klasztory, rozbudował potęgę militarną swego kraju, zarówno na lądzie, jak i na morzu, sprawując stanowcze i autokratyczne rządy oraz przyczyniając się do ostatecznego triumfu protestantyzmu w swym królestwie. Później jednak stał się opasłym, gruboskórnym i drażliwym tyranem, który kazał zgładzić - na podstawie sfabrykowanych dowodów - wiele niewinnych osób, w tym dwie własne żony.
    • Autor: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, wyd. Świat Książki, tłum. Jerzy Korpanty, s. 129.
  • Nie darował żadnemu mężczyźnie. gdy się rozgniewał, i żadnej kobiecie, gdy ogarnęła go żądza.
    • Autor: Robert Naunton, Fragmenta Regalia, 1641
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, wyd. Świat Książki, tłum. Jerzy Korpanty, s. 129.
  • W zasadzie sprawa z Henrykiem VIII jest prosta jak drut - albo się go lubi, albo nie. Niektórzy krytykowali go za obcięcie głów dwóm swoim żonom. Cóż, tutaj Henryk VIII pretensje może mieć głównie do siebie. Jak ktoś ścina głowy dwóm swoim żonom, powinien zdawać sobie sprawę z tego, że ludzie będą potem gadali. Jasne, że nie powinien tego robić, ale sami wiecie jak to jest. Zresztą, tak na dobrą sprawę, Henryk pozwolił tylko, by zadziałało odpowiednie prawo, ale i tak znajdą się tacy, którzy powiedzą, żę kochający mąż powinien zachować się trochę inaczej. A wreszcie nie zapominajmy i o tym, że reszcie swoich żon Henryk oszczędził życie, były to bowiem czasy, kiedy kodeks rycerski przeżywał swój pełen rozkwit.
    • Autor: Will Cuppy, Życie i upadek prawie wszystkich, Wydawnictwo Książkowe "Twój Styl", Warszawa, 2005, tłum. i wstęp Wojciech Tyszka, ISBN 83-7163-409-9, s. 205-206.